Karl Ransom Rodžers (8. januar 1902 – 4. februar 1987) bio je američki psiholog i jedan od osnivača humanističkog pristupa (ili pristupa usredsređenog na klijenta) psihologiji. Rodžers se smatra jednim od osnivača psihoterapijskog istraživanja, a za svoja pionirska istraživanja počastvovan je nagradom za izuzetni naučni doprinos Američkog psihološkog udruženja (APA) 1956. godine.
Gledište nedirektivne terapije, njegov jedinstveni pristup razumevanju ličnosti i ljudskih odnosa, našlo je široku primenu u raznim domenima, kao što su psihoterapija i savetovanje (terapija orijentisana na klijenta), obrazovanje (nastava usmerena na studenta), organizacije i druge grupe. Za njegov profesionalni rad, APA mu je dodelila nagradu za istaknuti profesionalni doprinos psihologiji 1972. godine. U studiji Stivena Dž. Hagbluma i njegovih kolega koji su koristili šest kriterijuma kao što su citati i priznanja, Rodžers je proglašen za šestog najeminentnijeg psihologa 20. veka, i drugog među kliničarima, neposredno iza Sigmunda Frojda. Haggbloom et al. combined three quantitative variables: citations in professional journals, citations in textbooks, and nominations in a survey given to members of the Association for Psychological Science, with three qualitative variables (converted to quantitative scores): National Academy of Science (NAS) membership, American Psychological Association (APA) President and/or recipient of the APA Distinguished Scientific Contributions Award, and surname used as an eponym. Then the list was rank ordered. Na osnovu ankete iz 1982. od 422 ispitanika američkih i kanadskih psihologa, smatran je najuticajnijim psihoterapeutom u istoriji (Frojd je bio na trećem mestu).
Biografija
Rodžers je rođen 8. januara 1902, u Ouk Parku u Ilinoisu, predgrađu Čikaga. Njegov otac, Volter A. Rodžers, bio je građevinski inženjer, kongregacionalista po denominaciji. Njegova majka, Džulija M. Kušing, bila je domaćica i posvećena baptiskinja. Karl je bio četvrto od šestoro dece.
Rodžers je bio bistro dete i mogao je da čita dugo vremena pre vrtića. Nakon školovanja u strogom religioznom i etičkom okruženju kao oltarski dečak u internatu Džimpli, postao je prilično izolovana, nezavisna i disciplinovana osoba, te je stekao znanje i razvio uvažavanje za naučnu metodu u praktičnom svetu. Njegov prvi izbor karijere bila je poljoprivreda, na Univerzitetu Viskonsin-Madison, gde je bio deo bratstva Alfa Kapa Lambda, tome je sledila istorija, a zatim religija. Sa 20 godina, nakon njegovog putovanja u Peking u Kini, na međunarodnu hrišćansku konferenciju 1922. godine, počeo je da sumnja u svoja verska uverenja. Tokom perioda u kome je razmatrao svoj izbor karijere, on je prisustvovao seminaru pod nazivom „Zašto ulazim u svešteničku službu?”, nakon čega je odlučio da promeni kurs svoje karijere. Godine 1924, on je diplomirao na Univerzitetu u Viskonsinu i upisao se na Junion teološko semenište u Njujork Sitiju. Kasnije je postao ateista.. "Among celebrity atheists with much biographical data, we find leading psychologists and psychoanalysts. We could provide a long list, including...Carl R. Rogers..." Iako je na početku njegove karijere smatran ateistom, Rodžers je u kasnijim godinama kvalifikovan kao agnostik. Tokom njegovog kasnijeg perioda on je isto tako često govorio o duhovnosti. Torn, koji je poznavao Rodžersa i radio sa njim u više navrata tokom njegovih poslednjih deset godina, piše da ga je „u kasnijim godinama otvorenost za iskustvo primorala da prizna postojanje dimenzije kojoj je pridodao mistično svojstvo, spiritualnost i transcendentalnst.”Thorne, Brian. Carl Rogers. Sage, 2003, pg IX Rodžers je zaključio da postoji područje „izvan” naučne psihologije, carstvo koje je on veličao kao „neopisivo, duhovno”.
Teorija
Rodžersova teorija sopstva se smatra humanističkom, egzistencijalnom i fenomenološkom.Dagmar Pescitelli, An Analysis of Carl Rogers' Theory of Personality Direktno se zasniva na teoriji ličnosti „fenomenskog polja” Kombsa i Snajga (1949).Snygg, Donald and Combs, Arthur W. (1949), Individual Behavior: A New Frame of Reference for Psychology. New York, Harper & Brothers. Article on Snygg and Combs' "Phenomenal Field" Theory Rodžersova razrada njegove teorije je opsežna. O tome je napisao 16 knjiga i još mnogo članaka u časopisima. Pro;aska i Norkros (2003) navode da je Rogers „dosledno zastupao empirijsku evaluaciju psihoterapije. On i njegovi sledbenici su pokazali da humanistički pristup sprovođenju terapije i naučni pristup proceni terapije ne moraju da budu nekompatibilni“.
Izabrani radovi Karla Rodžersa
. Boston; New York: Houghton Mifflin Company. . Boston; New York: Houghton Mifflin Company.
. Rogers, Carl. (1959). A Theory of Therapy, Personality and Interpersonal Relationships as Developed in the Client-centered Framework. In (ed.) S. Koch, Psychology: A Study of a Science. Vol. 3: Formulations of the Person and the Social Context. New York: McGraw Hill. . Excerpts Columbus, Ohio: Charles Merill. Excerpts
. Rogers, Carl. (nd, @1978). A personal message from Carl Rogers. In: N. J. Raskin. . (pp. v-vi). Herefordshire, United Kingdom: PCCS Books, Ross-on-the-Wye. . . Lafayette, CA: Real People Press.
Rogers, C.R., Raskin, N.J., et al. (1949). A coordinated research in psychotherapy. Journal of Consulting Psychology, 13, 149-200. Cited in: N.J. Raskin, The first 50 years and the next 10. Person-Centered Review, 5(4), November 1990, 364-372.
Vidi još Skrivena ličnost
Reference
Literatura
Cornelius-White, J. H. D. (2007). Learner-centered teacher-student relationships are effective: A meta-analysis. Review of Educational Research, 77 (1), 113-143. . Herefordshire, Ross-on-the-Rye, UK: PCCS Books. . (1998). Hall, C.S. & Linzey, G. (1957). Rogers self-theory. "Theories of Personality". (pp. 515–551). NY; John Wiley & Sons, Inc.
Mearns and Thorne, Person Centred Counselling in Action (Sage 1999)
Bruno, Frank J. (1977). Client-Centered Counseling: Becoming a Person. In Human Adjustment and Personal Growth: Seven Pathways, pp. 362–370. John Wiley & Sons. Cooper, M., O'Hara, M, Schmid, P., and Wyatt, G. (2007). The Handbook of person-centered psychotherapy and counseling. London: Palgrave MacMillan.
Rogers, Carl. (1959). A Theory of Therapy, Personality and Interpersonal Relationships as Developed in the Client-centered Framework. In (ed.) S. Koch, Psychology: A Study of a Science. Vol. 3: Formulations of the Person and the Social Context. New York: McGraw Hill.
Rogers, Carl (1951). "Client-Centered Therapy" Cambridge Massachusetts: The Riverside Press. . http://www.routledge.com/9780415816984/
Spoljašnje veze
-{World Association for Person-Centered and Experiential Psychotherapy and Counseling}- -{The Person-Centered Website }- -{An Introduction to Person-Centred Counselling at CounsellingResource.com}-
Категорија:Рођени 1902. Категорија:Умрли 1987. Категорија:Амерички атеисти Категорија:Амерички психолози