Diés es un contraa d'OccitàniaSegon la classificacion de Frederic Zégierman. situaa dins lo Daufinat. Lo gentilici es diés -esa.
La contraa de Diés constituís lo bacin versant de Droma e de seis afluents (Roana, Meiròssa, etc. Diés cobrís lo sud de Vercòrs e lo nòrd de la Droma provençala. La capitala de Diá, sosprefectura de Droma, se situa au pè de la montanha de Glandassa, barra rocosa au sud de Vercòrs, que culmina a mètres. Un terç dau territòri de Diés fa partit dau parc naturau regionau de Vercòrs.
Toponimia Las atestacions istoricas mai ancianas son In Diense (sègle VIII), In pago Diense (739), In Comitatu Deensi (890), In pago Diensi (957), In comitatu Diense (960). D'autras, mai recentas, son Dyos (1434), Comitatus Diensis (1445), Dyeoys (1449), Dioys (1503), Le Diez (1585), Dyiois e Dyois (1587)J.Brun-Durand, Dictionnaire topographique du département de la Drôme, Paris, Imprimerie nationale, 1891, p.126.
Diés es nomat per Frederic Mistral sota la fòrma Lou Diés dins Lou Tresor dóu FelibrigeF.Mistral, Lou Tresor dóu Felibrige, T.1, A-F, Marcel Petit C.P.M., 1979, p.799. Dins lo meteis obratge, Mistral indica que los abitants de Diá son nomats Dies e Dieso. Pasmens, la denominacion en Dioàs s'es recentament franc socializat localament, probablament per efiech de diglossia. Ensin, es lo tèrme Dioàs qu'èra sistematicament utilizat per Han Shook a la fin dau sègle XX e a la debuta dau sègle XXI. Auguste Boissier (Gusté Boueissier), a la fin dau sègle XIX, escriviá Lou Diois e Poueisias dioisasA.Boissier, Poueisias dioisas. Lou Siégé de Solliens, pouémé en 4 chonts, Maisonneuve, 1879, p.10. Lo tèrme Diés es tornarmai popular dins l'usatge occitanista en Droma. Ensin, l'utilizacion dau tèrme Diés puslèu que Dioàs es legitima e preferibla dins un movament de re-apropriacion de la lenga.
Istòria Antiquitat
Edat Mejana e Renaissença
Epòca contemporanèa
Eraldica
Liames externes Actualitats - Diés, de Jornalet Nòtas
Categoria:Diés
Categoria:Parçan dau Daufinat Categoria:Parçan occitan