Jan Gruter (Johannes Gruterus, Jan van Gruytere, Ranutius Gherus) (* Antuérpia, 3 de Dezembro de 1560 - Bierhelderhof, perto de Heidelberg, 20 de Setembro de 1627), foi humanista, historiador, professor de história da Universidade de Wittenberg (1586), bibliotecário da Universidade de Heidelberg (1602), antiquariano, antologista, erudito e epigrafista flamengo.
Biografia Janus Gruterus era flamengo por parte de pai (Wouter Gruterus) e inglês por parte de mãe (Catharina Tishem). Para evitar as perseguições religiosas, seus pais foram para a Inglaterra quando ele ainda era criança, e durante algum tempo estudou no Colégio Caius, em Cambridge Alumni Cantabrigienses , onde estudou latim e grego, depois ele foi para Leiden, onde ele conseguiu o seu grau de mestrado e teve Hugo Donellus como seu professor. Em Leiden ele fez amizades com Justus Lipsius e Janus DousaJanus Dousa (* Noordwijk, 6 de Dezembro de 1545 † Aldaar, 8 de Outubro de 1604), foi chefe de estado, jurista, historiador, bibliotecário, poeta e filólogo holandês. (1545-1604), dentre outros.
Em 1586, foi nomeado por Cristiano I da Saxônia, professor de história da Universidade de Wittenberg. Durante algum tempo, viajou pela Alemanha, França e Itália e de 1589 a 1592, deu aulas de história na Universidade de Rostock* Universidade de Rostock, onde o eleitor palatino Frederico IV o nomeia professor da Universidade de Heidelberg, sendo, em 1602, nomeado bibliotecário da universidade, indicado por seu amigo Joseph Justus Scaliger. Foi quando publicou a obra "Inscriptiones antiquæ totius orbis ai", em dois volumes. Essa obra seria publicada com melhoras postumamente em 1707, por Johannes Georgius GraeviusJohannes Georgius Graevius (* Naumburg, 29 de Janeiro de 1632 † Utrecht, 10 de Janeiro de 1703), foi erudito e crítico alemão. Autor da obra "Thesaurus antiquitatum Romanarum" (1694–1699, em 12 volumes). Na verdade, a obra de Gruterus melhorada por Graevius foi publicada por Peter Burman, continuador das obras de Graevius., cujo padrão foi mantido até o aparecimento do Corpus Inscriptionum Graecarum(1825) de August Boeckh e do Corpus Inscriptionum Latinarum (1853) de Theodor Mommsen.
Obras
Comentário sobre o historiador Tácito: Varii discursus, sive prolixiores Commentarii ad aliquot infigniora loca Taciti atque Onofandri. Inscriptiones antiquae totius orbis Romani, auspiciis Jos. Scaligeri ac M. Velseri, accedunt XXIV Scaligeri Índices, 2 vol., Heidelberg, 1601-1603 Florilegium Magnum ethico-politicum (1610) - coletânea de provérbios e máximas em diferentes idiomas. Lampas, sive fax artium liberalium (7 vols., Frankfurt, 1602–1634). Escreveu sobre inúmeros clássicos latinos tais como: Lucius Annaeus Florus (1597), Tácito (1607), e Veleius Paterculus (1607), Tito Lívio (1608).
Sob o pseudônimo anagramático de Ranutius Gherus Gruterus publicou uma série de antologias com poesias neo-latinas, onde incluiu inúmeros poetas italianos:
Delitiae CC Italorum poetarum huius superiorisque aevi illustrium (incluindo 200 poetas italianos famosos em sua época, Frankfurt 1608). Publicada em francês, alemão, holandês e latim. Delitiae C poetarum Gallorum huius superiorisque aevi illustrium, Frankfurt 1609 Delitiae poetarum Germanorum huius superiorisque aevi illustrium, Frankfurt 1612 Delitiae C poetarum Belgicorum, huius superiorisque aevi illustrium, Frankfurt 1614 Polyanthea vel Thesaurus criticus in quo infinitis locis Theologorum, Juresconsultorum, Medicorum, Philosophorum, Oratorum, Historicorum, Poetarum, Grammaticorum etc. scripta supplentur, corriguntur, illustrantur, et notantur, in 4 vols.; Bibliotheca exulum seu Enchiridion Divinae humanaeque prudentiae; Lampas sive fax artium, hoc est thesaurus criticus, quem ex otiosa bibliothecarum custodia eruit, Frankfurt 1602-34 em 7 vols., Florença 1737-39 em 2 vols., 3. vols. Lucca 1747, 4. vols. Nápolis, 1751; Florilegium Magnum seu Polyanthea, Argentorati 1624. Corpus inscriptionum, Heidelberg 1603;
Saiba mais
Johann Tserclaes Tilly, na Guerra dos Trinta Anos, invadiu Heidelberg, em 1622, destruindo a biblioteca da universidade e obrigando Janus Gruterus a fugir da cidade. Parte do acervo foi apreendido e levado para Roma pelo legado papal. Gruterus foi casado quatro vezes: a primeira em 12 de Julho de 1592 com Johanna De Smet, filha do humanista Henricus Smetius, a qual, no entanto, cometeu suicídio em 1594, pulando do telhado. Com ela, ele teve uma filha chamada Johanna Katharina. Em 1595, casou em segundas núpcias com Anna Kimedoncius, filha de Jacob Kimedoncius, a qual morreu em 1599. Com ela, ele teve uma filha chamada Agnes Sibylla. Em 10 de Maio de 1601, casou em terceiras núpcias com Katharina Stöckle, que morreu em 1607; e, em 1612, casou com uma mulher da família Van den CorputO membro mais famoso da família van den Corput talvez tenha sido o teólogo e humanista holandês Hendrik van den Corput (* Breda, 26 de Maio de 1536 - Dordrecht, 22 de Agosto de 1601)..
Ligações externas La science du gouvernement... - Gaspard de Réal de Curban. Christies's WorldCat Identities data.bnf.fr Project Muse Dictionnaire historique... - Jean-Baptiste Ladvocat. dbnl dbnl
Referências
Categoria:Historiadores da Flandres Categoria:Humanistas da Bélgica Categoria:Filólogos da Bélgica Categoria:Eruditos