Domenico Buratti (nassù a Nòle (Canavèis) 21 novèmber 1882, mòrt a Turin 24 magg 1960) a l'é stàit un pitor, ilustrator, poeta e editor italian.
Fieul 'd na famija modesta 'd mësté 'd carpenté, a l'é tramudà giovo a Turin për studié a l'Academia Albertin-a e a l'é stàit anlev dël Giacomo Grosso e dël Paolo Gaidano. A l'é stàit ëdcò un amis dël Cesare Ferro e dël Felice Carena.
Cariera A l'ha debutà dël 1903 a l'Esposission dla "Società Promotrice di Belle Arti" 'd Turin. Dël 1904 a l'ha esponù a Paris e a l'ha realisà un dij sò cadr pì avosà: I Ribelli, na reinterpretassion përsonal dël "Ël Quart Stat" ëd Giuseppe Pellizza da Volpedo.
A l'ha ilustrà 'd lìber për cit (Il Cestello dël 1910, La bottega dello stregone dël 1912, Ruggine dël 1937).
A l'é stàit ciapà përzoné durante la Prima guèra mondial dòp la dësfàita 'd Caporet e a l'é stàit internà an Gërmania. A l'é scapà dël 1918 an Pais Bass e a l'é tornà an Italia dël 1919. Da costa esperiensa a l'ha publicà dël 1930 la racòlta 'd poesìe Paese e galera, ch'a l'ha vagnà 'l Premi Bricherasio dël 1931 e la Medaja d'òr dël Ministeri ëd la Pùblica Istrussion (1927).
Ant j'agn Tranta, ansema al frel Tino, a l'ha pijà la cà editorial "Fratelli Ribet" (peui "Fratelli Buratti"), ch'a l'ha publicà d'euvre 'd giovo scritor com Montale, Alvaro e Scipio Slataper.
Dël 1920 a l'ha marià la pitris Vittoria Cocito. Dël 1948 a l'é stàit tra ij fondador dla "Libera Accademia di Belle Arti". A l'é mòrt a Turin dël 1960.
Colegament Academia Albertin-a
Buratti, Domenico