Andrieu Neyton es un òme de teatre provençau."Andrieu Neyton par Magali Bizot", Aquò d'aquí, 2018.
Nascut a Tolon, Andrieu Neyton i comença leis estudis qu'acaba a l'escòla normala de Draguinhan. Ensenha coma regent dins lo primari puèi dins lo segondari fins a 1975. Professor au collègi de La Garda, retròba la villa gallo-romana de Sant Miquèu e i fa prospeccions e sondatges ambe seis discípols.
S'engatja dins una caminada d'educacion populària, e fa d'ora dau teatre amator, en particular ambe la còla tolonenca Calendau (1957-1965). Seguís de formacions e d'estagis dau ministèri del Jovent e del Depòrt ambe Charles Antonetti, Isaac Alvarez e Nicolas Bataille.
A partir deis annadas 1960, s'interèssa a la cultura e a la lenga occitana que descobrís ambe Guiu Martin e Robèrt Lafont. Fai entrar sa tropa dins la casemata abandonada per l'armada dins lei fortificacions de Tolon e li demòran un desenat d'annadas. En 1966, au festenau de Fox-Amphoux, Andrieu Neyton monta lo promier espectacle occitan d’expression contempornaèa, Per jòia recomençar de Robèrt Lafont. En 1970, jòga ambe Claudi Marti, Mans de Breish, Patric, dins Òc, un espectacle presentat a Pinhan per clavar un collòqui sus lei lengas romanicas e la literatura occitana tengut a Montpelhier. En 1971, crea lo Centre Dramatic Occitan de Provença que lo primièr espectacle, Lo darrier moton de Gaston Beltrame, es jogat a La Sorbona au convit de Jean-Louis Barrault (Journées du Théâtre des Nations). En 1973 monta Dòm Esquichòte ou le tour de Provence de Baltazar e lo presenta au festenau occitan creat a Avinhon per Andrieu Benedetto.
En 2018, reçaup lo grand prèmi literari de Provença.
Morís en 2025."Mort d'André Neyton, homme de théâtre militant engagé pour la culture et la langue occitane", France 3 Occitanie.Éliane Tourtet, "Andrieu Neyton nos a laissats", Aquò d'aquí, 2025..
Referéncias