Lois Diéguez Vázquez (Monforte de Lemos, Galiza, 17 de abril de 1944) é um escritor e político galego.

Estudou engenharia topográfica em Madrid. Militante da Unión do Povo Galego (UPG), foi um dos fundadores e porta-voz da AN-PG e deputado pelo BNPG no Parlamento da Galiza (1981-1985).

É membro da Associação de Escritores em Língua Galega.

Seu poema Eu son a voz do pobo, converteu-se numa das canções emblemáticas do grupo Voces Ceibes. Obra Albre de esperanza, 1966 (poemário) Canciós pra un agromar branco e azul, 1968 (poemário) A torre de Babel, 1968 (romance). O tempo sin saída, 1972 (narrativa) Galou Z-28, 1976 (novela) O ferro dos días, 1982 (poemário) A canción do vagamundo, 1986 (romance) Artusa, 1989 (narrativa infantil) Monólogos no espello, 1993 (relatos) Tres sombras góticas e unha rosa, 1995 (narrativa) Henriqueta na galeria, 1997 (narrativa) , 1999 (narrativa) A casa de Galiaz, 2003 (narrativa) O canto do Muecín, 2007 (narrativa)

Ligações externas Autobiografia na BVG Página do autor em Praza das Letras

Dieguez, Lois Categoria:Naturais de Monforte de Lemos Categoria:Políticos da Galiza