Annibal Barca (en fenician 𐤇𐤍𐤁𐤏𐤋 Ḥannībaʿl significa « qu'a la favor de Baal Gilbert Keith Chesterton, « The War of The Gods and Demons », The Everlasting Man, 1925 » e barqa, « tròn Biografia d’Annibal (Forged By Lightning: A Novel of Hannibal and Scipio) »), plan sovent nomenat Annibal, nascut en 247 AbC a Cartage (al nòrd-èst de la Tunis actuala en Tunisia) e mòrt per suicidi en 183 AbC"data decès" La data de la mòrt d’Annibal es generalament situada en 183 mas, segon qualques autors, poiriá èsser de 182. Titus Livi, Istòria romana, Lidre XXXIX, 50-51Alfred John Church & Arthur Gilman, The Story of Carthage, ed. Biblo & Tannen, 1998, p. 269 en Bitinia (près de la Bursa actuala en Turquia), foguèt un general e òme politic cartaginés, sovent considerat coma un dels mai grands tacticians militars de l’istòria.

Visquèt dins un periòde de tension dins lo Bacin Mediterranèu, alara que Roma començava d'impausar sa poténcia en Mediterranèa occidentala: aprèp la presa de Sicília e de Sardenha, consequéncia de la Primièra Guèrra Punica, los Romans envièron de tropas en Illiria e contunhavan la colonizacion de l'Itàlia del Nòrd. Elevat, segon la tradicion istoriografica latina, dins l'òdi de Roma, èra, segon sos enemics, a l’origina de la Segonda Guèrra Punica que los Ancians nomenavan « guèrra d’Annibal ».

A la fin de l’an 218, daissèt Ispània amb son armada e traversèt los Pirenèus, puèi los Alps per anar al nòrd d’Itàlia. Pasmens, capitèt pas a prene Roma. Segon qualques istorians, Annibal possedava pas alara lo material necessari a l’ataca e al sètge de la vila Christopher S. Mackay, Ancient Rome. A Military and Political History, ed. Cambridge University Press, Cambridge, 2004, p. 68.

Per John Francis Lazenby, seriá pas lo manca d’equipaments, mas aquel de l'avitalhament e son ambicion politica qu'empachèron Annibal d’atacar la ciutatJohn Francis Lazenby, Hannibal's war: a military history of the Second Punic War, éd. University of Oklahoma Press, Norman, 1998. Mas, capitèt a mantenir una armada en Itàlia pendent mai d’una decenni pasmens sens arribar a impausar sas condicions als Romans. Una contra ataca d'aqueles darrièrs l'obliguèt a tornar cap a Cartage ont foguèt fin finala desfach a la batalha de Zama, en 202 AbC.

L’istorian militar Theodore Ayrault Dodge li donèt l'escai de « paire de l'estrategia"Dodge" Theodore Ayrault Dodge, Hannibal. A History of the Art of War Among the Carthaginians and Romans Down to the Battle of Pydna. 168 BC, éd. Da Capo Press, New York, 1995. » a causa que son mai grand enemic, Roma, adoptèt enseguida qualques elements de sa tactica militara dins son pròpra arsenal estrategic. Aquel eretage li balhèt una reputacion fòrta dins lo monde contemporanèu ont èra considerat coma un grand estratègi par de militars coma Napoleon Bonaparte e lo duc de Wellington. Sa vida serviguèt mai tard de sinòpsis a fòça films e documentaris.

Contèxte istoric

Al mitan del sègle III, la vila de Cartage, ont nasquèt Annibal, èra fòrça impregnada de la cultura ellenistica eissida dels rèstas de l’empèri d’Alexandre lo Grand"Insecula" Biografia d’Annibal (Insecula). Cartage ocupava alara una plaça preponderanta dins los escambis comercials del Bacin Mediterranèu e possedissiá d'establiments en Sicília, en Sardenha, sus las còstas d’Ispania e en Africa del Nòrd. Aviá d’une tanben una importanta flòta de guèrra qu'assegurava la securitat de las rotas maritimas utilizada per sos marcants: cap a Alexandria al sud de Mediterranèa, cap a Espanha a l’oèst, ont se trapavan las minas d’argent capablas a pagar lo tribut exigit per Roma aprèp la Primièra Guèrra Punica.

L’autra poténcia mediterranèa d'aquela epòca es Roma, amb que Cartage dintrèt en conflicte pendent una vintena d’ans pendent de la Primièra Guèrra Punica (« punic »En latin punicus es un adjectiu derivat de « fenician »En latin Poeni utilizat per designar los CartaginesesEncyclopédie 360, éd. Rombaldi / Paris Match, 1970, vol. 3, p. 21), primièra guèrra d’importància que Roma foguèt victoriosa. Aquel afrontament entre la Republica romana e Cartage foguèt provocat per un conflicte segondari a Siracusa. I aguèt tres fasas sus de terrens d’operacions terrèstres e maritims: en Sicíla (264-256), en Africa (256-250) e encara en Sicíla (250-241). Venguèt alara celèbre dins aquela darrièra fasa e subretout aprèp la guèrra, Amilcar Barca, paire d’Annibal, que dirigissiá la guèrra contra Roma dempuèi 247. Aprèp una desfacha navala a las illas Egadas al nòrd-oèst de Sicília, deguèt, a la prima de 241, signar un tractar amb lo cònsol roman Caius Lutatius Catulus"Hamilcar"> Cornélius Népos, « Hamilcar », Les Vies des grands capitaines]]. Aquel accòrdi impausava a Cartage de quitar Sicília"Insecula" mas li permetava de conservar sa flòta.

Aprèp de la Primièra Guèrra Punica, malgrat las precaucions presas per Amilcar Barca, Cartage se trobèt en dificultat per dispersar sas tropas de mercenaris que pauc aprèp faguèron lo sètge la vila"Hamilcar". Aquel episòdi es conegut coma la Guèrra dels Mercenaris. Amilcar capitèt a reprimir aquela revòlta dins lo sang al frau de la RèssaPolib le nomenèt la « frau de la Rèssa », mas Gustave Flaubert La frau del destral dins Salammbò), qu'utiliza la traduccion de Dom Vincent Thuillier (1727-1730). en 237. Roma, sens cap mas d’oposicion, prenguèt Sardenha qu'aparteniá als Cartagineses"TL,21,1" Titus Livi, Istòria romana, Libre XXI, 1. Per compensar aquela pèrda, Amilcar passèt en Ispània ont prenguèt un vaste territòri al sud-èst del país. Pendent una desena d’ans, Amilcar capitava la conquèsta del sud d’Ispània, assistit de son gendre Hasdrubal"Hamilcar". Aquela conquèsta restabliguèt la situacion financièra de Cartage mercé a l’expleitacion de las minas d’argent e d’estam.

Ascension Jovença

thumb|Caricatura del jurament que fa Annibal a son paire que demorarà per jamai un enemic de Roma.

Annibal Barca es lo filh aïnat del general Amilcar Barca"TL,21,1" "Richard Bedser" Richard Bedser, Hannibal V Rome, BBC et Atlantic Productions, Londres, 2005. « Barca » es pas un nom de familha mas es pasmens portat per son filhWill Durant, Caesar and Christ, éd. Simon & Schuster, New York, 1944, p. 45. Los istorians designan la familha d'Amilcar jol nom de Barcidas per evitar la confusion amb d’autras familhas cartaginesas que los meteisses noms (Annibal, Asdrubal, Amilcar, Magon, etc.) son sovent portats.

Existís pauc de fonts sus de l’educacion d’Annibal. Se sap qu'aprenguèt d’un preceptor espart, nomenat Sosilos, las letras grègas"Cornelius", l’istòria d’Alexandre lo Grand e l’art de la guèrra. Aqueriguèt atal aquel biais de rasonament e d’accion e que se basa sus l’intelligéncia e la rusa.

Aprèp aver agrandit son territòri, Amilcar enriquiguèt sa familha e, dins meteissa ocasion, Cartage "Hamilcar". Totjorn dins aquela tòca, Amilcar, utilizant la ciutat de Gadés (Ispània) prèp de l'estrech de Gibartar, comencèt de sometre las tribús ibèras. Cartage, al moment, èra dins un tal estat d’apauriment que sa marina èra incapabla de transportar son armada en Ispània. Amilcar foguèt doncas obligat de la far caminar cap a las colomnas d'Ercules puèi de la far traversar per barca l'estrech, entre Marròc e Espanha. L’istorian roman Titus Livi declarèt que quand Annibal anèt veire son paire e lo supliquèt de l’autorizar a l’acompanhar, aquel acceptèt"TL,21,1""Richard Bedser" sos condicion qu’Annibal jura, que longtemps que viuriá, jamai serà un amic de Roma"Cornelius""TL,21,1""méditerrannées.net"> Aurelius Victor, Liber de viris illustribus, XLIII. D’autres istorians rapòrtan qu’Annibal declarèt a son paire:

Son aprendissatge de la practica de l’accion militara intervenguèt lèu sul terren jos l’egida de son paire puèi de son sògre Asdrubal lo Bèl"Encarta" que succediguèt a Amilcar tuat sul camp de batalha contra los rebèls espanhòls"Richard Bedser" en 229"Insecula" o en 230"Carthage Lives" Biografia d’Annibal (Carthage Lives) e lo nomenèt al cap de la cavalariá"Cornelius""TL,21,2" Tite-Live, Histoire romaine, Livre XXI, 2. Dins aquel domeni, Annibal mòstra lèu son endurança e sa mestresa"Britannica" Biografia d’Annibal (11 ed de l’Encyclopædia Britannica), savent tanben se far apreciar e admirar pels soldats"TL,21,4"> Titus Livi, Istòria romana, Libre XXI, 4. Asdrubal menèt una politica de consolidacion dels interèsses iberics de Cartage"Insecula". Atal, maridèt Annibal a una princessa ibèra"livius.org" Biografia d’Annibal (Livius.org) prénommada Imilce, amb que auriá agut un filh"familha Annibal" Familha d’Annibal (Carthage Lives). Pasmens, aquela aliança demòra considerada coma probabla e es pas atestada de totes"familha Annibal". Asdrubal signèt en 226 un tractat amb Roma partegèt la Peninsula Iberica en doas zonas d’influéncia"Carthage Lives". L’Èbre ne constituava la frontièra"Carthage Lives", Cartage devent pas s’espandre al delà d'aquel flum dins la mesura que Roma tanplan s’espandriá pas al sud del cors d’aiga"TL,21,2". En 221, Asdrubal fondèt la novèla capitala, Cartagena"Insecula" située en Múrcia. Mas, un pauc mai tard, un esclau gaulés, acusant Asdrubal d’aver assassinat son mèstre"TL,21,2" Polib, Istòria generala, Libre II, 7, l’assassinèt a son torn en 221"livius.org".

Comandant en cap

Annibal foguèt alara causit per l’armada cartaginesa per succedir a Asdrubal coma comandant en cap"Carthage Lives". Foguèt enseguida confirmat dins aquela foncion pel govern "Britannica""Columbia" Biografia d’Annibal (The Columbia Encyclopedia) malgrat l’opposicion d'Annon (ric aristocrata cartaginés) Titus Livi, Istòria romana, Libre XXI, 3. Aguèt alara sonque 25 ans"Cornelius". Titus Livi donèt a aquela epòca aquela descripcion del jove gneral cartaginés:

Aprèp aver assumit lo comandament, Annibal passèt dos ans a consolidar las possessions ispanicas e a acabar la conquèsta dels territòris al sud de l’Èbre Titus Livi, Istòria romana, Libre XXI, 5Theodore Ayrault Dodge, Hannibal. A History of the Art of War Among the Carthaginians and Romans Down to the Battle of Pydna. 168 B.C, p. 143. Pasmens, Roma, redobtant la poténcia totjorn mai granda d’Annibal en Ispània, concluguèt una aliànça amb la vila de Sagunt"Carthage Lives", alara qu'èra situada a une distància considerabla al sud de l’Èbre dins la zona reconeguda a l’influéncia cartaginesa "Insecula", e declarèt la ciutat jos son protectorat"TL,21,6" Titus Livi, Istòria romana, Libre XXI, 6. L’argumentari roman se fonda sul tractat de 241 qu'enibiguèt a Cartage de s’atacar a un aliat de Roma alara qu’Annibal metiá en abans lo tractat signat per Asdrubal que li reconeissiá la sobeiranetat cartagenesa al sud de l’Èbre. Annibal encerclèt Sagunt"Richard Bedser" e menava lo sètge de la vila"TL,21,6" que tombèt en 219, benlèu al mes de novembre"Carthage Lives", aprèp uèit meses"Columbia" Titus Livi, Istòria romana, Libre XXI, 14Fòrça abitants s’immolèron dins un episòde que demòra celèbre. Roma reagís a çò que considerèt coma una violacion del tractat e reclamèt justícia prèp lo govèrn cartagines"Encarta". A causa de la granda popularitat d’Annibal e del risc de pèrda del prestigi cartaginés en Ispània, lo govèrn oligarquic de Cartage ne reneguèt pas aquela accion e la guèrra que lo general aviá pensat, la Segonda Guèrra Punica, foguèt declarada a la fin de l’an"Britannica" Titus Livi, Istòria romana, Libre XXI, 18.

Segonda Guèrra Punica

Preparatius