Lo coseranés es un sosdialècte de l'occitan gascon de Coserans.
Fonetica
Los -t e -ts finals se prononcian [tch] : blats [blatch], polits [politch].
Las contraccions deth, ath, peth an un -t final que prend un son palatal plan adocit, quand es seguit per una vocala: S'eth ase non a set que minge [s'etch ase non a setch que minge], Aths audèths engabiats cap de libertat [atch audetch engabiatch cap de libertatch].
L'-s prend lo son de l'-i davant las consonantas: desrasonar, desbrembar [deyrasonà] [deybremba], mas totun l'-s garda sa consonància natural davant -s, -p,-c: dessosar [dessosà], despopar [despopà].
L'-n final a totjorn un son nasal.
Parabòla de l'enfant prodig (version en naut coseranés)
Un òme avia cap que dus hilhs. Eth mes joés que diguèc/didèc ena sa pair: “Qu’é ora que siá mon mèstre e qu’aja sòuses. Que cau que me’n posca anar e que veja país. Partejatz eth vòste ben e datz-me eth çò que devi aver.” - “Ò, mieu hilh” diguèc/didèc eth pair, coma volhas! Qu’ès un dolent e que seràs castigat.” Après que draubic/drauic ua tireta, que partegèc eth ben e que’n hèc duas parts.
Bibliografia Deledar J., 1995, Grammaire des parlers Couserannais, IEO-Arièja, Loubières (09). Deledar J. &t Poujade P., 2001, L’occitan parlé en Ariège, Pamiers, Cercle Occitan Prosper Estieu. CÒSTAS, Joan-Francés, 1992, Entre lengadocian e gascon en Arièja un parlar interferencial : le parlar de Massat. Estudis Occitans 11, p. 3-20.
Ligams extèrns Les Interférences linguistiques entre gascon et languedocien dans les parlers du Comminges et du Couserans, Pèire Bec (Pierre Bec)
Proverbes patois de la vallée de Biros, amb gramatica del parlar coseranés
Rapòrt d'estagi: Langue et culture occitanes sur le territoire du Parc Naturel Régional des Pyrénées ariégeoises et du pays Couserans'', Alice Traisnel. Dona d'entresenhas suls sosdialèctes coseranés, comengés e parlar de Massat