Wolfgang Fabricius Köpfel (1478–1541) (Haguenau, 1478 - Estrasburgo, 4 de novembro de 1541), foi humanista, teólogo e reformador alemão. Era amigo de Erasmo de Roterdão e um dos líderes da Reforma em Estrasburgo Biografia Era filho de Agnes e Hans Köpfel, que era ferreiro de profissão, e recebeu a educação básica em sua cidade natal e depois estudou na Escola Latina em Pforzheim. Em seguida foi para a Universidade de Ingolstadt, onde se diplomou em Bacharel em Artes, em 1501. Em 1504, entrou na Universidade de Heidelberg, onde estudou Medicina e Direito. Licenciou-se na Universidade de Freiburg em 1511 e em 1515 recebeu o diploma de Doutor em Teologia; foi aí que entrou em contacto com o humanista Jakob Wimpfeling (1450-1528) Jacob Wimpheling (1450-1528), o jurista Ulrich Zasius (1461-1536) e o teólogo Gregor Reisch (1467-1525). Teve aulas também com Matthäus Zell e Jakob Sturm (1489-1553) Jakob Sturm (1489-1553), seu futuro defensor em Estrasburgo, bem como Thomas Murner (1475-1537), seu futuro adversário.

Estudou hebraico com Matthaeus Adrianus (1475-1521) Matthaeus Adrianus (1475-1521). Em 1512, o bispo de Speyer o nomeia reitor do Monastério de Bruchsal, e passados três anos, é transferido para a igreja catedral de Basileia (1515). Alí obteve uma cátedra na Universidade de Basileia como professor de teologia, conheceu Ulrich Zwingli (1484-1531) e se dedicou ao estudo de grego e hebraico, assim como dos escolásticos. Se associa a eruditos aliados de Johannes Frobenius (1460-1527) Johannes Frobenius (1460-1527) tais como: Johannes Oecolampadius (1482-1531), Conradus Pellicanus (1478-1556) Conradus Pellicanus (1478-1556)], Veit Amerbach (1503-1557) Veit Amerbach (1503-1557) e Johann Amerbach (1440-1513) Johann Amerbach (1440-1513), Beatus Rhenanus (1485-1547) Beatus Rhenanus (1485-1547) , Desiderius Erasmus.

Em 1518, convence Frobenius a publicar um volume dos escritos de Lutero, que conheceu na Universidade de Wittenberg, e nesse mesmo ano começa a fazer conferências sobre exegese bíblica. Ainda que admirasse o reformador e suas ideias, compartilhava com Erasmo a desaprovação a qualquer radicalismo. Sua fraqueza fez dele merecedor do desprezo de Lutero.

Em 1520 se muda para Mogúncia, tornando-se pregador na catedral e conselheiro e chanceler do arcebispo Alberto de Brandenburgo (1490-1545). Várias vezes tentou negociar a insubordinação de Lutero contra o arcebispo, e para isso, viajou várias vezes até Wittenberg, e discursou diante da Dieta de Worms (1521). Em 1521 convence o arcebispo Alberto a declinar o cargo de inquisidor geral da Alemanha, diante da condenação de Lutero, rompeu com Lutero por causa de suas táticas radicais, visita Wittenberg durante a ausência de Lutero em Wartburg, encontra-se com Melanchthon e impede a publicação do tratado de Lutero contra o "Ídolo de Halle" dirigido contra a renovada venda de indulgências do arcebispo Alberto.

Em 1522 visita Wittenberg e se reconcilia com Lutero. Em 1523, acompanhou Alberto na Dieta de Nuremberg Dieta de Nuremberg e algumas correspondências entre Capito e Lutero são publicadas sem a sua autorização; ele renuncia ao cargo na corte de Alberto, e se muda definitivamente para Estrasburgo. Incapaz de conciliar a fé católica com a novas ideias de reforma, converteu-se (1524) num dos líderes do culto reformado, junto com Matthäus Zell (1477-1548) Matthäus Zell (1477-1548), Kaspar Hedio (1494-1552) Kaspar Hedio (1494-1552) e Martinus Bucerus (1491-1551).

Teve um papel de destaque nas controvérsias eclesiásticas de sua época, participando na Segunda Conferência de Zurich e na Disputa de Marburgo. Foi, assim mesmo, co-autor, junto com Martinus Bucerus, da Confissão Tetrapolitana (1530), apresentada diante do imperador Carlos V na Dieta de Augsburgo (1530) Dieta de Augsburgo (1530) como alternativa para a Confissão de Augsburgo (1530), redigida por Melanchthon. Esteve também presente no Sínodo de Berna (1532), no Colóquio de Worms (1540) e na Dieta de Rastisbona (1541). A princípio se mostrou conciliador com os anabatistas, porém, em 1534, declarou-se decididamente contrário ao movimento.

Capito estava mais preocupado com a unidade espiritual do que com as formulações dogmáticas. Seus esforços para conciliar luteranos e zwinglianos o tornaram suspeito diante dos olhos de ambos os grupos, tanto que a sua intimidade com Martin Cellarius (1499-1564) Martin Cellarius (1499-1564) e membros da Escola Sociniana o levaram a ser acusado de Arianismo.

Família Em 1 de Agosto de 1524 Capito casou com Agnes Röttele, que pertencia a uma família das mais distintas em Estrasburgo. Ela morreu em 1531. Em 1532, ele casa em segundas núpcias com Wibrandis Rosenblatt (1504-1564), viúva de Johannes Oecolampadius (1482-1531), a qual, diante de seu falecimento, ela se casou com o terceiro líder da reforma, Martin Bucer (1491-1551). Capito morreu em 1541 flagelado pela peste.

Obras Ad reverendissimum atque illustrissimum principem, D. Albertum Archiepiscopum Moguntinum, Basileia 1519 An gemeinde stend, jetzund zu Speier versamlet (1526). Antworten auf Bruder Conrads Vermahnung (1524). Antwurt D. Wolffgang Fab. Capitons auff Bruder Conradts Augustiner ordens Provincials Conrad Treger vermanung, so er an gemein Eidgnoschafft jüngst geschriben hat. Estrasburgo 1524 Volltext in der Google Buchsuche Appellatio sacerdotum maritorum urbis Argentinae adversus excommunicationem episcopi, Estrasburgo 1524 Appellation der eelichen Priester, von der vermaynten Excommunication, des Bischoffen zu Estrasburgo, Estrasburgo 1524 Berner Synodus. Ordnung wie sich pfarrer und prediger...halten söllen, Basileia 1532 Daß die Pfafheit schuldig sey burgerlichen Eyd zu thun on Verletzung ihrer Eeren , Estrasburgo 1524 Volltext in der Google Buchsuche Divi Io. Chrysostomi Homilia, De Eo Quod Dixit Apostolus, Utinam Tolerassetis Paululum Quiddam Insipientiae Meae / Fabritio Capitone Interprete (1519). Doctor Capito, Mathis Zellen unnd ander Predicanten zu Estrasburgo warhafftige Verantwortung, Estrasburgo 1526 Ein wunderbar Geschicht ... so sich an ein Widertäuffer genannt Claus frey zutragen, Estrasburgo 1534 Enarrationes in Habacuc et Hoseam Prophetas (1527). Entschuldigung warumb er Burger worden, Estrasburgo 1523 Epistola ad Huldericum Zuinglium, Estrasburgo 1526 Hebraicarvm Institvtionvm Libri Duo, Basileia 1518, 1525 (gramática hebraica) Hosea, der Prophet…verteutscht, Estrasburgo 1527 In Habakuk Prophetam V, Estrasburgo 1526 Institutionum Hebraicarum libri duo (1518). Kinder bericht und fragstuck von gemeynen puncten Christlichs glaubens, Basileia 1527 Kinderbericht…vom Glauben (1529). Responsio de missa, matrimonio et jure magistratus officius in religione; Uma versão em grego da Ilíada, onde ele se autodenomina volfivs cephalaevs ou wolfius cephalaeus Uma Vita Oecolampadius, escrita com Simon Grynaeus, publicada em Estrasburgo, em 1617 Verwarnung der diener des wortes, und der brüder zu Estrasburgo an die brüder von Landen und Stetten gemeiner Eidgenossschafft. Wider die Gotslesterige Disputation bruder Conradts Augustiner. Estrasburgo 1524 Was man halten soll von der Spaltung zwischen Martin Luther unnd A. Carolstadt, Estrasburgo 1524 Volltext in der Google Buchsuche

Bibliografia Treccani.it runeberg.org Gameo The Electronic Capito Project WorldCat Identities Virtual International Authority File Dictionnaire historique de la Suisse Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon Hymnary.org The Correspondence of Wolfgang Capito: 1524-1531 Jewish Virtual Library Wolfgang Capito: From Humanist to Reformer - James M. Kittelson Ver também Lista de humanistas do Renascimento

Categoria:Humanistas da Alemanha Categoria:Reformadores protestantes Categoria:Teólogos da Alemanha Categoria:Naturais de Haguenau