Lo curcuma (Curcuma longa) es una planta erbacèa rizoamtosa vivaça du genre Curcuma de la familha dels Zingiberacèas originària del sud d'Asia. Dels sieus rizòmas reduchs en polvera es extracha l'èpècia omonima.
Lo curcuma es fòrça present dins la vida socioculturala del soscontinent indian, ont es considerat coma une planta excepcionala al vejaire de sas nombrosas proprietats (espècias, conservator de noiritura, agent colorant, cosmetic e medicina). S'es espandit dins lo sud-èst d'Asia dempuèi l'antiquitat, lo curcuma es tanben l'objècte de nombrosas estudis scientifics dins lo mond entièr, per definir melhor sas proprietats alimentàrias e medicalas.
Lo curcuma es tanben un enjòc economic per l'Índia, son primièr productor mondial, e per fòrça païses.
Descripcion botanica
Aparéncia esquèrra|vinheta|Rizòma, talhs e polvera de curcuma. Lo curcuma es una planta vivaça, erbacèa, de corta tijas que pòt aténher una talha de 1 mètre. Possedís fòrça rizòmas aromatics, ellipsoïds o cilindrics, de color jaune a irange a l'interior.
Sas largas fuèlhas, oblongas o ellipticas, lanceoladas, son alternadas e repartidas en dos rengs. Son uniformament verdas, fins a 50 cm de long e larg de 7 a 25 cm.
Sos espigs pòdon mesurar fins a 20 cmPharmacopée caribéenne, Tramil , Éditions Emile Désormaux, 1996.. Sas flors son esterilas, mas lo brocatge espontanèu dels rizòmas permet la propagacion.
Lo Curcuma longa supòrta pas los sols gavats d'aiga, demanda un grand ensolelhament e un sol fòrça fertil. Es plan adaptat a las regions somesas a la monson e a las sèlva de folhats coma los bòcs de tèc.
Nomenclatura e sinonims Lo nom binomial del curcuma est Curcuma longa (Linné 1753). Segon Kew Garden, los sinonims son: Curcuma brog Valeton, Bull. Jard. Bot. Buitenzorg, II, 27: 48 (1918). Curcuma domestica Valeton, Bull. Jard. Bot. Buitenzorg, II, 27: 31 (1918). Curcuma ochrorhiza Valeton, Bull. Jard. Bot. Buitenzorg, II, 27: 45 (1918). Curcuma soloensis Valeton, Bull. Jard. Bot. Buitenzorg, II, 27: 46 (1918). Curcuma tinctoria Guibourt, Hist. Nat. Drog. Simpl. 2: 208 (1876).
Cultivars Existís diferents cultivars de curcuma, que las composicions en curcumina, oleoresina e òlis essencialas varian: Survarna (curcumina = 4,3 % ; oleoresina = 13,5 %, òlis essencialas = 7,0 %) Suguna (curcumina = 7,3 % ; oleoresina = 13,5 %, òlis essencialas = 6,0 %) Sudarsana (curcumina = 5,3 % ; oleoresina = 15,0 %, òlis essencialas = 7,0 %) IISR Prabha (curcumina = 6,5 % ; oleoresina = 15,0 %, òlis essencialas = 6,5 %) IISR Prathibha (curcumina = 6,2 % ; oleoresina = 16,2 %, òlis essencialas = 6,2 %) Co-1 (curcumina = 3,2 % ; oleoresina = 6,7 %, òlis essencialas = 3,2 %) BSR-1 (curcumina = 4,2 % ; oleoresina = 4,0 %, òlis essencialas = 3,7 %) Krishna (curcumina = 2,8 % ; oleoresina = 3,8 %, òlis essencialas = 2,0 %) Sugandham (curcumina = 3,1 % ; oleoresina = 11,0 %, òlis essencialas = 2,7 %) Roma (curcumina = 9,3 % ; oleoresina = 13,2 %, òlis essencialas = 4,2 %) Suroma (curcumina = 9,3 % ; oleoresina = 13,1 %, òlis essencialas = 4,4 %) Ranga (curcumina = 6,3 % ; oleoresina = 13,5 %, òlis essencialas = 4,4 %) Rasmi (curcumina = 6,4 % ; oleoresina = 13,4 %, òlis essencialas = 4,4 %) Rajendra Sonia (curcumina = 8,4 % ; oleoresina = -, òlis essencialas = 5,0 %)
Cultura La culhida dels reizòmas de curcuma pòt començar quand la tija comença a secar. Aquò se realiza 7 o 8 mes après la plantacion. Los rizòmas son levats del sol e daissats al repaus unas oras per estabilizar lo taus d'umiditat. Son enseguida triats e netejats a l'aiga (per banh, agitacion o aspergiment)Voir sur fao.org..
Istòria e etimologias
Istòria Lo curcuma (Curcuma longa) es originari del sud o del sud-èst d'Asia. Es lo resultat de fòrça seleccions successivas al punt que l'existéncia quitament d'una espècai salvatja de curcuma ven doptosa, per exemple sus la basa de donadas geneticas.
Lo curcuma es cultivat dempuèi l'Antiquitat en Índia. Es frequentament mencionada dins la literatura en sanskrit a partir del sègle IV AD, per exemple dins l'Atharva-Veda, ont es indicat qu'un massatge a la polvera de curcuma ajuda a curar los mals cardiacs.
Lo Curcuma longa sembla èsser conegut en China abans lo sègle VII AD: es present dins lo Bencao gangmu de Li Shizhen e lo Xin Xiu Ben cao (659 EC).
Es conegut en Occident dempuèi l'Antiquitat e descriu per Dioscorid dins sas Materia Medica.
Al sègle XVIII, lo curcuma, jos son nom Terra merita o safran de las Índias, es importat en Euròpa per las grandas poténcias navalas (Olanda, Reialme Unit, Portugal e França). Es utilizat tanben per sas proprietats tinctoralas e medicinalas.
Etimologias Lo nom curcuma ven de l'arab كركم, kourkoum, que designa lo safran (la color jauna seriá a l'origina de la confusion originala entre safran e curcuma), que dona en latin crocus, crocum. La transcripcion orientala corcum poirá venir d'una metatèsi de la primèra sillaba de crocumDictionnaire étymologique des mots de la langue française dérivés de l'arabe, du persan ou du turc, d'Antoine Paulin Pihan, Imprimerie Impériale, 1867 , p. 133..
Noms vernaculars locals Espècia sacrada en Índia, es donc normal que lo curcuma erita d'un grand nombre de nom en sanscrit, amb de resson sovent religioss. Dempuèi l'Índia, lo curcuma foguèt comercializada sus la rota de las espècias entre l'Orient e l'Occident. Travesèt alara los païses, amb de nom novèls, sovent donats al vejaire de sa color jauna o de sas proprietats.
VaquÍ qualques exemples de noms vernaculars dins diferentas lengas: Angles: turmeric, golden spice', spice of life ; Arab: الكركم (al-kourkoum) ; Catalan: Cúrcuma Chines: 姜黄 (jianghuang) ; Cmèr: រមៀត ou ល្មៀត ; Francés: rhizome de curcuma, safran des Indes, souchet des Indes, souchet de Malabar, talmerital, terre mérite, racine de safran, saffran vert, culcuma (dans certains registres français); La Reünion: safran péi ; Nòva Caledònia: safran calédonien; Polinesia francesa (Gambier) : ranga o rega ; Ebrieu: כרכֹם (karkom) ; Indonesian: kunyit ; Italian: curcuma, zafferano delle indie o rarament turmerico Japonés: ukon ウコン; Malagash: tamotamo ; Persan (iranian) : زرچوبه (zarchob o zardtchobe) literalament « lenha menuda jauna » ; Portugués: curcuma, rizoma dos Índios, açafroeira da Índia, terra merita ; Sanscrit: kunkuma, ranjani (çò que dona la color), mangal prada (çò que fa bona fortuna), krimighni (contra los vèrms, los micròbis), mahaghni (qu'a de proprietats antidiabeticas), anestha (es pas ofèrt en sacrifici), haridra (çò qu'es plasent a Hari), varna-datri (que dona la color), hemaragi (qu'a una color dorada), bhadra (astruc), pavitra (sacrat), hridayavilasini (plasent al còr), shobhna (de color brilhanta) ; Swahili: mmanjano ; Tibétain: ལྒ་སེར། (lga-ser), yung-ba.
Usatges e proprietats
Compausants Lo principe actiu del curcuma es la curcumina.
Los compausants principals del rizòma de Curcuma longa sont : de curcuminoïdes, que donan la coloracion jauna e qui son los principis actius màger: curcumina, desmetoxicurcumina, bidesmetoxicurcumina, diidrocurcumina. de quinoïdes : de sesquiterpènas : alfa e gammà alantonas, bisabolèn, bisacumòl, bisacuròna (molecula estudiada per sas proprietats antiinflammatòrias), cariofillèn (molecula que contribuís a la natura especiada del curcuma e avent de proprietats antiinflamatòrias), curcumèn, curcumenòna (supausat èsser un agent antivieilhiment). d'esteroïdes : colesteròl, campesteròl (possedariá de proprietats antiinflammatòrias), estigmasteròl, de monoterpènas : cineòla, camfèna, terpinèna, de fenilpropanoïdes: acid cafeïc, acid p-cumaric, 4-idroxi cinnamoolmetan. de lignanas : iso-procurcumenòl, 4-idroxi-cinnamoil-(feruloxil)metan, de benzenoïdes : curcumina e derivats, gaïacòl. de carboidrats : ukonana A. d'alcaloïdes, d'òlis essencialas: turmeròna (a las proprietats antidepressors estudiadas), desidroturmeròna, gingiberèna (de proprietats antiulcerosas supausadas), atlantòna, curcuménol, borneòl (efièch epatoprotector), camfre, terpinèna.
Usatges en medecina umana
Usatges tradicionals La medecina tradicionala indiana (medecina ayurvedica) utiliza lo rizòma de Curcuma longa dempuèi l'antiquitat, entre autre per sas proprietats antioxidantas e antiinflammatòrias.
En medecina chinesa, lo rizòma de Curcuma longa es tradicionalament utilizada per tractar las dolors e las tumors induchas per le Qi e la congescion sanguina.
La medecina occidentala conéis, dempuèi al mens lo sègle XVII, des usatges al rizòma de curcuma: flatuléncia, nefretica, inercia de la bila, jasilhas dificilas, amenorrèa, escorbut, o encara idropisia, jaunissa. En Euròpa, la raiça de safran es ela coneguda pels usatges en medecinas, alara que servís d'espècia per l'adobum dels plats dins las Índias.
Al nivèl mondial, l'OMS identifica d'usatges tradicionals pel Curcuma longa: tractament d'un ulcèra gastroduodenal, dolors e inflamacions degudas a una artriti rematoïde, amenorrèa, dismenorrèa, diarrèa, epilepsia, dolor e malautiá de la pèl.
Le curcuma es reconegut dins las medecinas tradicionalas indianas e chinesashttp://www.creapharma.ch/curcuma.htm e en Occident per sas proprietats antioxidantas.
Inibitor del desvelopament de càncers Lo potentcial de las proprietats del Curcuma longa dins la prevencion del càncer foguèron estudiadas dempuèi 1985 amb Kuttan: los resultats d'aquelas experiéncias in vitro e in vivo sus de mirgas mostrèron una reduccion del desvelopament de las tumors amb los extrachs de curcuma e son compausant actiu, la curcumina.
Fòrça estudis foguèron menadas suls efièch enibitors del curcuma e de son principi actiu la curcumina sul desvelopament de fòrça càncersArticle publié par Philippe Presles le 22/02/2010, lire sur Sources : Anticancer, David Servan-Schreiber, Éditions Robert Laffont.Le potentiel anticancéreux du curcuma confirmé par la science.: colon, fetge, palmon, ovari, popa, leucemia, prostata, estomac, pancreàs. Totes aqueles estudis tendon tanben a mostrar que la curcumina a un fòrt potencial coma agent adjuvant en quimioterapia.
Lo curcuma es identifica coma agent de quimioprevencion eficaç dels càncers colorectals pels rosegaires (ensag clinics pels volontaris en corsChemoprévention, base de données et ).
Las primièras conclusons d'aqueles estudis menèron d'organismes (coma l'American Cancer Society) a presicar l'utilizacion del curcuma de biais preventiu contra lo càncer.
La turmerina, autre compausant de l'espècia, sembla tanben aver de proprietats antioxidantasSrinivas L, Shalini VK, Shylaja M, Turmerin: a water soluble antioxidant peptide from turmeric [Curcuma longa], Archives of Biochemistry and Biophysics, 1992;292:617-623.
Fitoterapia Lo curcuma es utilizat en fitoterapia (dins lo tractament de l'ipercolesterolamia per exemple, o encara en tractament alternatiu per l'espondilartriti anquilosanta).
L'European Medicines Agency identifiquèt lo Curcuma longa coma una planta podent èsser utilizat en tisana per solaçar las digestions dificilasEuropean Medicines Agency / Evaluation of Medicines for Human Use, London, 12 November 2009..
Lo chuc de curcuma obtenguèt a partir dels rizòmas frescs, garda los fitonutriments fixes (curcumina, turmerina…) e volatils (l'òli essenciala presenta dins lo chuc de curcuma fresc sembla favorizar la biodisponibilitat de las curcuminas dins l’organisme).
Autres efièches notables Lo curcuma es considerat coma un alicament natural. Son activitat terapeutica es decuplada en preséncia de pebre (piperina), sa biodisponibilitat essent tanben aumentadaAnand P, Kunnumakkara AB, Newman RA, Aggarwal BB, Bioavailability of Curcumin : Problems and Promises, Mol. .