Antiòc IV epifan (en grèc ancian: Ἀντίοχος ὁ Ἐπιφανής, Antíokhos ho Epiphanês, « Antiòc la manifestacion de dieu »), nascut vèrs 215 avC e mòrt en 164 abC) foguèt rei de l'Empèri seleucida de 175 avC a sa mòrt. Succediguèt a son fraire Seleuc IV e fuguèt seguit per son filh Antiòc V.
Règne En 169-168 abC, Antiòc desfaguèt l'Egipte lagida e l'envasiguèt. Mas deguèt lèu daissar sa conquista jos la pression dels romansBickerman 1983, p. 20., pauc desiroses de veire los seleucidas créisser en poissança. De 167 a 164, reprimiguèt una revòlta en Judèa. En 165-164 menèt campanha a l'èst contra los parts, que jos Mitridates Ièr començavan a s'apoderar los territòris iranians dels seleucidas. Antiòc mòriguèt de malautiá en 164 abC.
Referéncias
Fonts E. Bickerman, 1983, The Seleucid Period, The Cambridge History of Iran, Volume3 (1), The Seleucid, Parthian ans Sasanian Periods, Ehsan Yarshater (editor), p. 3-20, Cambridge, Cambridge University Press.
Categoria:Sobeiran seleucida Categoria:Cap d'estat dau sègle II avC Categoria:Decès en -164