Anirem veire los batèus es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :
Dins la chiminèia, la flamba daurada Rescaufa los vièlhs E la nuèit veguda, an montat las gradas Venguda la nuèit. Se fa pas tròp freg, se fa pas tròp sol Segur somiaràn Se fa pas tròp freg, se fa pas tròp sol Somiaràn benlèu…
Aniràn veire los batèus E davant la mar, lo còr desliurat Aniràn veire los batèus Levaràn los uèlhs, levaràn las velas, Crebaràn lo temps.
Mamà es partida, trabalhar en vila Veni ambe ièu, Te dirai l’istòria d’un país de glòria Un jorn de solelh. Se fa pas tròp freg, se fa pas tròp sol Segur somiarem Se fa pas tròp freg, se fa pas tròp sol Veni ambe ièu…
Anirem veire los batèus E davant la mar, lo còr desliurat Anirem veire los batèus Levarem los uèlhs, levarem las velas, Crebarem l’ivèrn !
E la filha blanca, e la filha bruna, Las bèlas amors. Aquela partida, o ben demorada Mai d’una sason, Son jamais estadas, la bruna la blanca Mai qu’una illusion Quand lo jorn se lèva La bruna o la blanca Perdon las colors.
Anirem veire los batèus E davant la mar, lo còr desliurat Anirem veire los batèus Levarem los uèlhs, levarem las velas, E farem l’espèr !
Categoria:Cançon de Claudi Martí