Lo lin cultivat (Linum usitatissimum) es una espècia de plantas dicotiledonas de la familha de las Linaceae, originària d'Eurasia. Es una planta erbacèa annuala autogama, largament cultivada per sas fibras textilas e sas granas oleaginosas.
Exitís pel mond unas 200 espècias de lins (genre Linum), que gaireben totes son salvatjas e perennas. Dempuèi de milièrs d’annadas, (la mai anciana fibra al mond es aquesta del lin trobat dins la balma de Dzudzuana en Georgia datant de fa 36 000 ans), los pòbles d’Asia Centrala, los Egicians, los Grècs e los Galleses favorizèron lo desvelopament d’una espècia nomenada « usitatissimum ». Aqueste lin cultivat (Linum usitatissimum L.), plan diferent dels aujòls, es una espècia annuala. Seguent los critèris de seleccion, comprend de varietats que la produccion principala es la fibra e d'autras la granaFiche de Linum usitatissimum L., base Prota.
Descripcion Linum usitatissimum L. se presenta jos l’aspècte d’una camba unica podent aténher una nautor de gaireben 1 mètre per un diamètre al colet de l'òrdre de 2 mm. Sus aquesta camba s'espandisson 80 a 100 fuèlhas simplas, lanceoladas, sessilas, possedissent tres nervaduras. La disposicion d'aquestas es espiralada; forme 3 elices a partir de la tresena fuèlha, las dos primièras avent una disposicion opausada altèrna al respècte del cotiledons. Per trapar doas fuèlhas successivas sus una mèsma generatritz, cal far tres torns de camba e comptar 8 insercions foliàrias. L’interval que los separa correspond a la distància interfoliària. Determina la longor maximala de las fibras elementàrias.
Lo lin possedís una raiç pivotanta podent davalar a mai d'1 mètre de prigondor dins las tèrras prigondas e donan fòrça radicèlas.
L'inflorescéncia en forma de cima pòrta fòrça flors que la color varia d'un blau pur fins a un blanc mai o mens rosat, segon las varietats. La florason estatjada pòt durar fins a 15 jorns. Las flors còrtan 5 petals e an una durada de vida brèva (una jornada). Lo pollèn demora viable pendent sonque 5 a 7 oras, dempuèi la dehiscéncia de las antèras fins a aquesta dels petals.
Cada flor dona un fruch: una capsula de cinc lòtjas contenent caduna doas granas e separadas per una falsa paret mai o mens cilhada. Aquestas capsulas presenton una leugièra punta al suc. Al madur, las capsulas son mai o mens dehiscentas segon las varietats.
Las granas son lisas, planas, oblongas, pichona e leugièra (entre 4 e 7 gramas per mil grans) e de color bruna al madur. S'acaban per un bèc leugièrament corb.
La grana de lin es rica en òli; aquesta representa 35 a 50 % de sa massa seca. L'acid linolenic (omega 3) pòt representar 55 a 75 % dels acids grases que compausan aqueste òli.
La distinccion varietala se fa subretot pels caractèrs de las flors e de las capsulas (color dels petals, de las estaminas e dels estils, pigalhada dels sepals, cilhacion dels parets de las capsulas, etc.).
Linum usitatissimum L. possedís 15 parelhs de pichon cromosòmas (2n = 30). Lo genòma del lin foguèt decriptat e publicat en 2012disponible sur le site phytozome.net.
Istoric vinheta|Egipcians clhissent lo lin (ipogèu de Tèbas). Lo lin es istoricament una de las primièras espècias cultivadas. Mai anciana fibra al mond es aquesta del lin trobat dins la balma de Dzudzuana en Georgia dempuèi fa 36 000 ans.
Lo bèrc de sa domesticacion demora encara incertan mas es jos l'Egipte dels faraons que l’usatge del lin comencèt a se desvelopar: sa produccion, attestada fa mai de 6 000 ans, èra utilizat per realizar de vestits, teissuts funeraris, velas de nau, còrdas o rets. Las granas èran consomadas per lors qualitats nutritivas.
La cultura del lin a enseguida s'espandissiá al vesinat pendent l’epòca neolitica, fins l’Euròpa, gràcia als navigators fenicians.
En Gàllia se cultivava lo lin plan abans ala conquista de las Gàllias per Juli CesarLe Lin, histoire et production.
A l'epòca, lo lin èra considerat coma una planta magica associada a la magia blanca. Al sègle XIII, l'escòla de medecina de Salèrna indica que « rostidas, las granas de lin son diureticas e aperitivas »guide de visite, les plantes magiques, du jardin des neuf carrés de l'abbaye de Royaumont.
Al sègle XIII, sa cultura se desvolopèt dins las Flandras, la Bretanha e l’AnjóuC. Doré et F. Varoquaux, [Le lin https://web.archive.org/web/20161220171116/http://www.doc-developpement-durable.org/file/Culture-plantes-a-fibres/lin/Le%20lin.pdf] in Histoire et amélioration de cinquante plantes cultivées, INRA, 2006.
Es al sègle XVII que l'utilizacion del lin atenguèt son apogèu. Las superfícias cultivadas atenguèron 300 000 ha, amb un rendiment de 600 kg de fibras per ectara. Loís XIV de França, per l'abolicion de l'edicte de Nantas, provòca l'exili de fòça huguenots qu'enportèron amb eles lor saber far de la linicultura en Irlanda, en Soïssa o als Païses Basses. Lo coton que foguèt importat a grands volums remplacèt progressivament lo lin pendent lo sègle XVII.
Al sègle XIX, la filatura e la teissedura dintrèron dins l’ère de l’industrializacion. En França, los pichons lòts produchs dins la bòrdaò conven pas mai al industrials e las superfícia de lin casèron a 100 000 ectaras. Aquesre declin contunhèt encara mai per l’utilizacion intensiva del coton. La produccion francasa èra pas que de 20 000 ha abans 1945.
Ara, en França, la cultura representa entre 55 000 e 75 000 ha segon las annadas.
Las varietats vinheta|Lin en flor La seleccion del lin se caracteriza per un esfòrç permanent de melhoracion del rendiment en fibras e granas, de la resisténcia a l'ajaçada e de la toleréncia a las malautiás. A aquestes critèris de basa s’apondon la recerca de varietats mai resistantas a las amplitudas termicas e que las fibras o las granas poirián èsser valorizadas sus de mercats novèls.
Nòu a onze annadas son necessàrias a la seleccion e a la multiplicacion d’una novèla varietat que lo lin ─ autogama ─ obliga a la produccion de linhadas puras, geneticament fixadas, e presente un feble taus de multiplicacion.
La cultura e la transformacion del lin de fibra
La plaça del lin dins la rotacion de las culturas Dins la rotacion de las culturas lo lin peut aver d'efièchs benefics sus las autras culturas en estructurant las tèrras e en redusent segura de pressions exercidas pels bioagressaires. En contrepartida, lo lin mòstra unas exigéncias: agrada las tèrra leugièrament acida (pH unes 6,5), prigondas e subretot plan estructuradas. Aquestes elements son a prene en consideracion quitament abans l’implantacion de la cultura, en donant prioritat a la causida de las parcèlasArvalis - Institut du végétal. 2013. Lin fibre : culture et transformation. 88 pages..
Los efièch benefics del lin sus las autras culturas 98 % de las superfícias de lin de fibra e 50 % de las superfícias de lin de grana son semenadas de blat amb de varietats de prima. Dins aquesta version, lo lin representa un començament de rotacion fòrça complementari de las cerealas d’ivèrn. Son introduccion dins las rotacions permet:
d’alongar lo delai de retorn de las autras culturas e de limitar las malautiás e los destrucis que demoran dins lo sòl, trncar lo cicle d'unas adventicias, de contrarotlar aquestas que son dificilas de destruire dins d’autras culturas (geraniums, crucifèras, graminèas estivalas annualas o vivaças) e d’alternar las matèrias activas utilizadas dins una mèsma parcèla, mai sovent, un estalament del temps de trabalh fòra dels periòdes de semenada e de culhida.
L’efièch benefic del lin de fibra sus l'estructura del sol se traduch mai sovent per una auçada mejana de rendiment de 5 % de la cultura venenta.
Lo respèct d'un interval de 6 a 7 ans entre 2 lins Coma fòrça cap de rotacion, lo lin deu pas tornar tròp sovent dins las mèsmas parcèlas per favorizar pas la multiplicacion dels fungis tellurics responsables de malautiás grevas, coma Fusarium oxysporum f.sp. lini, agent de la fusariòsa vasculara o Verticillium dalhiae, agent de la verticilliòsa. Una frequéncia de retorn de 6-7 ans constituís un ritme rasonable, quitament se gaireben totes los fungis patogèns an una durada de conservacion plan superiora.
La presa en compte dels precedents Lo potencial del lin s'exprimís tant melhor que sa raíç, pivotanta, encontra pas d'obstacle, que lo cobèrt es omogenèu e que la creissença de las plantas es regulara. Passa per un mèsme prealable: una implantacion sonhada e omogenèa sus un sòl regular. Lo melhor precedent del lin es una cereala de palha.
La creissença e lo desvelopament de las plantas vinheta|Plantulas: los 2 cotiledons daissan entreveire la primièra fuèlha. vinheta|Lins atenhent una nautor de 15 cm. vinheta|Lins madurs. La creissença del lin de fibre es rapid. De la levada a la maduritat, se passa unes 120 jorns pendent que las cambas atenhon lor nautor maximala e maduran. Las estapas de son desvolopament son netas. Se'n destrian sièis:
De l’emergéncia a la levada: aqueste periòde correspond al "punt de partença" de la vegetacion. Es a aqueste moment que las plantas son mai sensiblas au la gelada, als molons aigats e als destricis. De la levada a l'estadi 4 cm: los lins cobrisson lors besonhs en zinc. Se pòdon pas ne dispausar, patisson d'una manca que se manifestarà vèrs 10 cm. A 4 cm, la longor de las raices es normalament 10 còps mai important que la nautor de las plantulas. De l'estadi 4 cm a l'estadi 10 cm : aquesta estapa dura gaireben 1 mes. Las raices exploran la tèrra fins a un prigondor de 60 cm. Posan al mens 50 % de l’azòt necessari a la creissença dels lins. De l'estadi 10 cm a la primièra flor: es a aqueste moment que la creissença dels lins se fa rapida. En condicions doças e umidas, pòdon ganhar fins a 5 cm per jorn. Vèrs 40 cm, las plantas passan de l'estadi vegetatiu a l'estadi reproductor. Lor color, caracteristica, ven le verd tendre. En 2 setmanas, pòdon aténher 80 cm. Es pendent aquesta estapa rapida que la sensibilitat dels lins a l'ajaçada es maximala. La florason: interven vèrs lo 15 de junh. Es estatjada. Los camps venon alara d’un subtila color blava entre 1 e 3 setmanas segon las condicions meteorologicas. Las flors se dobrisson mai sovent entre 10 h e 13 h (fenomèn de termonastiá). Quand la florason s’acaba, las plantas forman de fruchs nomenadas capsulas e las fuèlhas en bas de camba començan a caire. La maduracion: après florason, los lins venon vert tendre al jaune, lors capsulas venon brunas, las cambas se desfolian gaireben entièrament e las granas venon maduras. Lo moment de la culhida ven. Aquò pòt començar a partir del 15 de julhet.
Mercé a son sistèma racinari pivotant, lo lin de fibra mòstra una granda capacitat de prelevar los elements minerals del sòl per assegurar sa creissença, son desvolopament, e per produire de fibras e de granas. D'aqueste fach, los aponds d’azòt, de fosfòr e de potassi pòdon èsser moerats. L’appnd de zinc es el indispensable.
Capitar lo deserbatge es un dels punts clau de l’itinerari cultural que gaireben totas las adventicias representan una concurréncia importanta pel lin a totes los estadis. Las exigéncias qualitativas dels filatièrs e dels teissièrs demanda una fòrta complementaritat dels mejans de luta.
Las altisas e los trips son los destrucisArvalis - Institut du végétal. 2014. Diagnostic des accidents du lin fibre. 74 pages. mai frequents e moisibles. Nematòdas, bigards, noctuelas, torcedora se manifestan episodicament, per escasença. Mai rarament encora, unas espècias d’aucèls, de rosegaires e de caçalhas pòdon damatjar lo lin.