thumb|250px|Capa de la portada
Lo Bèl Danubi blau (en Alemand An der schönen blauen Donau), op. 314, es un celèbre ensems de valsas vienesas de Johann Strauss II, compausat en 1866.
Istòria
Un escac
L'òbra foguèt compausada en comanda de Johann Herbeck, director de l'Associacion corala vienesa.
La primièra representacion publica, lo 13 de febrièr de 1867, faguèt un fracàs. Doas rasons o explica. La primièra, lo compositor mancava d'experiéncia, perque èra la primièra òbra amb cant de Johann Strauss. La segonda ven del quita tèxte, escrich per un foncionari de polícia que s'èra ispirat dels nòus esclairatges de gas installats per las carrièras de Viena: la corala refusèt d'en primièr de cantar, trobant las paraulas ridiculas. thumb|left|250px|Las primièras mesuras del Bèl Danubi blau, amb la signatura del compositor. Un succès mondial Per l'Exposicion universala de 1867, Johann Strauss viatjèt París. Li foguèt demandat d'apondre una valsa al programa del seu primièr concert en public. Se remenbrant del Bèl Danubi bleu, Johann Strauss faguèt venir la particion de Viena. L'accuelh de l'òbra sens la partida cantada es trionfal e Johann Strauss deunla jogar vint còps a la fila. A Viena, lo succès es tal que los estampaires penan a provesir la demanda de particions.
Lo Bèl Danubi blau es programat lo meteis an dins de concerts a Londres, en preséncia de la reina Victòria.
Lo Bèl Danubi blau demora la mai celèbra de totas las valsas escrichas per Johann Strauss II.
Orquestracion
Instrumentacion del bèl Danubi blauCòrdas |- | |primièrs violons, segonds violons, altos, violoncèls, contrabassas, 1 arpa |- | bgcolor="#FFECB2"|Vents de fusta 2 flaütas traversèras (la segonda joga tanben de la flaüta piccolo), 2 clarins,
2 clarinetas d'ut, 2 bassonsVents de metal |- | |4 còrns de fa, 2 trompetas de fa
1 trombon bas, 1 Tubà |- | bgcolor="#FFECB2"|Percussions2 Timbalas, 1 caisse claire, 1 caissa, 1 triangle