мини|десно|Organizovane demonstracije za zabranu kasetnih bombi, odobrene od strane vlade i ministarstva Irske, Dablin 25. maj 2008. 350px|мини|Američki avion B-1 Lancer baca svoj tovar kasetnih bombi. Koalicija za zabranu kasetne municije ili na engleskom Cluster Munition Coalition Opis Koalicije za zabranu kasetne municije sa wblog.wiki skraćeno (CMC) je međunarodni konzorcijum organizacija koje su delovale od 2003. do 2011. godine koje su se protivile kasetnoj municiji i njihovoj upotrebi, proizvodnji, skladištenju i prenosu i tako su se zalagale da promovišu sporazum o zabrani kasetne municije. Kasetna municija je vrsta eksplozivnog oružja koje se skladišti ili se skladištilo u ranijem periodu u 86 država. Skladišta kasetne municije - STOCKPILERS OF CLUSTER MUNITIONS Dokumentovano je da su kasetne bombe neselektivno oružje i zbog toga dolazi do značajnih civilnih žrtava i povreda koje su se najčešće dešavale tokom i nakon sukoba. Ukupan broj potvrđenih žrtava - Blic online 16.11.2011. Njihova upotreba je zabranjena prema Konvenciji o kasetnoj municiji iz 2008. Ova konvencija je zvanično odobrena 30. maja 2008. u Dablinu, Irska, Konferencija u Irskoj - Dablin - DUBLIN DIPLOMATIC CONFERENCE ON CLUSTER MUNITIONS Baltimore- Sun - Cluster-bomb ban U.S. opposes passes (actual passage) a 94 zemlje u Oslu su je potpisale 3-4. Decembra 2008.6. Convention on Cluster Munitions Dublin, 30 May 2008 , Pristupljeno 8. 4. 2013. CONVENTION ON CLUSTER MUNITIONS DUBLIN, 30 MAY 2008 BBC Nations sign cluster bomb treaty Konvencija je stupila na snagu i postala obavezujuće međunarodno pravo 1. avgusta 2010. godine, nakon što ju je 30 zemalja zvanično ratifikovalo u UN u Njujorku. Dan stupanja na snagu ove konvencije - CLUSTER BOMB BAN TREATY TAKES EFFECT WORLDWIDE Od 4. januara 2012. godine, pa do 2022. ovu konvenciju je potpisalo 123 zemlje, a ratifikovalo je 110 država. Cluster Munition Coalition - Treaty Status Kompletan prikaz zemalja koje su članice, onda one koje su samo potpisnice a još nisu ratifikovale i zemalje koje nisu ni članice ni potpisnice
CMC je formiran u novembru 2003. godine, kao skup organizacija civilnog društva, uključujući i nevladine organizacije, verske grupe i profesionalne organizacije. CMC - Zvaničan veb sajt CMC Takođe tu su uključene i velike svetske organizacije, kao što su Amnesti International, Hendikep Internešnal, Norveška Narodna Pomoć i Hjuman rajts voč, kao i nacionalne organizacije (poput Švedskog društva za mir i arbitražu i Legacies of Var ) i nacionalne kampanje (kao što je Filipinska kampanja protiv kasetne municije) i koalicija kasetne municije Aotearoa na Novom Zelandu) i druge. Sve ove organizacije dele zajednički cilj sprečavanja negativnih humanitarnih uticaja kasetne municije i pružanja pomoći žrtvama i preživelima kasetne municije, kao i obezbeđivanja njihovog uključivanja u društvo. Organizacije i pojedinci koji čine CMC takođe rade direktno na rešavanju negativnih efekata koje prouzrokuje kasetna municija u zonama sukoba, pružajući pomoć žrtvama, čisteći područja kontaminirana kasetnom municijom, istražujući kršenja ljudskih prava i kršenja međunarodnog humanitarnog prava.
Članovi CMC mrežeČlanovi ICBL-CMC Koalicije zajedno su radili na međunarodnoj kampanji za zabranu kasetne municije gde su svojom kampanjom doveli do toga da 94 zemlje potpišu Konvenciju o kasetnoj municiji u Oslu od 3. do 4. decembra 2008. CMC</ref> sada vodi kampanju za pristupanje i ratifikaciju ove konvencije, sveobuhvatnu punu i efikasnu primenu svih tačaka ove konvencije; univerzalizaciju njegovih normi; i rigorozno praćenje usklađenosti država sa konvencijom. CMC</ref> je primer novonastalog modela međunarodne diplomatije koji uključuje koordinaciju globalnih inicijativa na lokalnom nivou za promovisanje određenog cilja, uključivanje u međunarodni diplomatski proces u partnerstvu sa državama istomišljenika. Važan fokus CMC-a</ref> je bio da osiguraju da zemlje koje su pogođene kasetnom municijom da one mogu odigrati ključnu ulogu u oblikovanju ishoda kampanje i međunarodnog ugovora kojim se ta kampanja bavila. To su pokazale pogođene države poput Libana i Laosa, koje su bile na čelu diplomatskih pregovora, kao i aktivne uloge koje su u CMC-u odigrali pojedini preživeli kasetnih bombi (poput Branislava Kapetanovića CMC Ambasador - Branislav Kapetanović i drugih koji su bili uključeni u ovaj proces koji je pokrenuo Hendikep International), sa projektom Ban Advocates. Sajt - Ban Advocates
Međunarodna kampanja za zabranu nagaznih mina (ICBL) ICBL - Zvaničan veb sajt i Koalicija za zabranu kasetne municije (CMC) 2011. godine spojile su se u jednu jedinstvenu strukturu, sada poznatu kao ICBL-CMC, ICBL-CMC - Zvaničan veb sajt kako bi se postigla operativna efikasnost i pojačao komplementaran rad. ICBL i CMC kampanje ostaju odvojene i nastavljaju podsećati vlade na njihove obaveze da implementiraju i promovišu oba ugovora. Monitor mina i kasetne municije nastavlja svoj jedinstveni program praćenja civilnog društva o humanitarnim posledicama nagaznih mina, kasetne municije i eksplozivnih ostataka rata.
Istorijski detalji korišćenja kasetne municije i kako je došlo do konvencije
thumb|right|350p|Potpisnici konvencije o zabrani kasetnih bombi
Prvi zvanični podaci korišćenja kasetnih bombi u nekom konfliktu desili su se tokom zimskog rata (1939-1940) između Finske i Rusije. U tom ratu Rusija je koristila zapaljive kasetne, koje su kasnije nazvane Molotovljev koktel. Zatim su se koristile i tokom II Svetskog rata (1939-1945), a koristile su ga Nemačka, Rusija i SAD. Zatim je došlo do korišćenja kasetnih bombi na Korejskom poluostrvu u ratu između Severne Koreje i Južne Koreje (1950-1953). godine. U tom ratu Južnoj Koreji je pomoć pružala prevashodno Amerika kao i 21 zemlja Ujedinjenih Nacija. Američka vojska je u tom ratu koristila kasetne bombe. I dolazimo do Vijetnamskog rata od 1964-1975 gde je Američka vojska koristila ogromnu količinu kasetnih bombi, sve ukupno oko 400 miliona, a pogođene zemlje su Vijetnam, Laos, Kambodža i Tajland, gde je stradao veliki broj civila. U tim zemljama se i dan danas dešava da poneko od civila strada, čak i posle toliko godina od kada su bačene kasetne bombe.
Zbog svih tih činjenica o ogromnom broju stradanja civila, započeta je borba protiv ovog oružja i isticanja koliko je ono nehumano, a to potiče još iz davne 1973. godine, kada je završen rat u Indokini i kada su obelodanjene nesagledive posledice nastale od velikog broja neeksplodiranih kasetnih bombi i izneti podaci o velikom broju stradalih civila u tim sukobima. Vlada Švajcarske i Međunarodni crveni krst organizuju u februaru 1974. godine međunarodnu konferenciju sa ciljem da se ustanove pravne restrikcije za korišćenje ove vrste oružja sa nesagledivim i neproporcionalnim humanitarnim posledicama. Na toj konferenciji, Egipat, Meksiko, Norveška, Sudan, Švedska, Švajcarska kao i SFR Jugoslavija predstavljaju radni dokumenat, na osnovu kojeg bi se zabranila upotreba kasetnih bombi. { Ovde treba pomenuti M. Krepona koji je 1974. godine opisivao nesagledive posledice korišćenja kasetnih bombi povodom analize spoljne i bezbednosne politike SAD, kao i procesa odobravanja razvoja i zakupa te vrste naoružanja od strane državnih institucija i najviših državnih organa i vojnog vrha. (Krepon, M. (1974) Weapons Potentially Inhumane: The Case of Cluster Bombs. Foreign Affairs, 52(3), pp. 595–611)}. Pošto sadržaj radnog dokumenta nije uvršten u protokole Ženevskih Konvencija u 1977. godini. njegovi argumenti korišćeni su u dalje svrhe utvrđivanja Konvencije o konvencionalnom naoružanju iz 1980. godine. Ipak, ni u tom dokumentu kasetne bombe kao specifična vrsta naoružanja nisu se pojavile.
Humanitarno pravo ostavlja veliku pravnu prazninu, prvenstveno u vezi sa upotrebom kasetnih bombi, po kojoj države nisu obavezane konkretnim pravnim instrumentima da preispitaju legalnost i način korišćena tog oružja. Principi međunarodnog humanitarnog prava koji proizlaze iz Ženevskih konvencija su uz to previše apstraktni da bi mogli da vrše ozbiljan političko/pravni pritisak i time spreče upotrebu kasetnih bombi u budućnosti.
Izgleda da je moralo da se čeka više od 20 godina da bi se opet neka kampanja pokrenula protiv kasetnih bombi a povod je bio kada je 2006. godine izbio sukob između Libana i Izraela. Tada su izraelske trupe gađale kasetnim bombama Hezbolah. Prema procenama UN, Izrael je bacio oko 4 miliona bombica i to samo u zadnja 3 dana sukoba a oko 1 milion je ostalo neeksplodirano i time je izazvana nesaglediva humanitarna opasnost za mnoge žitelje tog područja kao i dugotrajna ekonomska kriza u pretežno agrarnom sektoru pogođenog područja. U prvih mesec dana posle tog rata poginulo je ili ranjeno u proseku 3-4 osobe dnevno. Izrael je tada oštro kritikovan jer je ovakve bombe bacao na oblasti naseljene pretežno civilima. Izraelska ofanziva je naišla na oštru međunarodnu kritiku i prema gledištu mnogih diplomata, bila je glavni podsticaj na međunarodnom planu da se ponovo intenzivira rasprava o kasetnim bombama.
Na osnovu slabog međunarodnog pravnog konteksta po pitanju kasetnih bombi i ponovnog neuspeha CCW pod okriljem UN u svojoj trećoj revizionoj konferenciji u novembru 2006. godine da pregovorima postignu sporazum o zabrani kasetne municije i nakon nesagledivih posledica korišćenja kasetnih bombi od strane Izraela tokom bombardovanja Libana u avgustu 2006. godine, vlada Norveške Oslo proces - WHAT IS THE OSLO PROCESS? je novembra 2006. godine predstavila svoj plan i sazvala konferenciju u februaru 2007. godine u Oslu, na kojoj je pokrenula inicijativu da se međunarodni pregovarački forum u svrhu pronalaženja rešenja po pitanju pre svega produkcije i korišćenja kasetnih bombi prenese na drugi neformalni pregovarački kolosek (paralelno i komplementarno sa zvaničnim naporima pod okriljem UN) koji bi obuhvatao države zainteresovane za pronalaženje rešenja sa ciljem ustanovljenja efektivnog pravnog režima o tom pitanju.
Diplomatski proces za zabranu ove vrste naoružanja Opis kako je počeo Oslo proces - Podrška Prava Pristup - Srbija počeo je konferencijom u Oslu, Konferencija u Norveškoj - Oslo - OSLO CONFERENCE ON CLUSTER MUNITIONS u februaru 2007. godine. Na ovom sastanku je 46 od 49 država učesnica usvojilo deklaraciju kojom su se obavezale da će do kraja 2008. godine stvoriti novi dokument međunarodnog humanitarnog prava, kojim bi se zabranila upotreba, prenos, proizvodnja i skladištenje kasetne municije, kao i da će stvoriti okvir za saradnju i podršku na polju pomoći preživelim žrtvama i njihovim zajednicama, u čišćenju ugroženih područja i uništavanju zaliha, kako na nacionalnom nivou, tako i u okviru međunarodnog humanitarnog prava i svih relevantnih foruma.
Pored Norveške i vlada Austrije, Irske, Novog Zelanda, Meksika i Perua, izuzetan doprinos ovom procesu su dale Ujedinjene nacije, Međunarodni komitet crvenog krsta, Norveška narodna pomoć i koalicija protiv kasetne municije CMC CMC - Koalicija 350 nevladinih organizacija protiv kasetnih bombi - WHAT IS THE CLUSTER MUNITION COALITION? - koja okuplja preko 350 nevladinih organizacija i udruženja iz celog sveta, koje rade u oko 100 zemalja.