Itàlia es un dels païses mai poblats d'Euròpa. Sa populacion es la cinquena del continent après Russia, Alemanha, França e Reialme-Unit.

Compta 60 589 000 al primièr de genièr de 2017https://web.archive.org/web/20161115124619/http://dati.istat.it/Index.aspx?DataSetCode=DCIS_POPRES1&Lang= demest los quals i a 5 047 000 estrangièrshttps://web.archive.org/web/20161115124619/http://dati.istat.it/Index.aspx?DataSetCode=DCIS_POPRES1&Lang= e 55 542 000 ciutadans italians.

La densitat mejana de la populacion es de 201 en 2017 amb de fòrtas disparitats entre las regions.

De tradicion catolica, lo país compta tanben de minoritats musulmanas, protestantas e ortodòxas.

La lenga italiana es oficiala e parlada pertot mas i a de minoritats linguisticas importantas (minoritats sarda, occitana, eslovèna...) que gausisson d'estatuts variables. L'arribada d'immigrants dempuèi una vintenat d'annadas a enriquit lo païsatge linguistic. Lo romanés, lo chinés, l'albanés, l'arabi, l'ucraïnian, l'indi, lo bengali son las lengas immigrantas mai utilizadas.

Evolucion istorica

Demografia istorica

Itàlia coneguèt una expansion importanta de sa populacion amb l'Empèri roman.

La populacion èra gaireben de 10 o 12 000 000 en l'an 400 siá 25% de la populacion europèa e 4/5% de la populacion mondiala. Demorèt fins al sègle 11 lo país mai poblat d'Euròpa ( l'importància demografica d'Itàlia entre l'an 0 e l'an 400 es comparabla a la de França entre los sègles 12 e 17 o la de los Estats-Units al sègle 20).

Son expansion foguèt relativament mai lenta que la mejana europèa entre 1500 e 2000, mas Itàlia foguèt un centre major d'emigracion.

An Populacion Nòtas 1 6 000 000 20% de la populacion d'Euròpa, primièra populacion del continent mai o mens a egalitat amb Gàllia, 2,5% de la populacion mondiala 1 000 7 000 000 18% de la populacion europèa, primièra populacion del continent a egalitat amb França (territòri actual), 2,5% de la populacion mondiala. 1 500 11 000 000 14% de la populacion europèa, tèrça populacion del continent après França e Alemanha 1 600 13 000 000 1 700 13 500 000 1 800 18 100 000 11% de la populacion europèa, 1,9% de la populacion mondiala, cinquen païs d'Euròpa. 1 900 32 377 000 2% de la populacion mondiala 1 950 47 104 000 9% de la populacion europèa, quarta populacion del continent 2 000 56 942 000 8% de la populacion europèa, 0,9% de la populacion mondiala 2 050 62 000 000 previsionNacions Unidas, prevision de la populacion, revision 2010 Evolucion istorica de la populacion italianaSorgas ISTAT

Lo recensament de 2011

Lo darrièr recensament oficial porgís de chifras importantas per la coneissença de la demografia italiana contemporanèa. A mostrat en particular l'envielhiment de la populacion e lo cambiament dels corrents migratòris, Itàlia venent un país d'immigracion massissa après de sègles d'emigracion. Itàlia comptava en 2011 (recensament oficial) 59 464 644 estatjantsInstitut d'estadisticas italian ISTAT. Demest aquela populacion, i aviá 4.570.317 forastièrs (7,69%) e 54 894 327 ciutadans italians (92,31%).

Lo créis demografic entre los recensaments 2001 e 2011 es degut entièrament a l'immigracion, lo nombre de las personas de nacionalitat italiana diminuent de 250 000 en 10 anshttp://censimentopopolazione.istat.it/_res/doc/pdf/censimento_in_pillole.pdf. A confirmat atal la tendéncia estructurala a la diminucion de la populacion italiana.

Los estrangièrs al recensament de 2011 Itàlia a conoscut recentament una immigracion importanta. Ven principalement d'Euròpa de l'Èst e d'Africa del nòrd. Entre los recensaments de 2001 e 2011, la populacion estrangièra a augmentat de 2 694 256 (+143%).

Aicí la lista dels grops que comptavan mai de 100 000 membres en 2011.

Nacionalitat Nombre Romaneses 968.576 Albaneses 482.627 Marròcans 452.424 Chineses 209.934 Ucraïnians 200.730 Filipineses 134.154 Moldaus 130.948 Indians 121.036 Polacs 109.018 Tunisians 106.291 A aquela immigracion legala cal ajustar l'immigracion illegala, relativament importanta. Aquela ondada d'immigracion a donat naissença a de tensions importantas e de cambiaments de leihttps://web.archive.org/web/20111122101017/http://www.ecodibergamo.it/stories/Cronaca/80364_il_reato_di_clandestinit_assurdo._parola_di_tremaglia/.

Edats

En 2011, solament 14% de la populacion aviá mens de 15 ans mentre que 20,3% avián mai de 65 ans.

L'indici d'envielhiment èra de 145 (per comparasonChifras de 2011, INED França 106, Japon 177, Canada 88, Mexic 21).

Emigracion

Tradicionalament Itàlia es estat un país d'emigracion. Tre l'Edat Mejana òm trobava d'Italians venguts en Occitània o en França. Aprèp 1492, los Italians participèron activament al poblament dels païses americans ( esp. E.-U., Brasil, Argentina) tot en contunhar una emigracion mai o mens establa cap a d'autres païses (esp. França). S'estima que i a mai de 70 000 000 de personas d'origina italiana que vivon fòra d'Itàlia.

De consultar tanben: emigracion italiana

Immigracion

Avant l'an 2000, Itàlia èra mai que mai un país d'emigracion. Dempuèi l'an 2000, la situacion s'es revirada. Uèi Itàlia reçaup cada an de nombroses immigrants.

Lo cresc del nombre d'estrangièrs foguèt plan rapid entre 2000 e 2016. En 2000, èran 1 341 000. En 2016, èran 5 026 000 (8.3% de la populacion totalahttp://www.istat.it/it/archivio/99464|title= Ricostruzione della popolazione residente per età, sesso e cittadinanza nei comuni).

La totalitat del creis demografic d'Itàlia entre 2000 e 2017 es degut a l'immigracion.

Balanç demografic

Tot ben que la feconditat semble se melhorar dapasset (1,41 en 2010, de comparar amb 1,18 en 1995), lo balanç demòra globalament negatiu. Las perspectivas demograficas de las Nacions Unidas o de l'INED indican una baissa probabla de la populacion a unes 55 000 000 abans 2050 (62 000 000 se l'immigracion se manten).

Natalitat, mortalitat e creis natural

Estastiticas dempuèi 1900B.R. Mitchell. European historical statistics, 1750-1975.http://unstats.un.org/unsd/demographic/products/dyb/dybsets/1948%20DYB.pdf United nations. Demographic Yearbook 1948ISTAT