Guilhèm Lavabre

thumb|Bust de Marianna

Guilhèm Lavabre (Puèglaurenç, Tarn, 1755 – Tolosa, 23 de març de 1845) foguèt un sabatièr occitan. Compausèt la cançon La Garison de Marianna, qui donèt son nom a Marianna, allegoria de la Republica Francesa.

Biografia

Joventut Nascut a Puèglaurenç en mai de 1755.https://data.bnf.fr/fr/ark:/12148/cb13009144n, Guilhèm Lavabre aviá una botiga de sabatièr dins la carrièra Folimon, denaut de la vila. Èra tanben poèta quand s'escasiá.

Composicion de La Garison de Marianna Pendent la Revolucion francesa, entre setembre de 1792 e la fin de l'annada, escriguèt aquela cançon en occitan en prenent un aire tirat de Les deux petits Savoyards, una comedia de Nicolas Dalayrachttps://www.ladepeche.fr/article/1999/09/19/233143-la-marianne-est-tarnaise.htmlhttps://fr.wikipedia.org/wiki/Les_Deux_Petits_Savoyards, creada en 1789. I nomma la Republica « Marianna », en utilizant un prenom fòrça espandit dins sa regionhttps://www.grandsudinsolite.fr/1284-81-tarn-le-berceau-de-marianne--embleme-de-la-republique.html. De mai, una de sas sòrres s'apelava MariannaRobert Marty, Marianne fille de Puylaurens ou Comment fut baptisée la République !, (en francés). Puèglaurenç, IEO, 2007, 63 p. ISBN 978-2-85910-418-4..

Dins la cançon, Marianna es malauta, çò qu'es una metafòra de França rosigada per la monarquia : la garison es la Revolucion. Es a çò que pareis la primièra mencion d'aquel prenom associat a la Republica.

S'espandiguèt dins tota Occitania, mas sens mai. Après seissanta ans, arribèt finalament a París e devenguèt lo nom de l'un dels simbòls republicans francés principals. Calguèt çaquelà esperar 1976 per que d'abitants de Puèglaurenç trobèssen un manuscrit de la musica e faguèssen conéisser Guilhèm Lavabre coma « paire » de Marianna.

Paraulas

La Garison de Marianna

Marianna, tròp atacada D’una fòrta malautiá, Èra totjorn maltractada, E moriá de caitivièr. Lo Medecin Sens la garir, E nèit & jorn la fasiá sofrir Lo novèl Poder exécutif Ven d’i far prene un vomitif Per i desgatjar lo palmon : Marianna se tròba milhor (bis).

Un gran de lista civilaMoneda donada al rei. Es un remèdi fatal, Que dins lo còs ten la bila, Aumenta totjorn lo mal ; E los remèdis De Loís Son pas bons ; jamei l’òm no'n garís Mai una onça d'Egalitat E dos gramas de Libertat I an plan desgatjat lo palmon ; Marianna, etc.

La sagnada favorabla Qu’agèc lòc lo dètz d'agostLo 10 d’aost de 1792 : casuda de la monarquia. A Marianna, tant aimabla, A fait ratrapar lo gost : Lo mal maudit A lèu fugit Quand òm pòt ratrapar l’apetit : Un bricon d’òli de ServanGeneral de la Revolucion. Un pauc de siròp de RollandMinistre de l’interior. I an plan desgatjat lo palmon : Marianna, etc.

DillonDeputat de la noblessa, puèi general de la Revolucion, aguèt pas çaquelà un ròtle clar : un còp revolucionari e un còp partisan de la reialtat., KellermanGeneral revolucionari., CustineGeneral de la Revolucion., An començat de caçar La tròp maissanta vermina Qu'a mancat de l'estofar E lo dedins Dels intestins Seràn lèu sens de vèrms tan malins, E l’elixir de DumouriezGeneral de la Revolucion. , Fretat a la planta dels pès, Li a plan desgatjat lo palmon : Marianna, etc.

Cal una presa de NiçaBatalha de la Revolucion, lo 28 de setembre de 1792. Doas pinçadas d'emigrants, Per dissipar la malícia D’aquel mal qu’èra tan gran, E ric a ric A l’alambic Passar la somission de BrunswickCap de l’armada prussiana. Lo matin, se levant del lèit, L’evaporacion de ClerfaytFeldmarschall de l’armada austriana. I a plan desgatjat lo palmon, Marianna, etc.

vinheta|400x400px|Presa de Chambéry en 1792 per Karl Loeillot-Hartwig Montesquiu, bon patriòta, De Marianna, medecin, Vòl, amb de grais de marmòtaAllusion a la presa de Chambéry per Montesquiu lo 22 de setembre de 1792. La region produsiva d'òli de marmòta o afaton. Lo marmotièr es una sòrta de prunièr salvatge apelat tanben afatonièr., Totalament la garir, AnselmeGeneral de la Revolucion que prenguèt Niça. enfin Caça lo verin Al sang vas far prene un autre trin ; Alara son còs epurat, De mauvais levant desgatjat, Marianna en plena garison, De la santat serà la flor.

Per lo sans-culotte Lavabre

Fin de vida Guilhèm Lavabre daissèt Puèglaurenç e sa familha per s'installar a Tolosa. Coneissèt pas la glòria ni la riquesa, e mai escriguèsse qualques poèmas pro celèbres. Publiquèt en 1811 un recuelh de tres poèmas titolat Pièces fugitives de Guillaume Lavabre garçon cordonnier, l’un dels quals es en occitan. S’agís d'una òda a Pèire Godolin. Oportunista, escriguèt un quite poèma a la glòria dels Borbons, al moment del tornar de Loís XVIII (Le Lys et l'Olivier). Moriguèt lo 23 de març de 1845, a l'espital de La Grava a Tolosa. Èra vièlh de 89 ansOlivier et Paula Astruc, Les mystères du Tarn, De Borée, 2007, 408 p. (ISBN 9782844945075)..

Nòtas e reféréncias

Veire tanben

Bibliografia

Robert Marty, Marianne fille de Puylaurens ou Comment fut baptisée la République !, (en francés). Puèglaurenç, IEO, 2007, 63 p. ISBN 978-2-85910-418-4. Actes du Colloque de Puylaurens 15, 16, avril 1989 (en francés), https://storage.canalblog.com/54/46/1182834/129235392.pdf Categoria:Decès a Tolosa Categoria:Literatura occitana Categoria:Cançon occitana Categoria:Revolucion Francesa Categoria:Poèta francés del sègle XIX Categoria:Poèta occitan