vinheta|300x300px|Mercat de legums a Singapor Un Mercat, en economia, es un ensemble de transaccions de procediments o d'escambis de bens o servicis entre d'individús. Lo mercat fa pas referéncia dirèctament al benefici o a las entrepresas, mas simplament a l'acòrdi mutual dins l'encastre de las transaccions. Aquelas pòdon aver coma participants d'individús, d'entrepresas, de cooperativas, d'ÒNG, entre d'autres.
Lo mercat es tanben l'environament social (o virtual) que dona las condicions per l'escambi. En d'autres mots, se deu interpretar coma l'institucion o organizacion sociala que los ofreires (productors, vendeires) e demandeires (consomators o crompraires) d'un tipe detereminat de ben o servici, dintran dins una estrecha relacion comerciala per de realizar de transaccions comercialas.
Los primièrs mercats de l'istòria foncionavan mejançant lo tròc. Après l'apareisson de la moneda, comencèron a se desvolopar de còdis de comèrci que, en darrièra instància, ne resultant las entrepresas modèrnas nacionalas e internacionalas.
A mesura que la produccion aumentava, las comunicacions e los escambis comencèron a exercir un ròtle mai important dins los mercats.
Una definicion de mercat segon lo marqueting: Organizacions o d'individús amb de besonhs o de desirs qu'an la capacitat e qu'an la volontat per crompar de bens e de servicis per satisfar los sieus besonhs.
Diferentas definicions Un mercat es un arrengament que que siá que permet que los crompaires e vendeires obtengan d'informacions e i fagan de negòcis entre eles Un mercat es un mecanisme mejans que los crompaires e de vendeires interagisson per determinar lo prètz e d'escambiar de bens e de servicis. Un mercat es un grop de crompaires e vendeires d'un ben o servici en particular.
Tipes de mercats
Entre las diferentas de classas de mercats se pòdon distinguir: Los mercats de detalh e los mercats de gròs o de distributors. Los mercats de produchs intermediaris o de matèrias primièras. Los mercats de valors (de borsas de valors). Autra division o classament se pòt farIntroducción a la Economía. Segon lo tipe de bien o servici que s'escambia, podèm parlar de mercats de bens e servicis e de mercats de factors de production. Dins una economia de mercat, los mercats de bens e servicis son aqueles que determinan çò que se deu produire e los de factors respondent als problèmas de saber cossí e per qui produire. Segon lo gra de competéncia o de l'estructura del mercat, parlam de mercats concurrencials e non concurrencials. Dins lo primièrs, lo nombre de participants es fòrça naut pas degun a lo poder sus las condicions del mercat, es a dire, prètz e quantitat. Dins los segonds, que lo nombre de participants siá mai redusit o per d'autras causas que seràn explicadas mai tard, unes dels participants dins lo mercat a un cèrt poder sobre la determinacion del prètz e/o de la quantitat. Segon lo gra de regulacion, los mercats pòdon èsser liures o regulats. Un mercat es liure quand pas cap d'autoritat contròtla las condicions del mercat, de biais que los participants crompan e vendon liurament, e lo prètz es lo resultat de l'interaccion d'ofèrtas e de demandas. Parlam de mercats intervencionistas o regulats quand lo prètz o la quantitat son determinats per quicòm fòra del mercat. Tanben existisson de «mercats negres». Aqueles fan referéncia als mercats que foncionan al marge de la legalitat, que siá que s'escambia de bens e de servicis illegals, o que las activitats que realizadas escapan al contraròtle de las autoritats economicas e son pas comptabilizadas dins lo produch nacional d'un país. Lo tèrme mercat s'emplega tanben per se far referéncia a la demanda de consomacion potenciala o estimada. Lo concèpte classic de mercat de liure concuréncia definís un tipe de mercat ideal, ont la quantitat dels agents economics en interrelacions, tant los crompaires coma los vendeires, an pas la capacitat de modificar lo prètz (concuréncia pura e perfiècha), se n'es autrament, dins un mercat ont concorrisson un nombre redusit de vendeires, es un oligopòli. Dins lo cas extrèma, a ont la competéncia es inexistenta, se destria lo mercat qu'es contarotlat per un sol productor: un monopòli . Dins totas aquelas situacions i a los productors partejant lo mercat amb una granda quantitat de crompaires, amb paucs o amb pas mai qu'un. Segon l'estructura intèrna, lo nombre d'agents que participan al mercat e lo nivèl de concurréncia, se los pòdon classificar en: Mercats de concurréncia pura e perfiècha. Mercats de concurréncia imperfiècha.
Mercat de concurréncia perfiècha Totes los mercats son pas eficaces dins lo sens que pas per totes existís de condicions tecnicas requeridas per una concurréncia perfiècha. Los mercats eficaces o de concurréncia perfiècha son aqueles ont existisson fòrça vendeires e crompaires d'un meteis ben o servici que pas degun d'aqueles, agissent independentament, pòt influenciar sus la determinacion del prètz e qu'aquel es donat e fixat per las quita fòrças del mercat.
La concurréncia pura e perfiècha es una representacion idealizada dels mercats de bens e servicis que l'interaccion recipròca de l'ofèrta e la demanda determina lo prètz. Un mercat de concurréncia pura e perfiècha existís quand i a fòrça crompaires e fòrça vendeires, de biais que pas cap de crompaire o vendeire individual exercís una influéncia decisiva sul prètz. Per que se realize, se cal complir aqueles set elements: Existéncia d'un grand nombre de ofreires e demandaires. La decision individuala de cadun d'eles realizarà pauc d'influéncia sul mercat global. Omogeneïtat del producte. Existisson pas de diferéncias entre los produchs que vendon los ofereires. Transparéncia del mercat. Totes los participants an plena coneissénça de las condicions generalas on se reliza lo mercat. Libertat d'intrada e sortida de las entrepresas. Totas las entrepresas, quand o desiraràn, poiràn entrar e sortir del mercat. Liure accès a l'informacion. Liure accès a las ressorças. Benefici egal a zero al long tèrme. L'esséncia de la concurréncia pure e perfiècha fa pas tant reféncia a la rivalitat qu'a la dispersion de la capacitat de contraròtle que los agents economics pòdon exercir al subjècte del mercat. Quand se viòla o se realiza pas una d'aquelas exigéncias de la concurréncia perfiècha se produsís una defalhença de mercat.
Lo foncionament dels mercats en concurréncia perfiècha Dins un mercat liure de restriccions o un mercat de concurréncia perfiècha, l'ofèrta e la demanda dels diferents bens determinan un prètz d'equilibri per cada plan, e a un dich prètz las entrepresas decidisson liurament de la quantitat de produire. Donc, lo mercat determina lo prètz e cada entrepresa accèpta aquel prètz coma una donada fixa sus que pòt pas influir. Quand la demanda d'un produch afectarà pas significativament los possibles produchs complementaris o suplementaris, se poirà definir la corba de demanda e determinar l'equilibri parcial per un mercat d'un ben unic. Amb lo prètz d'equilibri cada entrepresa individuala produirà la quantitat que li indica sa corba d'ofèrta per aquel prètz concrèt. La corba d'ofèrta de cada entrepresa es condicionada per son còst de produccion. (Còst marginal en tèrmes mai precises).
Al prètz ont se determina l'equilibri d'un mercat competitiu las entrepresas auràn pas, en general, los meteisses beneficis. La causa es que, supausant que totas las entrepresas coneisson la meteissa tecnologia a cort tèrme, las installacions fixas de cada entrepresa son diferentas, de biais que los còstes e de beneficis seràn diferents.
Pasmens s'aquela situacion pòt existir a cort tèrme (pr'aquò siá pas possible de cambiar la talha de l'entrepresa), se mantendrà pas quand las organizacions capitaràn a tornar adaptar los sieus procediments productius. En mai, los beneficis qu'obtengan las entrepresas mai eficientas, seràn preses en compte per las companhiás dels autres mercats o sectors. De nòu, al cort tèrme, aquelas poiràn pas quitar lo sector ont son, mas del moment que poiràn liquidar lors installacions, o faràn.
Atal, dins un mercat de concurréncia pura e perfiècha i a una tendéncia a que se minimizen los còstes e tanben s'equilibren los beneficis.
Lo tèrme "s'agota lo mercat", ven d'aquò meteis: se realiza l'objectiu de la concurréncia pura e perfiècha, que se maximiza los excèsses d'ofèrta dels entreprenaires, e l'excès de demanda dels consomators. Un "mercat agotat" es ont se vendèt e se crompèt tot çò que se produguèt.
La concurréncia pura e perfiècha e l'eficiéncia economica Dins los mercats de concurréncia pure e perfiècha, lo benefici a long tèrme es nul, e que se un mercat ofririá la possibilitat d'obténer un benefici net d'un investiment farà dintrar totjorn mai de productors fins a que lo benefici s'annule. Naturalament en practica la concurréncia perfiècha es irrealizabla e a cort e tèrme mejan lo mercat es pas perfièchament concurencial, e es dins aquela situacion que las entrepresas pòdon obténer de beneficis. Quand lo mercat es près d'èsser perfièchament competitiu, las entrepresas que pretenon obténer de beneficis devon mai sovent profiechar de la tecnologia per reduire de còstes e aumentar lo marge de benefici entre lo prètz de venta e lo còst unitari de produccion.
Mercats de concurréncia imperfiècha Los mercats de concurréncia imperfiècha son aqueles ont de bens e de productors son sufisentaments grands per aver un efècte notable sul prètz. Existisson de diferents modèls d'aquel tipe de mercat entre eles lo mercat monopolistic e los diferents modèls oligopolistics. Existisson tanben de mercats ont un crompaire a una part sufisenta del mercat per influenciar lo prètz d'aquel tipe de mercats, unes dels exemples son los monopsònis e los oligopsòni.
La diferéncia fondamentala amb los mercats de concurréncia perfiècha residís dins la capacitat qu'an las entrepresas d'ofèrtas de contrarotlar lo prètz. Dins aqueles mercats, lo prètz s'accèpta pas coma una donada forastièra, mas que los ofrèires qu'intervenon activament per sa determinacion.
En practica lo mercat real es imperfièch, la concorréncia perfiècha essent un parangon teoric. Al contrari, dins de mercats fòrtament monopolistics, la concurréncia se realiza entre los capitals, que cercan lo benefici maxim en concurréncia amb los investiments dins d'autres mercats.
En general, se pòt afirmar que tant mai naut es lo nombre de participants, mai competitiu serà lo mercat, mas lo monopòli implica pas qu'existisca pas de concurréncia.
Noms e de tipes de mercat
Sul plan geografic Mercat internacional o mercat exterior: Es aquel que se realiza sus un o mai païses a l'estrangièr. Mercat nacional o mercat interior: Es aquel que se realiza sus l'ensemble del territòri nacional per l'escambi de bens e servicis. Mercat regional: Es una zòna geografica determinada liurament, que coincidís pas de biais general amb los limits politics. Mercat metropolitan: Se tracta d'un airal dins e a l'entorn d'una vila relativament granda. Mercat local: Es aquel que se desvolòpa dins los estaabliments comercials dins un airal metropolitan. Exemples de mercat internacional que constituisson a l'encòp un mercat regional son: Mercat interior de l'Union Europèa Mercosur (Mercat Comun del Sud)
Segon lor natura Mercats financièrs: son un mecanisme que permet als agents economics l'escambi d'actius financièrs. En general, quin mercat que siá de matèrias primièras poiriá èsser considerat coma un mercat financièr se l'intencion del crompaire es pas lo consomacion immediata del produch, mas lo retard de la consomacion dins lo temps. Mercat obligatari: es un mercat financièr ont los participants crompan e vendon de títols de deute, mai sovent jos la forma d'obligacion