Руси́ньскы діалéкты (руснáцькы діалéкты) суть теріторіалны варіанты русиньского языка, розшырены в карпатьскых реґіонах на выходнім Словеньску, на западній Українї (в Закарпатьскій, Чернівецькій, Львівскій і Івано-Франківскій области) прилеглых областях Мадярьска і Румуньска. Як ай меджі переселенцями жыючі компактно в северній Сербії і выходній Хорватії і прилеглых в розлічных реґіонах Польска і Україны. Выдїляють два головных діалектных реґіонів — выходославяньску підкарпаторусиньску, котра приналежна до єдиного діалектного контінуіта з югозападным діалектом україньского языка, і паноньско-русиньскый (южнорусиньскый), котры сі споють особливости западославяньскых і выходославяньскых і одчасти ай южнославяньскых языковых підґруп.
Скоро, і часто ай в сучасности, в славістіцї, і передовшыткым в українській языкознательной традіції, підкарпаторусиньскы діалекты розглядали (або ся істо стали поважовати) за ґрупу карпатьскых діалектів южнозападных україньскых говорів меджі нима ай лемківскы, середнёкарпатьскы і бойковскы говорыГриценко П. Ю. Південно-західне наріччя // Русиньска мова // , а южнорусиньскы говоры поважовали (або поважають) як переходны україньскы бачваньскы (бачваньско-сремскы) говоры з великым выходославяньскым впливом Русиньска мова в Югославiï та в Хорватiï // .
Южнорусиньска діалектна область є достаточно єднородна, роздїл меджі говорами окремых сел Паноньскых (Войводиньскых) Русинів по цїлім незначны. Карпаторусиньска діалектна область обсягує дакілько ґруп і підґруп говорів, роздїл меджі котрыма ся проявляють на вшыткых языковых уровнях — в фонетіцї, обсягуючій прозодії, в морфолоґії, сінтаксісї і лексіцї. Чім близше ку западным граніцям карпаторусиньской діалектной области, тым векше ся в говорах розшырены западославяньскы языковы знакы, і наопак, чім близше ку выходным граніцям, тым векше українськых языковых знаків ся в говорах стрїчає. Днесь проходить ку поступной зміны внутрішнїх діалектных граніць історічно взникнутого карпаторусиньского ареалу під впливом граніць сучасных штатів (урядных языків штатів, в котрых жыють Русины).
Русиньскый є плуріцентрічный язык. В каждім з штатів, в котрых жыють Русины, ся вытворили або ся вытваряють списовны нормы на основі містьскых говорів — паноньско-русиньскый (або тыж южнорусиньскый; в Сербії і Хорватії — вытворена на основі говора села Руськый Керестур), пряшівско-русиньскый (на Словеньску — вытвореный на основі выходоземпліньскых і западоземпліньскых діалектів), пряшівско-русиньскый (на Словеньску — вытворена на основі западоземпліньскых і выходоземпліньскых діалектів), лемківскый (в Польску — вытворена на основі переважно западных северолемківскых говорів) , підкарпатьскый (в Українї — утвореный в розлічных варіантах, як правило з оглядом на особитости трёх головных підкарпатьскых діалектных ґруп, ужаньского, боржавского і мараморошского) і «мадярьско-русиньскый» (у Мадярщінї — утвореный на основі різнородных підкарпатьскых говорів Україны з оглядом на елементы містьского комловшского говору).
Референції Коментарії
Жрїдла
Література
Одказы