Бєл (по ) є село в окресї Требішов в Кошіцькім краю на юговыходї Словеньска.
Ґеоґрафія Село Бєл лежыть в юговыходній части Словеньска, на Выходословеньскій ровинї, в тзв. Медзібодрожі. Рельєф теріторії є рівнинный, село ся находить недалеко рїкы Латоріця. Надморьска вышка центра села є 105 метрів над морём, причім в катастрї ся становить од 100 до 108 метрів. Вдяка полозї в низинї і уроднім ґрунту ся навколишнї земли інтензівно хоснують на польногосподарьство.
Історія Перша писомна змінка о селї походить з дуже раннёго року 1214, коли была спомянута під назвов „Belye“. В перебігу стороч мала назва розлічны варіації, переважно латиньскы і мадярьскы (наприклад „Bély“). Сучасна офіціална словеньска назва „Biel“ ся утвердила в роцї 1920.
Од 14. стороча было поселїня маєтком шляхтічного роду Перенїёвцїв. Пізнїше перешло до рук силного угорьского шляхтічного роду Шеннєёвцїв, котры тоты земли властнили аж до 20. сторочу і перемінили село на важный центер свого маєтку.
Головным заместнанём містного обывательства было традічне польногосподарьство, плеканя цукрёвой рїпы і виноградництво. В роцї 1828 было село односно велике: находило ся ту 125 домів і 925 обывателїв.
Реліґія і памняткы Головнов архітектонічнов і історічнов домінантов села є монументалный каштель роду Шеннєёвцїв (Шеннєёвскый каштель). Іде о велику репрезентатівну будову, поставену в роцї 1781 в штілї барока і класіцізму. Каштель є обколешый розсяглым історічным анґліцькым парком, в котрім ся заховали цїнны сорты стромів.
Окрем замку є важнов духовнов памнятков римскокатолицька церьков Непоскверненого початя Дївы Марії, котра была поставена в роцї 1854 і є духовным центром римскокатолицького села.
Обывательство
Референції