L'Exarcat de Ravena (en latin Exarchatus Ravennatis; en grèc Ἐξαρχᾶτον τῆς Ῥαβέννης, romanizat: Exarcháton tís Ravénis), tanben conegut coma l'Exarcat d'Itàlia (Exarchatus Italiae), èra un exarcat (districte administratiu) de l'Empèri Roman d'Orient situada en Itàlia, governat per un exarca resident a Ravena. Existiguèt entre lei sègles VI e VIII e gropèt totei lei possessions bizantinas dins la peninsula en vista de facilitar e de melhorar lor defensa còntra leis atacas barbaras. Maugrat sa disparicion en 751 après la conquista de Ravena per lei Lombards, lei Bizantins capitèron de tenir lo sud d'Itàlia fins au sègle X. L'exarcat aguèt una influéncia importanta sus l'istòria d'Itàlia que plusors pòchis de resisténcia bizantinas evolucionèron per formar d'estats independents, especialament lei regions de Venècia e de Roma.
Liames intèrnes Ducat de la Pentapòli. Empèri Bizantin. Itàlia.
Bibliografia
(it) André Guillou e Filippo Bulgarella, L'Italia Bizantina. Dall'esarcato di Ravenna al tema di Sicilia, Turin, UTET Libreria, 1988. (it) Giorgio Ravegnani, I bizantini in Italia, Bolonha, Il Mulino, 2006.
Nòtas e referéncias
Categoria:Empèri Bizantin Categoria:Exarcat de Ravena Categoria:Istòria d'Itàlia