RamósToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Ramous en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [ra'mus]. Las fòrmas ancianas que son Ramons au sègle Xau, Arramos au sègle Xau, Arramos/Arremos en 1010-1032, Arramos/Aramos en 1385, Arramoos en 1405, Aramoos en 1546, Arremos en 1582, Ramous (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau). La prumèra fòrma, en contradiccion dab las autas, que vien d'un tròç perdut deu cartulari de Sòrda, citat per Marca au sègle XVIIau; per consequent, pòt pas estar verificada Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 297-298.
Segon Dauzat e Rostaing, Ramós que vien deu nom gotic d'òmi Aramoths Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 556. Lemoine, citat per Miquèu Grosclaude, qu'explica lo nom per lo mot gascon arram .
Segon Miquèu Grosclaude, lo nom germanicAramoths, citat per Dauzat, qu'ei foneticament inadaptat. La grafia Ramons, qui suggereish un aute nom germanic, qu'ei isolada e mausegura. Tot simplament, l'etime qu'ei l'adjectiu latin ramosus, de ramus, « branca, arram, huelhatge, huelhar », dab lo sufixe qualitatiu -osum; designa un lòc boscat, huelhut, cobèrt, ombriu .
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion qu'èra de abitants.
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deus Pirenèus Atlantics Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics Categoria:Comuna de Bearn