Arcanhac (Arcagnac en francés) qu'es ua anciana comuna occitana de Gasconha, situada dens lo departament de Gers e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. Qu'es incorporada dens Haulias despuish 1824.
Geografia D'Arcanhac qu'es sus ua sèrra au sud d'Haulias. En demòra pas qu'un bastiment sus la mapa. Pas d'accès per Google Earth.
Istòria Arcanhac qu'èra ua parròpia annèxa abans la revolucion francesa https://www.geoportail.gouv.fr/carte cercar mapa de Cassini e Arcagnac, 32550 Haulies En 1824, la comuna d'Arcanhac qu'estó annexada a Haulias http://cassini.ehess.fr/fr/html/fiche.php?select_resultat=1080.
Toponimia Arcanhac que veng versemblablament deu nom gallic d'òme Arcanios (o galloroman Arcanius) dambe'u sufixe -ācon. Xavier Delamarre que precisa pr'aquò lo mot latin arcānus « estujat, secret » a hornit toponimes e la distincion qu'es impossibla entre las duas originasXavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 56. Henri Polge qu'explica dens ua bona partida deu Gers, a l'excepcion de l'èst (diocèsis de Leitora e de Lombers), en mei de -n- intervocalica, n palatala (-nh-) s'amudeish sovent dens los documents entre lo sègle XI e lo sègle XIII en gardar solament un -i-, puish torna paréisher eventualament (mei dens los toponimes en -ac que dens los en -an) a la fin de l'Edat Mejana. Arcanhac qu'èra escriut Arcaiag en 1150 e 1175 Henri Polge, Appellations de domaines antiques dans le département du Gers, in Revue internationale d'Onomastique, 1965, 17-1, p. 38, legir en linha . Segon Xavier Ravier, que demòrè ua traça de la nasalitat qui permetó lo restabliment de la nasala dentala Xavier Ravier, Le traitement de -n- palatal intervocalic dans certains toponymes de la Basse Bigorre, in Revue Internationale d'Onomastique, n° 17-1, 1965, p. 43-44, léger en linha .
Demografia
Lo n° INSEE qu'es estat cambiat per rasons practicas.
Nòtas e referéncias