Vern (Vern en francés) es una aiga occitana dau departament de Dordonha, dins la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània. Vern es un afluent d'Eila e un sosafluent de Dordonha.
Etimologia Las fòrmas ancianas son Vernium en 1272, Vernh en 1409, Verg en 1526Chantal Tanet et Tristan Hordé, Dictionnaire des Noms de Lieux du Périgord, ed. Fanlac, segonda edicion, 2000, p. 422. Lo nom correspond a l'(ancian) occitan vèrn (aura pusleu vernhe en lemosin, o vèrnhe). Xavier Delamarre explica lo nom de las aigas d'aqueu nom d'après uernā(s), uerniā, uernon, « la vernhassa, la vernhassada » (e non pas lo nom de l'aubre)Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 265.
Geografia La font de Vern es dins las comunas de Sendrius (comuna novela de Val de Loira e Caudau) e de Veirinas de Vern, a quauqua ren coma 180 m d'altitud.
Una partida importanta de las aigas se perd au sud-oest de Vern, près de Pont-Romiu, puei torna paréisser en avau en mai d'un luòc e d'aici a 14 km pus luenh, au niveu de GranhòuSaint Martin des Combes et les pertes du Vern sur le site Le Périgord insolite..
Vern s'eschampa dins Eila a 54 mètres d'altitud, en riba mança, dins la comuna de Nuòuvic, dos kilomètres a l'oest de la vila.
Afluents
Localitats traversadas Vern traversa onze comunas, totas dau departament de Dordonha : Sendrius (comuna novela de Val de Loira e Caudau), font; Veirinas de Vern (font); Salon de Vern; Vern; Sent Maime de Perairòus; Grunh e Bòrdas; Sent Pau de Serra; Manzac de Vern; Granhòu; Valaruelh; Nuòuvic (ajustants).
Nòtas
Categoria:aiga d'Occitània Categoria:Bacin de Dordonha Categoria:aiga de Dordonha