L'orm inglèis: Ulmus procera Descrission L'Ulmus procera, conossù 'me orm inglèis, a l'é n'erbo a feuje drocante dla famija dle Ulmaceae, un dij pì gròss e a chërsùa pì lesta d'Euròpa, ch'a peul rivé a 35-40 méter d'autëssa con na copa larga e rionda . La scòrsa a l'é gris brun-a, rugosa e fissurà. Ij branch giovo a l'han na pleuja rossa e soens dle chërsùe sùbere. Le feuje a son scure, longhe 4-10 cm, con ël bòrd doi vire dentà e la base motobin sbiesa, na caraterìstica dj'orm. A son rugose al toch e a ven-o giàun òr an l'otonn. Le fior, cite e giàune, a seurto an fërvé-mars. Ij frut a son ëd samare cite .
Distribussion A l'é nativ d'Euròpa e dl'Asia sud-ossidental . A l'é stàit portà an Anghiltèra dai Roman, ch'a lo dovravo për sosten-e le vigne, e da lì a l'é spantiasse . A l'é coltivà com erbo ornamental an vàire part dël mond, an América e Australia . An Piemont as treuva ant ij parch e le stra, ma a l'é vnù ràir.
Notissie A l'é famos për esse stàit decimà da la grafiosi ant ël sécol XX, na maladìa portà da un fonz ch'a l'ha massà la pì part dj'erbo adult an Euròpa . A arpijo da le radis ma peui a meuiro torna. A l'é clonal: tùit j'erbo a son geneticament idéntich, clon d'un sol erbo . Sò bòsch a l'é dur e resistent a l'eva, dovrà për mobij, paviment e costrussion navaj . Le feuje giovo a son comestìbij an salada .
Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
Ulmus procera Salisb.