A Clockwork Orange es un filme de Stanley Kubrick, sortit en 1971.
Adaptat del roman eponime d'Anthony Burgess se deu classicar dins los filmes d'anticipacion, mas pòt tanben se veire coma una satira de la societat modèrna. Es la vision d'una ciutat urbana ont los joves prenguèron lo poder. Lo filme es tanben un pauc futurista, fòrça violent, fòrça psicologic, amb un costat faceciós e a vegada dramatic. Dins aquel filme, Stanley Kubrick sembla sustot privilegiar l'ambiant malsan e destorbant, e tanben lo costat visceral, puslèu que la violéncia grafica visuala.
Alex DeLarge, un sociopata que s'interessa al viòl, a la musica classica e a l'« ultravioléncia », dirigís un pichon gang de malfrás (Pete, Georgie e Dim), que nomena sos droogies (que ven del rus, друг que significa « amic »). Lo filme es la cronica de l'accion criminala del gang, de la tentativa de reabilitacion d'Alex mejans un controversiat condicionament psicologic. Alex conta a la primièra persona l'accion del filme dins lo lengatge Nadsat, un argòt adolescent comprenent de lengas slavas (sustot del rus), de l'anglés e del Rhyming slang Cockney.
Stanley Kubrick descriu son filme en decembre de 1971 dins Saturday Review coma
L'aficha del filme, es venguda una referéncia del cinèma, foguèt creada per l'artista Philip Castle e lo desenhaire Bill Gold.
Sinòpsi En Angletèrra, dins un futur pas plan alunhat mas d'ambiant fòrça futurista (decors, mòbles), Alex DeLarge (Malcolm McDowell), jove delinquent passionat per la musica de Beethoven (« Ludwig van »), sustot la 9 sinfonia, es obsedat pel sèxe (« de partidas d'anar e tornar ») e adèpte de la violéncia (« ultravioléncia » dins son lo seu parlar).
Alex es lo cap de sa banda, los droogs o droogies. Sa banda se compausa de Pete (Michael Tarn), Georgie (James Marcus), e Dim (Warren Clarke). Es un dels fòrça gangs de joves que mudan dins un univèrs urban decadent. Parlan un argòt Anglés-rus que l'autor del roman, Anthony Burgess, nomenèt Nadsat, lo mòt « droog » fasent atal referéncia al mot « друг » (« amic » en rus). Lor bevenda preferida es lo Moloko Plus (« молоко » - « lach » en rus), un lach « dopat » (Anfetaminas). Aprèp s'èsser intoxicada, la banda s'engatja dins una nuèch "d'ultravioléncia". Comença per linchar un vièlh vagabond (Paul Farrell), puèi se bat contra un gang rival menat par Billyboy (Richard Connaught) que ven d'agressar la gojata (Shirley Jaffe). E rauban una veitura menada al mesprés del còdi de la rota, cap a l'ostal del camp de l'escrivan F. Alexander (Patrick Magee). Aquel darrièr es batut amb una tala violéncia que ne demorèt paraplegic a vida e Alex viola sa femna (Adrienne Corri) cantant Singin' in the Rain.
Lo jorn seguent, alara que demòra al lièch per anar pas a l'escòla, Alex recep la visita de son oficièr de probacion Mr P. R. Deltoid (Aubrey Morris), que l'avisa contra el meteis e sa violéncia. Alex a pas ges de far de sas remarcas e prefèra anar a çò del discaire ont abòrda e torna doas filhas a çò d'el, Sonietta (Gillian Hills) e Marty (Barbara Scott). Alex colca amb elas dins una scèna filmada en accelerat.
Aprèp los eveniments de la nuèch, Alex e lo seus droogs se retròban. Los droogs li fan part de lor mescontentament e demandan un partatge mai equitable de la presa e de se lançar dins de raubariá de mai granda envergura. Alex, sentent lo comendament li esapar, ataca per surpresa los companhs e los jèta dins un canal. La nuèch seguenta, Alex assetja lo castelet d'una rica "femna dels cats" (Miriam Karlin) que collecciona las obras d'art eroticas. Pendent que los droogies espèran a la pòrta, Alex frapa la femna amb una estatua en forma de fallus e l'ensuca. Entenden las sirènas de la polícia, Alex ensaja de fugir mas es traït pels droogs. Dim lo frapa amb una botelha de lach a la cara, lo daissant trantalhant e provisòrament cec. Alex es arrestat e maltractat per la polícia. A aquel moment, Mr. Deltoid arriba e anoncia a Alex que la femna acaba de morir de sas nafras, fasent del un murtrièr e li escopís a visatge. Al tribunal, es condamnat a 14 ans de reclusion criminala, amb per matricula n.655321.
Dos ans mai tard, lo ministre de l'Interior (Anthony Sharp) visita la prison e cerca de volontaris per experimentar la « tecniaca Ludovico ». Per sortir de prison, Alex se pòrta volontari per testar aquela terapia revolucionari, financiat pel govèrn dins l'encastre d'un programa experimental d'eradicacion de la delinquéncia d'una durada de doas setmanas. Lo tractament es fondat sus un principe semblabla a aquel dels reflèxes de Pavlov, consistissent en una terapia per aborriment. S'agís de menar Alex, ligat a un fautuèlh amb un aparelhatge que l'obliga a gardar los uèlhs obèrts, a associar d'stimuli (de scènas de violéncia o de sèxe projectadas sus un ecran qu'es obligat de regardar) a de dolors provocadas per las drogas que li son administradas pendent lo tractament. Pendent de sesilhas son projectadas de scènas del Alemanha nazia que la benda son es la Sinfonia nº9 de Beethoven, çò que paradoxalament transforma son admiracion pel cap d'òbra en una prigonda aversion, mostrant l'evidenta eficacitat del tractament.
Aprèp doas setmanas de la tecnica Ludovico, lo ministre de l'Interior organiza una demonstracion per probar qu'Alex es "garit". Es mostrat incapable de ripostar a l'ataca d'un actor (John Clive) qu'en mai l'insulta. Puèi ven malaut a la vista d'una femna sens nuds (Virginia Wetherell). alara que l'almoinièr de la prison (Godfrey Quigley) protèsta e dich « que ia a pas de moralitat sens causida », lo director de la prison li explica que son pas interessats per las questions d'etica o filosoficas mas sonque per « la preocupacion d'enraiar los crimes ».
Aprèp sa mesa en libertat, aparéis totalament inadaptat e sens defensa al repècte de la societat. Totas sas possessions avián estat saisidas per la polícia per pagar los domatges e intreses de las victimas e sa cambra es arendada a un estrangièr (Joe/Clive Francis). Vengut sens lòtjament e amb escasença, encontra successivament lo vagabond qu'aviá tabasat e se fa corrigir per el e los autres sens abrics, puèi dos de sos ancians droogies, Dim e Georgie, venguts policièrs dempuèi son arrestacion, que van profeitar de son impoténcia per lo violentar. Anequelit, se refugia a çò d'un òme, que fin finala es encara una de las seunas victimas, l'escrivan F. Alexander. Son servicial, Julian (David Prowse) lo recupèra esvanit a la pòrta d'intrada. Mr Alexander reconeis pas Alex coma son agressor car aquel èra masquetat pendent l'ataca mas aviá legit son istòria dins los jornals. Vòl se ne servir coma d'una arma mediatica contra lo govèrn en plaça denonçant sos proceses totalitaris. En efècte, Mr Alexander pensa que la tecnica Ludovico es un pas cap avans lo totalitarisme pel contraròtle de las consciénsas. Alara que Mr Alexander telefona als seus amics conspirators (John Savident e Margaret Tyzack), entend Alex cantar Singin' in the Rain dins son banh e lo traumatisme de l'agression li torna en memòria.
Amb l'ajuda dels seus amics, Mr Alexander decida d'aténher un doble objectiu utilisant la sensibilitat d'Alex al respècte de la Novena Sinfonia per que se sucida: d'aquel biais, compta se venjar de son agression tot en fasent enseguida atribuir aquel acte a la cura criticdada. Mr Alexander dròga Alex e l'embarra dins una cambra a l'estatge e fa jogar la Novena Sinfonia mejans lo ponde. Alex acaba per se jetar per la fenèstra, mas la tentativa de suicida aboca e es fin finala salvat e pres en carga pel ministre de l'Interior.
Alex se desrevelha a l'espital. Los mètges li fan de tèsts psicologics, e amb lo traumatisme tota aversion per la violéncia. Lo ministre de l'Interior arriba dins la cambra, s'excusa e li apren que Mr Alexander foguèt « alunhat ». Li ofrís de prendre suènh d'el e un trabalh plan pagat en contrapartida de que deu venir l'encargat de las relacions publicas del partit conservator per contrar l'imatge deplorable que donèt lo govèrn als electors al respècte d'aquel afar. Coma signe de bona volontat, lo ministre fa installar una estereo darrièr modèl jogant la Novena Sinfonia. Constata qu'a pas mai d'aversion per la musica: a la plaça, vei un fantasma del meteis copular amb una femna (Katya Wyeth) dins la nau, enrodat d'una fola vestida dins un estil de l'epcòca de Beethoven.
Malgrat l’obscenitat de sa pensada, i a pas mai de dolor fisica. Los seus uèlhs se tresviran e tomba dins l'apatia, resultat combinat de la tecnica Ludovico e del comá seguent sa tentativa de suicidi. La darriéra frasa prononciada per Alex al darrièr moment del filme es: « Ò segur, èra garit per sempre. »
Ficha tecnica Títol original: A Clockwork Orange Realizacion: Stanley Kubrick Scenari: Stanley Kubrick segon lo roman d'Anthony Burgess Decors: John Barry Costumes: Milena Canonero Fotografia: John Alcott, assistat d'Ernest Day Montatge: Bill Butler Musica: Wendy Carlos Produccion: Stanley Kubrick ; Si Litvinoff et Max L. Raab (executius) ; Bernard Williams (associat) Societats de produccion: Warner Bros. (Estats Units d'America), Polaris Productions e Hawk Films (Reialme Unit) Budgèt : Societat de distribucion: Warner Bros. País d'origina: Grand Bretanha Lenga: anglés Genre cinematografic: sciéncia-ficcion, drama, anticipacion Format: Colors - 35 mm - 1.66:1 - Son monofonic Durada: 136 minutas
Distribucion
Produccion Títol Segon lo quite Anthony Burgess, lo títol ven d'una vièlha expression cockney ("Es esquèr coma una irange mecanica") Juice from A Clockwork Orange - Anthony Burgess, Rolling Stone, 8 de junh de 1972, es a dire fòrça extranh o inabitual. En Malàisia, ont Burgess trabalhèt, « orang » significa tanben un « èsser uman » e aquel sens existís dins l'anagrama « organ ». Lo tèrme « orange » es utilizat dins lo vocabulari Nadsat, dins lo sens « Òme ». Lo títol poiriá tanben significar « L'Òme Mecanic », atal que sortís Alex de sa terapia.
Desvolopament del projècte L'adaptacion cinematografica del roman A Clockwork Orange paregut en 1962 es accidentala. Lo scenarista, Terry Southern dona a Kubrick un exemplar del roman, alara qu'èra en desvolopament d'un projècte sus Napoleon Bonaparte, mas Kubrick n'i pòrta gaire interés. Lo filme Napoleon es abandonat. Kubrick legís lo roman e l'impacte es imediat. Explicant estrambòrd pel roman, Kubrick dich . Kubrick escrich un scenari del mai fidèl al roman, disent que .
Realizacion Kubrick es perfectionista, efectuèt des recercas meticulosas amb de milièrs de fotografias suls possibles luòc de filmatge, e relizava mai d'un còp las presas. Pasmens, per Malcom McDowell, Kubrick capitava sovent a aver lo plan aviadament, çò que limitava lo nombre de prisas. Lo filmatge se debanèt entre septembre de 1970 e abril de 1971, fasent d'aquel filme lo mai aviadament realizat per kubrik. Tecnicament, per crear los efèctes fantastics e lo costat oniric de l'istòria, filma amb d'opticas de fòrça grand angle A Clockwork Orange - Chicago Sun-Times, 11 de febrièr de 11972 coma la Kinoptik Tegea per de camèras Arriflex de e utiliza d'efèctes de ralentit o d'accelerat per mostrar la natura mecanica de la scèna de sèxe dins la cambra o per estilizar la violéncia al biais del filme de Toshio Matsumoto Funeral Parade of Roses (1969) Similarities – Funeral Parade of Roses and A Clockwork Orange - Recca's Blog.
Filmatge thumb|upright|Lo costume d'Alex McDowell causiguèt pel ròtle d'Alex aprèp que Kubrick l'aviá vist dins If..... Alara que tabalhava suls costumes, McDowell diguèt a Kubrick qu'aviá son costume blanc de jogaire de criquèt dins sa veitura. Kubrick li demanda de li mostrar e alara que McDowell se vestís e que vei lo suspensòri (coquilha), Kubrick li dicho d'o metre per dessús las bragas, foguèt l'origina del costume dels droogsIl était une fois… Orange mécanique - Dailymotion, filme documentari d'Antoine de Gaudemar (2012).