Абрановцї () суть село в окресї Пряшів в Пряшівскім краю на юговыходї Словеньска.
Ґеоґрафія Село Абрановцї лежать на западнім передгорї Сланьскых верьхів, в містї, де горьскый рельєф переходить до рівнинной Кошіцькой котлины. Катастер села ся розпростерать на старых терасах рїкы Торіса і на вулканічных горнинах (андезітах) в надморьскій вышцї од 411 до 780 метрів над морём. Земля в близкости села ся традічно выужывала на польногосподарьство і пасовиска, містны лїсы суть богаты на буковы і дубовы посаджіня.
Історія Найстарше поселїня на тім містї ся датує уж до 11. стороча. Подля містных повістей ся зачаточне село находило высше в горах (в локалітї „Дзедуховске“) і мало оборонный характер, од чого правдоподобно походить ай назва села (од славяньского мена Обран або слова „обрана“).
Перша писомна змінка о тім селї походить з року 1320. В 14. аж 16. сторочах ся тото село споминать під назвами „Abran“, „Kysabran“, „Naghabran“ а в мадярьскім языку як „Ábrány“. В роцї 1773 ся стрїчать назва „Abrahány“, в роцї 1808 – „Abranowcze“, а сучасна офіціална назва ся утвердила од року 1920.
Од 13. стороча было село маєтком шляхтічного роду Абовцїв з Дрєнова. Пізнїше, в 15. сторочу, належало родинї Раславіцовцїв, в 17. сторочу родинам Сеґнеёвцїв, Палфіовцїв і Каповцїв і в 18. сторочу роду Немешанёвцїв.
Абрановцї были всягды малым підданным селом. В роцї 1427 мало 10 портів (господарьстев). Подля спивованя обывателїв з року 1787 ту было 39 домів і 236 обывателїв. До року 1828 ся село розросло на 44 домів і 343 обывателїв. Головным заместнанём обывательства было польногосподарьство і тяжка праца в лїсах.
Реліґія і памняткы В селї дїє ґрекокатолицька громада, котра є філіалом парафії Кокошовцї. Головнов духовнов памнятков є ґрекокатолицька церьков народжіня Пресвятой Богородіцї, котра была поставена в роцї 1943. Іде о єднолодёву неоґотічну будову з вежов на даху.
Поблизь церькви ся заховала історічна деревяна дзвоніця, котра в минулости служыла ай як марніця.
Інтересный є ай ерб села, на котрім є на синїм щітї выображена золота куніця із стрїберным брїшком. Быв створеный на основі стародавнёй сельской печати з конця 18. стороча.
Обывательство
Референції