Berenguièr Saunièra nascut François, Bérenger Saunière, sovent simplament nomenat l'abat Saunièra es un prèire catolic, nascut l’11 d’abril de 1852 à Montasèls e mòrt lo 22 de genièr de 1917 a Rènnas del Castèl.
Aqueste òme de glèisa es subretot conegut per aver degalhat d'importantas somas d'argent pendent son ministèri realizat a Rènnas del Castèl, mas que lo montant, la natura e l'origina exactas demoran desconeguts. Aqueste enriquiment personal demora estrechament associat, dins l'imaginari collectiu, a la descobèrta d'un ipotetic tresaur per aqueste òme sul quita site del vilatge. Aqueste afar comença amb de rumors d'una supausada descobèrta d'objèctes de valor o de pargamins (o los dos) per aqueste abat, alara qu'aviá començat d’obras d’adobament dins sa glèisa parroquiala en estat plan marrit en 1891, subretot al nivèl de son altar mèstre.
Mai, l'abat Saunièra, per sas realizacions immobiliàrias e adobaments, coma dins la glèisa parroquiala de Santa Maria Magdalena e dins son vesinatge, modifiquèt prigondament l’arquitectonica e la vida dels abitants d’aqueste vilatjòt, qu’èra demorat, fins a sa nominacion e son installacion dins la parròquia, totalament desconegut fòra de sa region.
A causa d’aqueste afar d'enriquiment degut a un supausat tresaur, mas embelida per fòrça recits de ficcion, de recits d'enquistas de nivèls diferents, e mèsme fòrça articles de premsa e de reportatges de television, l'abat Saunièra e la comuna de Rènnas del Castèl prenguèron una celebritat internacionala, subretot en Euròpa e tanben dins los païses anglosaxons. Eveniment que foguèt amagat per aquesta supausada descobèrta, e que poirá explicar la misteriosa fortuna que sembla aver gausit, l'Abat Saunièra subiguèt una suspense a divinis Pendent l'enquista per trafec de messas realizada contra el per sa ierarquia. L'abat aviá plan de dificultats A s'explicar, refusant de donar a sa ierarquia de justificacions claras e detalhadas sus l'origina de sa supausada fortunaSite "regards du Pilat sur l'hypothèse du trafic de messes.
Biografia
Familha e enfança vinheta|Castèl de Montasèls que Josèp Saunièra, paire del futur abat, Serà lo regidor al servici del marqués de Casermajor La familha Saunièra es originària de Montasèls, vilatjòt situat dins lo departament de l'Aude près de Coisan, près del puèg de Rènnas lo Castèl, qu’es encara visibla dempuèi l'ancian ostal de familha dems Saunièras.
Lo rèire de Berenguièr se nomenava Francés Saunièra e aviá per profession fustièr dins lo quita vilatge de Montasèls. Amb son esposa, auràn sièis enfants, que lo paire del futur abat, nomenat Josèp Saunièra e un oncle nomenat Joan Baptista que tanben foguèt prèire dins una parròquia del val naut d’Aude a al nòrd oèst de Coisan Site de « Rennes-le-Château, en quête de vérité », page sur la famille Saunière.
Josèp Saunièra, son paire, nasquèt en 1823 e moriguèt en 1895, esposèt Marguerita Ugues lo 20 de genièr de 1850 (mòrta en 1909). Aqueste òme foguèt gerent de minoteria, regidor del castèl delMarqués de Casermajor. Foguèt tanben lo cònsol màger del vilatge de Montasèls. La familha del futur abat es donc una familha de notables locals e lor ostal, plan tenguda, es sempre presenta al còr del vilotjòt; aqueste donent, mai, una vista suls puèges del Rasés, amb aqueste que pòrta lo vilatge de Rènnas del Castèl. Enfant, lo futur abat Berenguièr Saunièra coneissava donc fòrça plan la region e lo sector de sa futura parròquia.
Josèp e Margarita auràn onze enfants que quatre moriguèron nenon. Nascut l’11 d’avril de 1852, Berenguièr Saunièra serà lo segond enfant de la familha, mas aurà l’estatut de filh aïnat a causa de la mòrt de son fraire nascut en 1850, mas mòrt ongan. Berenguièr Saunièra aurà un fraire Joan Maria Alfred cabdet de tres ans. Aqueste fraire foguèt prèire en 1878. E tanben ensenhèt dins d’establiments de la Companhiá de Jèsus e professor al pichon seminari de Narbona. Foguèt tanben lo preceptor a çò del marqués de Capdebon. Alfred Saunièra, prèire suspendut, puèi desfrocat, aurà una relacion amb una cèrta Maria Emília Salièra amb que aurà al mens un enfantSite de geneanet, pagina sus Joseph Saunière.
Formacions e començaments professionnels (1874 - 1885) Berenguièr Saunièra dintra en 1874 al Grand seminari de Carcassona ont apren lo latin, lo grèc ancian e, experiéncia mai excepcionala de nocions d'ebrieu. Sas coneissenças e aptituds li permetèron de domorar un temps al grand seminari coma professor. D'autres fonts citan lo Grand seminari de Narbona coma son luòc d'exercici professoralLibre "Les génies de l'arnaque" P. Bellemarre, J-M Epinoux e J-F Nahmias, édition Albain Michel, 1994.
Ven diacre, puèi es ordonat prèire lo 1èr de junh de 1879 e nomenat a Alet lo 16 de juilhet de 1879 per tres ans. Enseguida foguèt nomenat curat al vilatge dal Clat lo 16 de junh de 1882 (vilatjòt isolat situat sus las tèrras dels Nègres d'Ables que tornarà lo nom a l’escasença de l’istòria dels tresaur unas annadas pus tard)Site del musèu de l'abat Saunièra, pagina 9.
Saunièra i demorèt tres ans abans de venir professor a Narbona per unes meses. Segon fòrça fonts, son actitud jutjada tròp independenta li valguèt d'èsser nomenat a la parròquia de Rènnas del Castèl, parròquia pichona perduda pel camps camps del rasés presentant una glèisa amb un presbitèri roïnat, mas plan coneguda de SaunièraSite de Rennes-le-château.irg, pagina sus la viada de l'abat Saunièra.
Las vint primièras annadas a Rènnas del Castèl (1885 - 1905) Saunièra es nomenat lo 22 de mai de 1885, a l'edat de trenta e tres ans, a la cura de Rènnas dels Castèl, vilatge paure e isolat de a l’epòca, que fòrça tocat per l'exòde rural qu’es lo subjècte, pendent lo periòde, tota la region de las Nautas Corbièras.
La glèisa dedicada a Maria Magdalena, edifici del sègle XIISite dels Monuments istorics de França, pagina sus la Glèisa de Sanata Maria Magdalena es roïnada, de pòsts remplaçan los veirals trencats pels las ventadas, lo teulat es traucat, la pluèja damatja l'interior e dins lo presbitèri se pòt pas i viure, obligant lo jove curat arribat lo 1èr de junh de 1885 a çò d’una parroquiana, Antonheta Marra,La vie extraordinaire de Bérenger Saunière - Rennes-Le-Château.
Unas annadas abant l'installacion d’aqueste novèl abat, lo libre dels rapòrts e deliberacions del conselh general del departament de l'Aude dins son edicion d'agost de 1883 indica que, d'un costat, lo cloquièr de la glèisa de Rènnas del Castèl es « fendasclat sus sas 4 fàcias » e que lo teulat de l'edifici e del presbitèri demanda una refeccion complèta. Aquesta deliberacion indica tanben que se la comuna assegurèt lo financiament d’unas òbras d'urgéncia, aquesta, associada al conselh de fabrica local demanda una subvencion de l'Estat per acabar las òbras e lo remplaçament de l’atar màgerExtrach del rapòrt del Prefècte d'Aude suls PV de las sesilhas del Conselh General, d'août de 1883, paginas 704 e 705. Aquesta demanda remandada.
Grevat, veire benlèu desgostat per çò que descobrís, mas tanben portat per sas conviccions legitimistas, l'abat Saunièra esita pas a diabolizar, dempuèi son arribada, la jova Republica maçonica e, a l’escasença de las eleccions legislativas francesas de 1885, conselha lo vòte reialista pendent una de sas omelias. Lo cònsol màger de Rènas del Castèl se’n planh al ministre dels cultes, que lo prefècte d'Aude li notifica una decision ministeriala priesa per René Goblet, ministre dels Cultes del Govèrn Charles de FreycinetSite del Musèu de l'abat Saunièra, pagina 3, seccion II, qu’arrèsta sos revenguts pendent sièis meses a partir de decembre de 1885. L'evèsque de Carcassona Paul-Félix Arsène Billard lo nomena professor al pichon seminari de Narbona que siá pas privar de fonts.
Amb l’ajuda d'un comerciant limonadièr del vilatge vesin de Luc d’Aude, competan en òbra de maçonariá e nomenat Elie Bot, l'abat Saunièra podèt començar en 1886 las renovacions mai urgentas (teulat, presbitèri) amb las donas d’unes parroquians e de cèrtas coneissenças exterioras al vilatgeLo nom de la « comtesa de Chambord » que lo nantís d'une subvencion de , foguèt evocat coma eventuala donatritz, mas l'esposa d'Enric d'Artés, darrièr descendent agnatic de Loís XV, es mòrta en 1886., atal pòt s'installer al presbitèri. Aquestas òbras consideradas coma ja carestiosas foguèron pasmens realizats pasmens sus un periòde long, Elie Bot realizant sas intervencions pas qu'en fin de setmana, après sas activitats professionalas. Amb lo temps, lo limonadièr ven lo maçon atitrat del curat de Rènnas del CastèlSite de rennes-le-chateau-archive.com, pagina sus Élie Bot
Pendent lo periòde, l'abat Saunièra pren subran una decision que truca unes parroquians: aqueste engatja coma governanta una jova serviciala de detz e uèit ans, Marie Denarnaud (lo drech canon impausa una edat de quaranta ans per una tala foncion). Aquesta, considarada coma passant aqueste simple ròtle provoquèt dins lo vilatge de maldisenças, entretengudas pel fach que vendrà mai tard sa legatària universala. L'abat la garda pasmens près d’el fins a sa mòrt en 1917. Maria, mai jova que l'abat, morirà en 1953.
Òbra de renovacions, d’escavacion e de « descobèrtas » vinheta|L'abat Berenguièr Saunièra devant lo pòrguz de la glèisa de Rènnas del Castèl (sens data) Segon de testimoniatges mai o mens concordants, l'abat decidís, après aver fach remandar lo teulat e estalivar las infiltracions, de procedir lèu al remplaçament de l’tltar màger en julhet de 1887 mercé a un don de ofèrt per una paroquiana (alunhada) nomenada Maria Cavailhèr de Corsan que paguèt en dirècte la factura de l’altar novèl a l'entreprenaire F.D. Monna de Tolosa, e que se trapèt un duplicata de factura establit a son nom en 1905Site R-L-C "En quête de vérité", fac similat de la factura de l'entrepresa Monna.
L'afar dels pergamins Quand los obrièrs, sens que lor nombre exacte e la certitud de lor identitat siá exactament conegutsSite del Cercle zetetic, pagina sus Rènnas del Castèl, deplacèron la pèira e lo balustre d’aquest altar fòrça ancian, descobriguèron de « pergamins » o de documents del tipe amagats dins un ancian pilar (dich « visigotic ») que sosteniá l’altar. L’escondon, dich tanben « capsa », en latin, es un cròs pichon escavat dins la pèira, que conteniá de relíquias de talhas pichonas. La dimension d’aqueste tipe d’escondon invalida pasmens la preséncia de mai d’un pergamins, al vejaire de l'aspècte de tals documents e de la quita forma d'un escondon dins un tal pilar tan ancian. Alara, se de documents d’aquesta natura foguèron declarats (que la exigiguèt lor presentacion), foguèron benlèu descobèrt endacòm mai que la modèsta « capsa » d’aqueste ancian pilarSite de la societat perillos, 2a partida.
A l’escasença d’aquestas primièras òbras e jos la fe del simple testimoniatge del maçon e limonadièr Elie BotLibre: "Histoire du Trésor de Rennes-le-Château" par Pierre Jarnac, pagina 140, passatge editat sul site de la gazeta de Rènnas del Castèl, sembla atestat que, pendent las òbras, dels pergamins foguèron donats al curat, que pretèxta qu'èran de granda valor per los servar. Fàcia a las exigéncia del Conselh Municipal, l'abat dona de calcs d’aquestes pergamins, que desapareguèron pendent l'incendi de l’ostal de vila dins las annadas 1910. Una autra version d’aquestes pergamins foguèt publicat dins las annadas 1960, mas son de falses çaganhatsSite de rennes-le-chateau-archive.com, pagina suls pergamins.