Lo es una nocion venent a la filosofia alemanda significant « l’esperit del temps », utilizat entre autres dins la filosofia de l'istòria e la psicologia. Designa lo clima intellectual e cultural, o paradigme, d'una epòca.
Usatge Introduch per Herder dins son ensag d'estetica Kritische Wälder (1769), traduch lo latin del filològ Christian Adolf Koltz (de). Hegel, puèi Heidegger enseguida afinèron la nocion.
Lo es una nocion eissida de la reflexion d'autors que, per comentar l'istòria de las idèas, de las invencions, de los estils, ensejant de « conciliar la nocion de l'engenh individual e aquela del determinisme socialGrmek Mirko Drazen, « Edwin G. Boring, History, Psychology and Science. ». Explica per un ensems de concepcions grandament partajadas a una epòca la descobèrta, per d'unes, de lors consequéncias.
La nocion de s'opausa a aquela del (« esperit del pòble »), que descriu l'alme d'una nacion particulara. A l'oposat, lo concèpte de (« esperit del mond »), d'en primièr defint per Hegel, designa l'esperit de l'umanitat dins sa realizacion istorica. Tanben se distinga de la nocion marxista que fa derivar l'ensems de las transformacions d'aquelas que se prodoson dins l'esfèra de la produccion, en çò que balha una autonomia als autres camps socials, subretot aqueles de la sciéncia, de l'estetica e des las bèlas arts.
Vejatz tanben
Bibliografia Hermann Broch. Geist und Zeitgeist. 1934.
Referéncias