Viuçahttps://www.oocities.org/toponimiaoccitana/34d.html, Vieussanhttps://books.google.com/books?id=YL0iAQAAIAAJ&focus=searchwithinvolume&q=Vieussan o Viussà o Vioça segon la prononciacion fornida per Frank R. Hamlin (Viéussan en grafia mistralencahttps://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page2333.jpg; Vieussan en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lo gentilici es viuçanés -esa o mens etimologic viussanés -esa.
Geografia
Vilatjòt d'influéncia mediterranèa situat per la val d'Òrb, aperaquí 50 km al nòrd de Besièrs . Sos ostals cobèrts de teuladas s'arrucan sus un puèg ocupant una volta d'Òrb, dominat per los vestigis d'una torre. En fàcia se quilha lo puèg de Naudech,e se pòt veire al rèire plan la muralha minerala de Carós.
Toponimia La prononciacion es ['bjuso] (donc grafia Vioça). Las fòrmas ancianas son : castello de Vilzano cap a 1059, lo castel de Vinzan [legir : Viuzan] en 1129, començament del sègle XII, 1100-1150, de Vinza en 1156, de Vinzano en 1164, Bremundi de Vinciano en 1168, Bermundi de Vinciano en 1171, de Viussano en 1247-48, Viusano en 1323, de Viussano en 1342, 1344, de Vieussano en 1357, 1361, Viussa en 1363, Vieussan en 1556, 1571, 1643, 1708, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 425.
Viuça vendriá del nom d'òme latin *Villicius, de Villius (Dauzat e Rostaing) o Vinicius (los Féniés), amb lo sufixe latin -anum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 713 Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 124, puèi reculament de l'accent, frequent dins la region, probablament aprèp la data de las atestacions. L'òrdre cronologic de las atestacions e la preséncia dins la partida centrala del lengadocian d'una evolucion vocala + n --> vocala + u (cf. l'exemple de Confolèuç (Tarn) : Confluentes > Cofolentz, atestacion de 1224, vengut Co(n)folèuç) fan puslèu supausar Vinicius amb la sequéncia *Vinça(n) > *Viuça(n) (finala articulada [-ɔ] jos l'influéncia de la nasala) > Viuça (influéncia de las finalas atònas en [-ɔ]). Hamlin, que dispausava de mai de fòrmas ancianas , interprèta pr'aquò lo nom coma lo resultat del cognomen Vilicius amb -anum (escrit curiosament Vilicus e -i-anum). Cossí que siá, Vioça èra una proprietat galloromana.
'Fòrmas ancianas tiradas del diccionari topografic d'Eugène Thomas : Locus de Vinciano en 1168; Rector de Viusano en 1323; Prieuré de Vieussano en 1518; Vieussan en 1625https://dicotopo.cths.fr/places/P83840504.
Istòria
Administracion
Fins a 2015, la comuna èra del canton d'Olargues. Es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras.
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben Comunas d'Erau
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna d'Erau Categoria:Comuna de Lengadòc