Боріс I., покрещеный на Михаила, называный тыж Святым Царём Борісом, († 907) — булгарьскый хан і князь, котрый пановав в роках 852 аж 889. За ёго панованя было державнов реліґіов учінено хрістіанство, а Булгарія славянізована.Gjuzelev, Wassil TodorovТурилов А. А.
Боріс на зачатку хотїв прияти западне хрістіанство, але в яри року 864 под напором Візанції вєдно зо своїма вельможами и цїлов родинов ся дав покрестити і прияв тітул князя и хрістіаньске мено Михаил. Під час шырїня хрістіанства в Булгарії дішло ку звадї міджі рімсков куріёв і конштантінопольскым патріархатом о тото, під чію юрісдікцію будуть булгарьскы країны припадати. В року 866 мусїв тыж перемочи одпор тых вельмож, котры повстали за то, жебы зостати при поганстві. По різных періпетіях наконець прияло ся выходне хрістіанство з Візанції и стало ся масове покрещіня Болгарів. Пробы Святой Столицї навернути Булгарію тягли ся до року 882, але не мали успіх.
В року 886 Боріс дав притулок наступникам Кирила і Мефодія, славяньскых віроучителїв, котры были выгнаны з Великоморавского княжества. Будовали ся церквы и монастырї, зачала ся славянізація.
В року 889 Боріс одышов до монастыря і зохабив князьскый столець свому сынові Володимирові (889–893). Тот але указав ся противником славянства, а ку тому іщі спробовав навернути країну зась на поганьску віру. В тім моментї засягнув Боріс, котрый вышов з монастыря, з помочов вірного му войска зосадив Володимира и ослїпив го, жебы не быв способный владнути, а на князьскый столець дав наймолодшого сына Сімеона (896–927), якый продовжив политику вітця. Боріс потім, што на булгарьскый трон сїв Сімеон, знову одышов до устраня монастыря, де року 907 умер.
Жрідла
Референції
Катеґорія:История Болгарии Катеґорія:Пановници