Cadillac Eldorado

Cadillac Eldorado – samochód osobowy klasy luksusowej produkowany pod amerykańską marką Cadillac w latach 1953–2002.

Pierwsza generacja

thumb|left|1953 Cadillac Eldorado – bok

Cadillac Eldorado został zaprezentowany po raz pierwszy w 1953 roku.

W trakcie 1953 roku modelowego Cadillac zdecydował się poszerzyć swoją ofertę modelową o luksusowy sztandarowy kabriolet o sportowym wizerunku, pod nazwą Eldorado. W pierwszych latach produkcji był on formalnie zaliczony do Serii 62 Cadillaca, nosząc dodatkową nazwę modelu, dopiero później stał się osobną serią. Samochód zbudowano na bazie platformy C-body, na której oparto także pokrewne, duże samochody opracowane wówczas w ramach koncernu General Motors. Oparty był na konstrukcji i stylistyce tegorocznego kabrioletu Serii 62, należącego do generacji samochodów Cadillaca wprowadzonej w 1950 roku. Tępo zakończona maska silnika wyraźnie wystawała do góry między błotnikami, a światła tylne były umieszczone na niewielkich zaokrąglonych płetwach. Oprócz lepszego wykończenia, od zwykłego kabrioletu odróżniała go panoramiczna szyba przednia zawinięta na boki i mniejsza o ok. 10 cm wysokość. Charakterystycznym elementem mogło być koło zapasowe w stylu Continental zamontowane za tylnym zderzakiem.

Eldorado otrzymał, jako jedyny model marki, kompletne bogate wyposażenie fabryczne, obejmujące między innymi wspomaganie kierownicy, elektrycznie podnoszone szyby i dach, elektrycznie regulowane siedzenia, szprychowe ozdobne koła z białymi ścianami opon oraz radio wyszukujące stacje. Napęd stanowił wspólny dla wszystkich modeli marki silnik benzynowy V8 OHV o pojemności 5,4 l (331 cali sześciennych) i mocy 210 KM (brutto), z czterogardzielowym gaźnikiem i stopniem sprężania 8,25:1, sprzężony standardowo w tym modelu z automatyczną skrzynią biegów Hydra-Matic. Samochód był sześciomiejscowy, mogąc pomieścić z przodu trzy osoby. Rozstaw osi wynosił 3,2 m (126 cali), jak w pozostałych modelach Serii 62.

Eldorado kosztował 7750 dolarów, będąc w tym roku najdroższym samochodem amerykańskim na rynku. Powstały ich tylko 532 sztuki. Głównym konkurentem spoza koncernu General Motors był również nowy luksusowy kabriolet Packard Caribbean (5210$), natomiast w tym roku także inne marki koncernu wypuściły luksusowe limitowane kabriolety: Buick Roadmaster Skylark (5000$) i Oldsmobile 98 Fiesta (5715$).

Druga generacja

Model 1954 W styczniu 1954 roku zaprezentowano drugą generację Eldorado, opartą na nowej platformie C-body. Rozstaw osi serii 62, w tym Eldorado, zwiększył się do 3,28 m (129 cali). Stylistyka została nieco unowocześniona, zachowując elementy poprzedniej, jak wyraźnie wystającą maskę silnika, chromowaną atrapę chłodnicy z masywnym zderzakiem z kłami w formie pocisków (tzw. Dagmar), oraz chromowane pionowe listwy przed wyobleniami błotników tylnych. Nad wystającymi reflektorami na przedłużeniu błotników wprowadzono kaptury integralne z nadwoziem. Charakterystyczne dla modelu 1954 roku były okrągłe światła postojowe umieszczone w rogach atrapy chłodnicy. Eldorado miał takie same krótkie tępo zakończone płetwy z lampami tylnymi jak pozostałe modele Cadillaca z tego roku, a odróżniały go z zewnątrz ozdobne szerokie panele z wytłaczanego aluminium w dolnej części tylnych błotników.

Silnik pozostał taki sam 5,4 l (331 in³), lecz jego moc wzrosła do 230 KM przy 4400 obr./min, natomiast ulepszono skrzynię biegów Hydra-Matic, która miała teraz dwa zakresy, zapewniając lepsze przyspieszenie. W wyposażeniu pojawiło się wspomaganie hamulców. Cena nowego modelu zmalała aż o 1/4, do 5738 dolarów, chociaż nadal pozostawał jednym z droższych samochodów na rynku. Pozwoliło to sprzedać znacznie więcej, bo 2150 samochodów 1954 roku modelowego (2,27% sprzedaży marki).

Model 1955 Samochody 1955 roku modelowego zadebiutowały już w listopadzie 1954 roku. Wprowadziły one niewielkie zmiany stylistyczne, widoczne głównie w przeniesieniu prostokątnych lamp parkingowych pod reflektory przednie. Jako jedyny z gamy Cadillaca, Eldorado dodatkowo otrzymał od tego roku bardziej wydłużone i spiczasto zakończone płetwy na tylnych błotnikach, a światła tylne umieszczono na końcu wydłużonych „rakiet” u podstawy płetw, co w połączeniu z rezygnacją z częściowych pokryw tylnych kół dało mu bardziej sportowy wygląd. Moc silnika podniesiono do 270 KM, dzięki zastosowaniu dwóch 4-gardzielowych gaźników. Po raz pierwszy za dopłatą dostępna była klimatyzacja, wcześniej niestosowana w kabrioletach tej marki, oprócz tego pozostałe wyposażenie było w standardzie. Cena wzrosła do 6286 dolarów, a wyprodukowano ich 3950. Głównym konkurentem na rynku amerykańskim była nowa generacja Packarda Caribbean (5932$).

Model 1956 thumb|left|1956 Cadillac Eldorado Biarritz Model 1956 roku zadebiutował jeszcze wcześniej, bo w październiku 1955 roku. Oprócz kabrioletu, nazwanego Eldorado Biarritz, po raz pierwszy pojawił się w ofercie dwudrzwiowy hardtop Eldorado Seville. Z przodu główną różnicą nowych Cadillaków był drobny wzór kraty atrapy chłodnicy, z jedną poziomą chromowaną poprzeczką. Model Eldorado zachował wyróżniające go płetwy tylne i otrzymał chromowaną ozdobę w postaci dwóch małych płetw na masce. Wprowadzono nowy silnik V8 o pojemności 6 l (365 in³) i mocy 305 KM, z podwójnym 4-gardzielowym gaźnikiem.

Ceny obu wersji wynosiły 6556 dolarów, a wyprodukowano ich 6050 (2150 kabrioletów i 3900 nowych hardtopów). Na rynku amerykańskim, oprócz produkowanego ostatni rok Packarda Caribbean i sportowych samochodów importowanych, konkurował z nim nowy superluksusowy hardtop Continental Mark II (9695 dolarów).

Trzecia generacja

Model 1957 W październiku 1956 roku Cadillac zaprezentował kolejną, trzecią generację Eldorado, na 1957 rok modelowy. Stylistyka zachowała elementy nawiązujące do poprzedniej generacji, ale nadwozia wszystkich samochodów tej marki zostały obniżone dzięki zastosowaniu nowej ramy w formie X. Nadal pojedyncze reflektory na przedłużeniu błotników nakryte były masywnymi kapturami, lecz maska pomiędzy nimi była bardziej spłaszczona. Kły na zderzaku otrzymały gumowe czubki, a podwójne światła parkingowe i kierunkowskazy zostały umieszczone w dolnej części zderzaka. Eldorado odróżniał się od innych modeli charakterystycznym ukształtowaniem tylnej części, w której górna krawędź błotników i pokrywa bagażnika łagodnie schodziły w dół, a ostre płetwy wyrastały z opadających błotników, wyraźnie odcinając się od linii bocznej. Rozstaw osi dwudrzwiowych modeli Eldorado serii 62: kabrioletu Biarritz i hardtopu Seville, minimalnie zwiększono o pół cala, do 329 cm, natomiast długość całkowita nie wzrosła.

Napęd stanowił wspólny dla wszystkich modeli Cadillaca zeszłoroczny silnik V8 o pojemności 6 l (365 in³), który w podstawowej wersji miał gaźnik 4-gardzielowy, stopień sprężania podniesiony do 10:1, a moc do 305 KM, natomiast opcjonalnie tylko w Eldorado miał podwójny 4-gardzielowy gaźnik i moc 325 KM. Cena samochodów wzrosła do 7286 dolarów, przy czym jedynymi dodatkowo płatnymi opcjami była klimatyzacja (474$) i automatyczny ściemniacz świateł drogowych. Wyprodukowano 2100 hardtopów Seville i 1800 kabrioletów Biarritz. Droższym konkurentem na rynku pozostał Continental Mark IIZ modelami Eldorado 1957 roku konkurować też mogły tańsze od niego, dwudrzwiowe modele hardtop i kabriolet Lincoln Premiere (5149/5381$) i Imperial Crown (5269/5598$), które były bezpośrednią, nieco tylko droższą konkurencją bazowych modeli Cadillaca serii 62 ()..

Model 1958 Modele Cadillaca na 1958 rok, zaprezentowane w listopadzie 1957 roku, zostały znacząco przestylizowane w przedniej części, uzyskując bardziej masywny wygląd. Otrzymały podwójne reflektory i atrapę chłodnicy na całą szerokość, w formie drobnej kraty z wystającymi bolcami w miejscach połączeń. Z tyłu zmieniła się forma dzielonego zderzaka ze światłami. Wszystkie modele Eldorado otrzymały silnik 6-litrowy z trzema 2-gardzielowymi gaźnikami, o mocy podwyższonej do 335 KM.

Modele Eldorado serii 62 kosztowały 7500 dolarów i wyprodukowano ich 1670. Konkurencją spośród samochodów o sportowym charakterze mógł być mocniejszy Chrysler 300D (5603 dolary bez wyposażenia dodatkowego).

Eldorado Brougham

Producent poszerzył w 1957 roku ofertę nadwoziową, w której pojawiła się po raz pierwszy wersja 4-drzwiowa – superluksusowy hardtop Eldorado Brougham serii 70. Charakteryzował się mniejszym rozstawem osi 3,2 m (126") i minimalnie mniejszymi wymiarami zewnętrznymi. Był również odmiennie stylizowany, posiadając od początku podwójne reflektory i ostre płetwy integralne z bokami nadwozia. Tylna para drzwi otwierała się w nim w kierunku przeciwnym do kierunku jazdy, a pomiędzy otwartymi drzwiami nie było żadnych słupków. Zyskał on szczególnie bogate wykończenie i wyposażenie, w tym dwustrefowe ogrzewanie, standardową klimatyzację, radio wyszukujące stacje i zawieszenie pneumatyczne. Poza tym dostępne były: elektrycznie regulowane siedzenia, okna, antena, automatyczne otwieranie pokrywy bagażnika, elektryczne zamki w drzwiach, skórzany notes, elektryczny zegarek itp.. Napęd stanowił 6-litrowy silnik V8 o mocy 325 KM. Z ceną 13 074 dolarów był najdroższym modelem marki oraz drugim najdroższym samochodem amerykańskim w tym rokuDroższa była tylko większa limuzyna Crown Imperial, należąca jednak do innej klasy. ().. Z uwagi na szczególną ekskluzywność, model ten reklamowany był pod hasłem „Cadillac Cadillaców” (Cadillac of Cadillacs). Wyprodukowano tylko 400 Eldorado Brougham modelu 1957. W 1958 roku model ten nie uległ zmianom, również cena nie zmieniła się, a powstało ich 304.

Czwarta generacja

Model 1959 We wrześniu 1958 roku Cadillac zaprezentował kolejną, czwartą generację Eldorado. Samochód zyskał jednak tym razem zupełnie nowy wygląd, otrzymując bardzo charakterystyczne proporcje wydłużonego nadwozia, z gładką opływową linią boczną. Z przodu samochód wyróżniała szeroka atrapa chłodnicy, która w dolnej części zachodziła na błotniki, z chromowaną poprzeczką biegnąca przez całą szerokość nadwozia. Reflektory nadal był podwójne, z chromowanymi oprawkami, nakryte od góry grubymi „kapturami”, pomiędzy którymi była spłaszczona szeroka maska. Podwójne światła postojowe/kierunkowskazy w masywnym zderzaku odpowiadały stylistycznie znajdującym się ponad nimi reflektorom. Z tyłu samochód wyróżniały duże strzeliste płetwy z zamocowanymi po bokach podwójnymi lampami w formie rakietek. Linia nadwozia z tyłu opadała łagodnie, kończąc się zderzakiem imitującym formę dysz silnika odrzutowego, jako kolejnym elementem stylistyki aerokosmicznej. Stylistyka Eldorado była w tym roku wspólna z innymi modelami Cadillaca, wśród których były podobne: kabriolet i hardtop serii 62. Eldorado odróżniał się ozdobami, nie posiadając listwy bocznej, a za to posiadając szeroki chromowany pas podkreślający próg, oraz napis „ELDORADO” za przednimi kołami.

Projekt wyglądu Eldorado czwartej generacji autorstwa Chucka Jordana rozsławił ją na kolejne lata i przełożył się na jej dużą popularność zarówno pod kątem sprzedaży, jak i rozpoznawalności linii modelowej i samej marki Cadillac. Dziś to najczęściej wyszukiwane w internecie wcielenie modelu, mające status jednej z ikon amerykańskiej popkultury lat 50.

Zmianie uległ również silnik V8, który miał pojemność 6,4 l (390 in³) i osiągał moc brutto 345 KM z trzema podwójnymi gaźnikami (większą o 20 KM od pozostałych modeli Cadillaca). Napęd przenoszony był nadal przez automatyczną skrzynię Hydra-Matic.

Cadillac Eldorado

Czytaj w krótszych częściach

Źródło i licencja