Sòrt

Sòrthttp://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=167&Itemid=0 (Sort-en-Chalosse en francés) qu'ei ua comuna gascona de Shalòssa situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia La prononciacion qu'ei [sɔrt]. Las fòrmas ancianas que son Sort aus sègles XI-XII, Sortensis, en latin, aus sègles XI-XII, castrum de Sort en 1279, Sort (mapas de 1638 e de 1714) Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 237.

Dauzat e Rostaing qu'explican Sòrt per ua varianta deu gascon sourde (grafia de Palay), « hont qui giscla » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 661.

Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, l'origina qu'ei la medisha que per Sòrts e per Sòrda; lo vèrbe sórder e lo nom sordar que son dens lo lexic gascon, pr'aquò conéishen pas de deverbal deu vèrbe sórder. Que i a un nom sorten-, « lòc on i a honts ». B. Boyrie-Fénié que cred la prumèra fòrma correspond a un o barrat; dens lo vèrbe surgere, u que dona [o] barrat (puish [u]). La dificultat qu'ei las fòrmas seguentas e son en [ɔ] (o obèrt), mès l'influéncia de r que pòt eventualament obrir la vocala. Lo nom que designava pastencs en arriba de Lui .

Lo nom de Sanctus Laurentius de Ordise, atestat dins lo Cartulari de Dacs (sègles XI-XII) qu'ei lo d'ua anciana parròpia situada dens la comuna; segon J.B. Orpustan, aqueth nom qu'ei a religar dab la basa basca urd-/ord-, « planèr » qui's tròba dens Ordiarp .

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben Comunas de las Lanas

Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Shalòssa Categoria:Comuna de las Lanas Categoria:Lanas Categoria:Comuna de Gasconha