I Depeche Mode i ze un grupo muzegałe britànego formà a Basildon a Łondra inte'l 1980. El grupo el ze formà atualmente da Dave Gahan (voze), Martin Gore (ghitara e tastiere) e Andy Fletcher (tastiere, baso e portavoze).
Ła formasion orizenałe ła conprendeva anca Vince Clarke (tastiere, ghitara, cori, drum machine), el cuało el ga łasà el grupo inte'l 1981 par fondar i Yazoo e drìoman i Erasure. Drìo l'abandon de Clarke, Alan Wilder (tastiere, bateria, cori, baso, pianoforte, parcusion) el se ga unìo a'l grupo inte'l 1982 par po' łasarlo inte'l 1995.
Afermai so ła sena synth pop ingleze ai inisi dei ani otanta, ła sò fama ła se ga protrà e cresùa inte i ani. Traverso na proficua carièra łonga cuatro deseni, i ga abrasà co'l dòparo de l'ełetrònega pì de un zènare muzegałe, co łarghe concesion a'l pop rock e a ła new wave, soratuto inte ła segonda faze, e na màsisa incursion inte ła dance alternativa.
Co pì de 100 miłion de dischi vendesti in tuto el mondo, diversi grupi e artisti provenjenti da tuti i zènari muzegałi influensài dai só łaori e numaroze cover de łe só canson reałizàe, i Depeche Mode el ze uno dei grupi pì influenti de ła istòria de ła mùxega ełetrònega. Ła famoza rivista muzegałe britànega Q łi ga definìi "ła band ełetrònega pì popołar e łonzeva che el mondo el gabia mai conosùo", e Rolling Stone "ła cuintesensa de ła mùzega ełetrònega dei ani 80".
Istòria de'l grupo Composition of Sound: l'ezordio thumb|left|Vince Clarke inte'l 2011 co i Erasure.|alt= Inte'l 1976, Vince Clarke, Mark Pex e Andrew Fletcher i forma un grupo che'l responde a'l nome de No Romance in China, sensa parò otenjer tanto suceso. De conseguensa, inte'l 1979, Vince el fonda un novo grupo insenbre a Martin Lee Gore, cao de n'altro grupo underground, i Norman and the Worms. Ła nova formasion ła vien prima batezada French Look, e drìoman renomenada Composition of Sound, cuando anca Andrew el se unise ai do. Parò, manca oncora un vero cantante, e cusì, cuando inte'l 1980 Vince el sente l'ałora sconosùo David Gahan cantar na reintarpretasion de Heroes de David Bowie in un łocałe, el ghe propone de unirse a ła formasion, proposta che "Dave" aceta. Drìo sujerimento de'l novo rivà, el grupo el canbia oncora na volta nome, asumendo cueło definitivo de Depeche Mode, ciapà da na omònema rivista de moda franseze de l'epoca (Dépêche mode), che'l pol èsar traduzesto cofà gazetin de moda, ma che'l vien de frecuente eroneamente traduzesto come moda paseziera, moda vełose, moda pronta opur nova moda, a cauza de ła confuzion de ła paroła franseze dépêche co'l verbo se dépêcher (destrigarse, ciapar suzo).
I Depeche Mode i ezordise ofisialmente so'l fenir de'l 1980, partesipando a ła compilation Some Bizzare Album, reałizada da alcuni grupi emerzenti (fra staltri i Soft Cell, Blancmange, The The e Naked Eyes) co'l brano Photographic. Inte 'sto steso parìodo, ezisteva na serie de grupi che ła ga fornìo a'l grupo de Basildon àlbun cołetivi de tributi e compilation de cover, venjesti fora, uno drìo cheł'altro, inte el ziro de pochi ani. El grupo dei Camouflage el ze stà de seguro el grupo so cui i Depeche Mode i ga ezersità mazormente ła só influensa: el trio todesco el ga publegà el pròpio àlbun de debuto, Voices & Images, inte'l 1988, che a łongo el ze stà credesto da tanti cofà na produsion łimità a l'area zarmànega dei stesi Depeche Mode, soratuto par cuanto revarda el singoło de vetura, The Great Commandment, finché i tre tozi no i ze conparìi inte'l rełativo videoclip; drìoman, i Camouflage i ga sparimentà nove sonorità restando, parò, senpre visini al stiłe synth pop.
Daspò Photographic, i Depeche Mode, soto ła guida de'l produtor Daniel Miller, i publegarà i singołi Dreaming of Me (rivà al 57èzemo posto inte ła Clasifega Britànega dei Singołi) e New Life (undezèzemo inte ła medèzema UK Top 75), cusì in azonta al bon rescontro comersiałe, i gode anca de numarozi pasaji radiofòneghi, grasie ai cuałi el grupo el riese a publegàr el primo de na łonga e fortunada serie de àlbun intitołà Speak & Spell. Scrivesto prensipalmente da Vince Clarke el contien ła famoza hit Just Can't Get Enough, vero e pròpio tormenton che'l razenta ła fiłastroca osesiva. Martin Gore el partesipa al proseso conpozitivo, scrivindo do canson, Tora! Tora! Tora!, e el strumentałe Big Muff, cantandone po' un terso, intitołà Any Second Now (Voices). El suceso otenjesto el mete parò el grupo davanti a ła nesesità de na vita on the road, ipòteze no ben piazesta a Vince Clarke (refratario a ła vita da "pop star"), che'l zbandona cusì el grupo, fondando prima el do ełetropop dei Yazoo co ła cantante ingleze Alison Moyet, drio el grupo The Assembly, e infin n'altro, pì łonzevo do, i Erasure, co Andy Bell.
I primi sucesi Andà Vince Clarke, l'ùnego che pol covèrzer el ròło de conpozidor A ze Martin Gore, che'l reciapa cusì in man i pròpi brani scrivesti a 16 ani, in piena adołesensa, coi cuałi, inte'l 1982, i Depeche Mode i publegarà el só segondo àlbo, A Broken Frame. Vince el se ofre de łasar ai Depeche Mode (che co sesto i refuda) un ùltemo brano da'l titoło Only You, ma che'l deventarà na hit co'l só novo grupo, i Yazoo (co Alison Moyet). Par el conseguente tour, i Depeche Mode i nesesita de un novo tastierista, cusì A vien asumesto Alan Wilder, che, so'l fenir de ła tournée, el deventa menbro a tuti i efiti de'l grupo.
Co 'sta formasion, e co un Gore ispirà pì che mai, i Depeche Mode i produze dischi al ritmo de scuazi uno l'ano, fin al 1990. Inte'l 1983 i pùblega Construction Time Again, che contien Everything Counts, uno dei só brani pì famozi Inte'l 1984, i riese a sfondar anca in America Setentrionałe, col singoło People Are People, trazesto da l'àlbun Some Great Reward, ła prima granda pièra miłiar a 33 ziri de'l grupo, e na compilation omònema, postatamente publegada par el marcà meregan.
A se conclude cusì, intel 1985, ła prima faze de ła só carièra, co ła rancura The Singles 81-85, che ła contien drento i do inediti Shake the Disease e It's Called a Heart, estrazesti par promòver l'àlbun, łeziermente modifegà par l'America Setentrionałe, inte ła scałeta e inte'l titoło. Batezada da novo infati Catching Up with Depeche Mode, ła collection ła conprende anca i ładi B dei do singołi e un paro de sucesi menori, ometesti inte ła compilation intarnasionałe.
Music for the Masses thumb|I Depeche Mode a Oberhausen (Zarmania), co i ze drio cantar Black Celebration Za algune trase de Some Great Reward łe ghe parmeteva ai fan dei Depeche Mode de capir che l'atmosfera intorno al grupo ła jera drìo canbiar: l'aria ła se fazeva pì rarefata, ła contenjùa sołarità dei primi ani ła zera drìo desconparir, par łasarghe posto a'l scuro e a un umor pì małincònego. Infati, inte'l 1986 A se verze ła segonda faze de'l grupo, co Black Celebration, disco dai toni pì cupi, gothic e dark, che'l caratarizarà tuta ła produsion drìo. A ze intaresante notar che se trata de l'únego àlbun dei Depeche Mode che'l ciapa el nome da na canson contenjùa al só interno. A partir da 'sto àlbun, in partegołar co ła canson Here Is the House, Martin el reciapa a sonar ła ghitara, abandonada tenpo prima, cuando che el grupo el gaveva optà par de łe sonorità pì sperimentałe ed ełetròneghe, mostrando de prefarirle a cuełe mazormente acùsteghe.
Inte'l 1987 co l'usida de Music for the Masses (el titoło de sto disco el nase da na idea de Gore che, mentre che'l zera drìo vizionar dei dischi de mùzega, el ga notà un disco dal titoło sujestivo: Music for the Millions) e dei singołi Strangelove, Never Let Me Down Again e Behind the Wheel i Depeche Mode i se ga consagrà definitivamente anca inte i Stati Unii, co un zigantesco conserto a'l Rose Bowl de Pasadena, al cuało partesipa pì de 60.000 parsone, imortałà inte'l dopio disco 101 e inte'l video VHS che'l porta el steso titoło e che'l pol èsar considarà un vero e pròpio film, co ła rezìa de D. A. Pennebaker.
Violator e Songs of Faith and Devotion: da ła sima a ła crize Co Violator, venjùo fora inte'l 1990 e rejistrà a Miłan, uno dei dischi pì apresài, grasie a ła prezensa de do tra i brani pì famozi de'l grupo, Enjoy the Silence (uno dei mazori sucesi comersiałi in asołuto, nùmaro 6 inte ła UK Top 75) e Personal Jesus (venjùo fora come singoło sìe mezi prima de l'àlbun), łe chitare łe deventa parte fondamentałe de'l sound de ła band. El tour che'l ne consegue (The World Violation Tour) el se reveła un suceso stragrando. Inte'l ziro de 8 ore A ze stà vendesti 42.000 biłieti par el Giants Stadium de East Rutherford, e 48.000 par el Dodger Stadium de Los Angeles. In cocluzion de'l tour, parò, inisia un parìodo de crizi dovesto al stress de un ano intièro de live sensa fermarse. Dave el conose Theresa Conway e abandona fameja e grupo par trasferirse co èła a Los Angeles, inte'l 1991.
Infati, da sto ponto de ła so carièra, i Depeche Mode scominsia a rałentar l'usida dei pròpi dischi, tanto che el sucesivo album, intitołà Songs of Faith and Devotion, vedarà el ciaro solchè inte'l1993. Con Alan Wilder improvixà baterista, acantonae tenporaneamente łe drum machine, una de łe caraterìsteghe peculiari de sto łaoro xe pròpio i soni "nèti" de na vera bateria, anca se pì volte procesai traverso i sintetixadori. L'otavo studio album del grupo xe usìo el 22 de marso 1993 e suito se ga destinguesto par łe so forti identità identità rock, grasie ai brani I Feel You, Walking in My Shoes e In Your Room che ga acostà el grupo al xenere alternative. L'album ga vendùo tra łe 4 e i 5 miłion de copie in tuto el mondo, scałando łe clasifeghe de tuti i paexi europei ed americani indove l'è devegnesto disco d'oro e de platino. Anpò soto ła mascàra del suceso i cuatro inglexi i jera drìo viver un periodo de crixe scominsià, come presedentemente spiegà, xa da ła fin del The World Violation Tour, co un agravà stato de depresion par Andy, na tosegodependensa da speedball par Dave e na continua inconprension intra Martin e Alan; tuto ciò a ła vixìlia de un tour de 14 mexi, el The Devotional Tour.
Devotional Tour - Exotic/Summer Tour Ła prima leg europea del The Devotional Tour, ła tournée promosionałe che ła gaveva el fin de promover l'àlbun, ła scominsia a Lilla el 19 de majo 1993 par concludarse co un gran concerto al Crystal Palace de Łondra el 31 de łujo 1993 davanti a 35.000 parsone. Dave, Martin, Andy e Alan i parte col so entourage de 18 parsone, 80 adeti a ła manutension ed un consejer spirituałe. Ła segonda leg de ła tournée coverxirà na prima volta i Stati Unii, termenando col ritorno in Europa par na mini-serie de concerti tegnùi in Irlanda e inte el Regno Unìo. El The Devotional Tour rejistra inte i USA un otemo riscontro de pùblego, ma Dave xe senpre pì debiłità e desfà da l'uxo de eroina e da łe fadighe dei concerti. L'8 de otobre del 1993, durante ła tapa de New Orleans, el ga infarto dovùo ad overdose de eroina e'l xe recoverà a l'ospeal indove el vien reanemà. Fenìi i concerti inte el Regno Unìo, i Depeche Mode i se feram par sìrca un meze e mezo vanti de tornar a ezibirse in Àfrega, Axia, Merega Łatina e Stati Unii inte l'anbito de chel tour mejo conosùo soto el nome de The Exotic Tour/Summer Tour. Vanti de inbarcarse in sta nova aventura, Alan Wilder pasa calche setemana ai Windmill Lane Studios de Dublin par mixar i brani de l'album Songs of Faith and Devotion Live e ła trasa audio del novo video live de Anton Corbijn intitołà Devotional. Calche setemana drìo, el se trasferise co Daryl Bamonte e'l produtor Steve Lyon ai Logic Studios de Miłan par pareciar i brani da proponer inte i sucesivi concerti del novo tour.