Isòvol es un municipi de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha, de la província catalana de Girona e de la comarca de Bassa Cerdanha.
Toponimia Isòvol La prononciacion es [i'zɔbul] o [i'zɔbu]. Las fòrmas ancianas son Isogal en 965-966, 1011, 1043, 1126, Ysogol en 1131, Isògol en 1245, Isogol, Isogoll al sègle XIII, Isogoll en 1359, 1391, Isogol en 1396, Isovol en 1167 (malsegur). Dins Estudis de Toponímia Catalana, Joan Coromines interpretèt aquel noms e d'autres aparentats coma lo resultat de cale [pòsttonic], qu'auriá lo sens de « castèl ». Ara l'autor compara Isòvol ambe Iravals, ancian Isavals. Aqueste darrèr es associar ambe lo basc çabal « larg, dubèrt, notòri », mès aquò es impossible per Isòvol, que seriá lo resultat d'un estrat ibèrobasc pus ancian [conjectura un bocin aventurada]. Pr'aquò l'element inicial Is- es comun Joan Coromines, etc, Onomasticon Cataloniæ, vol. IV, p. 451-453 https://web.archive.org/web/20211022063840/https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=22177. All La prononciacion es [aʎ]. Las fòrmas ancianas son Alli en 839, 965, 979, 1001, Ale en 1172, Al al sègle XIII, All en 862, Alle en 872, Ayl en 1359, etc. Es inseparable d'un autre vilatge de Cerdanha, Llo, ancian Allon (e). En basc, trobam lo Guipuscoan ale « gran, semença e frut de las cerealas », mès ambe de variacions semanticas importantas coma « cunnus, matritz, mairitz » dins lo parlar basc conservator de la val de Salazar. Tota -l- basca intervocalica correspond a -ll- primitiva o romanica, que -l- intervocalca ven -r-. Un ligam es donc possible ambe All. All e Llo son de lòcs a l'origina de rius e d'aquí l'idèia de « receptacle d'aigas, mairitz d'aigas ». La diferéncia entre All e Alló es coma la entre Bor i Borro, Err/Arró (> Ro), Alb/Albó Joan Coromines, etc, Onomasticon Cataloniæ, vol. II, p. 145-147 https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=2021. Olopte La prononciacion es [u'loptə]. Las fòrmas ancianas son Olorbite en 839 e 1043, Olorbde en 1177, Olobde al sègle XIII, Olopda en 1359, etc. Lo nom es format de orots + bide « camin de vedèls » (bide = camin) > *Orosbide > *Orórbide > *Olórbide. Lo -te de la fòrma de 839 es una latinizacion Joan Coromines, etc, Onomasticon Cataloniæ, vol. VI, p. 34-35 https://web.archive.org/web/20211027235617/https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=29070.
Nòtas e referéncias