Bordèras de Loron o meilèu Bordères de Loron (Bordères-Louron en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge, ena Vath de Loron, situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia Aute vilatge o quartièr : Medàs. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Bordères Era prononciacion qu'ei [bour'dèrés] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : De Borderiis, en latin, en 1387, Bourderes en 1687, Bourderes en Louron en 1687, Borderes en Loron en 1767, Bordères en 1790Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=959&titre=borderes-louron.
Segon Dauzat, Bordères qu'ei, damb eth sufixe -èra, eretat deth latin -ella, eth mot bòrda, d'origina probablament germanica, qui avè lo sens de « cabana », « ostau petit », puish qui prengó eth que coneishem Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 97-98, a Borde. Eth sufixe que seré -aria peths Féniés [foneticament, qu'ei tanben possible] e per era soa valor collectiva, qu'explicaré eth sens de « vilatge » Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 220.
Segon Robert Aymard (après Palay), eth sens qu'ei « grop de bòrdas (ostau agricòla). Qu'ei un mot d'origina germanica, bort, « pòst, acès de husta ».
Segon Miquèu Grosclaude, Bordères qu'ei equivalent ath gascon bordèras, diminutiu de bòrdas, dab eth sufixe -ellas. L'idèa de Palay, « ensemble de bòrdas » qu'ei ua error. Eth sens prumèr d'aqueth mot germanic qu'ei « pòst », e après « cabana de pòstes », puish « petita abitacion rurau ». Bordères qu'ei donc « las petitas casas; eth sens de « granja » que sembla mei recent. Eth plurau qu'ei en -es.
Loron Loron qu'ei eth nom d'era vath (etimologia ? benlèu eth basque lur, « tèrra ») Ilhan Era prononciacion qu'ei [i'lyo] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : De Ilano, en latin, ath sègle XII, Petrus Dilan en 1216, De Ylhano, en latin, en 1387.
Segon Dauzat, Ilhan que vien deth nom gallic d'òmi Ilius o Illius, dab eth sufixe latin -anum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 360. Que seré donc ua anciana grana proprietat gallo-romana. Segon Negre, Ilhan que vien deth nom latin d'òmi Ælianus. R. Aymard que considèra èras duas explicacions son valablas.
Segon Miquèu Grosclaude, Ilhan que vien d'Illius, dab eth sufixe -anum (era proprietat antica d'Illius). -Anum qu'ei prononciat locaument o. Mes autes noms de persona que son possibles.
Segon Xavier Delamarre, Ilhan que vien deth nom celtic d'òmi Illius, dab era derivacion celtica -ānonXavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 164, 299 e 350.
Istòria Bordères qu'annexè Ilhan (11 abitants en 1968) en 1972.
Administracion
Bordèras qu'èra canton d'aquí a la refòrma cantonala de 2014; dempuish 2015 qu'ei deth canton de Nestés, Aura et Loron.
Demografia
En era populacion qu'èra de abitants e era densitat qu'èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab era comuna
Véder tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Comenge Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus Categoria:Comuna de Gasconha