Éguer nm. (en francés l’Eygues nf., l’Aigues nf., l’Aigue nf., l’Aygues nf.) es una ribiera dau sud-èst d'Occitània, en Daufinat e Provença, que passa dins lei departaments de Droma, deis Auts Aups, e de Vauclusa. Es un afluent de Ròse.
Geografia
Ten sa fònt au pè dau suc de Pèila, situat dins lei Baroniás Daufinencas, entre Droma e leis Auts Aups. Raja vès l'oèst, en passant per Verclausa, Saüna e Niòns dins lo departament de Droma. Passa au nòrd d'Aurenja abans de se getar dins Ròse a Cadarossa en fàcia dau centre nuclear de Marcola. Son percors es long de 114,3 quilomètres.
Etimologia
Se tròban d'atestaciions en latin medievau coma Equeris (1278), Icaris (1321), Yquarum (1393), Yguaris (1414)... La forma occitana es Éguer en grafia classica (o «Egue» en grafia mistralenca, segon Lo Tresaur dau Felibritge de Mistral).
Sembla pas de i aver de relacion etimologica entre lo riu d'Éguer, lo País d'Egues e lo mot aiga.
Idrografia thumb|left|250px|Pont sus Aiga a Niom.
Afluents principaus: Esclata Armalausa Ola Enuia Rieu e Rieu Sec Bentrís Lauson Sauva.
Bibliografia Georges Truc, L'eau en Vaucluse. Origine, fonctionnement, potentiel et qualité des réservoirs aquifères, ed. Conseu Generau de Vauclusa, Avinhon, 1991 Jacques Coffin, Peuplement ripicoles des rives de la basse vallée de l'Aygues (Vaucluse), Tèsi de doctorat (entomologia), Universitat d'Ais-Marselha III, 1992
Vejatz tanben Ròse lista deis rius deis Auts Aups
Nòtas e referéncias
Categoria:aiga de Droma Categoria:aiga dels Auts Aups Categoria:aiga de Vauclusa