mały|Grób prof. Huberta Górnowicza na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Hubert Górnowicz (ur. 7 listopada 1922 w Gdańsku-Wrzeszczu, zm. 2 maja 1986 w Gdańsku) – polski językoznawca, prof. dr hab.Encyklopedia języka polskiego pod red. Stanisława Urbańczyka. Wrocław itd.: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1992, s. 99.
Życiorys W 1935 ukończył szkołę podstawową w Czersku. Uczęszczał do gimnazjum w Chojnicach, Poznaniu i Bydgoszczy. Na początku II wojny światowej został przejściowo aresztowany przez hitlerowców. Podczas okupacji niemieckiej pracował jako robotnik w fabryce w Bydgoszczy, gdzie kolportował także prasę podziemną.
W sierpniu 1944 wstąpił we Francji do Polskich Sił Zbrojnych. Odniósł ranę w bitwie pod Falaise. W 1946, po ukończeniu Szkoły Podchorążych Łączności, został dowódcą plutonu łączności w 2. Brygadzie Strzelców Pieszych.
W 1948 wrócił do Polski. W 1950 ukończył Liceum dla Dorosłych w Bydgoszczy, a w 1953 - studia polonistyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Przez dwa lata był prezesem Koła Naukowego Naukowców Polonistów przy UMK. Jako student zbierał materiały do „Małego atlasu gwar polskich”. Zadanie to kontynuował w ramach pracy w toruńskim ośrodku badań dialektologicznych PAN. Po zlikwidowaniu tej placówki w 1955 przeniósł się do Gdańska. W tym samym roku obronił pracę magisterską pt. „Fonetyka dialektu malborskiego” w Wyższej Szkole Pedagogicznej (WSP) w Gdańsku (promotor - Ludwik Wierzbowski), stając się w ten sposób pierwszym magistrem-polonistą w historii gdańskich uczelni. W 1960 obronił doktorat na Uniwersytecie Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie na podstawie pracy „Dialekt malborski” (promotor - Paweł Smoczyński). W 1969 habilitował się na UMCS na podstawie monografii „Studia nad rodowymi nazwami miejscowymi w języku polskim na tle innych języków słowiańskich”.
W 1969 Górnowicz został etatowym docentem w Katedrze Języka Polskiego WSP w Gdańsku. W 1974 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1985 - zwyczajnego. W latach 1970–1973 pełnił funkcję wicedyrektora Instytutu Filologii Polskiej nowo powstałego Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 1978–1981 był kierownikiem Zakładu Języka Polskiego, 1975–1978 - kierownikiem zaocznego Studium Doktoranckiego IFP. Wypromował około 100 magistrów i 12 doktorów. Był promotorem prac doktorskich, m.in. Edwarda Brezy, Genowefy Surmy, Jerzego Tredera. Sprawował także funkcje: członka Komitetu Językoznawstwa PAN (od 1972), delegata Polski w International Committe of Onomastic Sciences w Liège, członka kolegium redakcyjnego czasopisma „Onomastica” i „Poradnika Językowego”, przewodniczącego I Wydziału Nauk Społecznych Gdańskiego Towarzystwa Naukowego (GTN) (1975–1981), sekretarza Komisji Filologicznej GTN, sekretarza gdańskiego koła Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego, redaktora serii „Pomorskie Monografie Toponomastyczne” wydawanej przez Gdańskie Towarzystwo Naukowe i Ossolineum.
Zmarł w Gdańsku, pochowany na cmentarzu Srebrzysko (rejon IV, kwatera TAR I-3-26).
Działalność naukowa Dorobek naukowy Górnowicza obejmuje 9 książek i około 250 rozpraw. W działalności naukowej skupiał się na dialektologii i onomastyce. Stworzył własną szkołę onomastyczną. Do jego najważniejszych publikacji należą: Dialekt malborski, t. 1. Fonetyka, fleksja i składnia, Gdańsk 1967, t. 2 Słownik, z. 1. A–O, Gdańsk Rodowe nazwy miejscowe Wielkopolski, Małopolski i Mazowsza Gdańsk 1968 Studia nad rodowymi nazwami miejscowymi w języku polskim na tle innych języków słowiańskich. (Synteza) Gdańsk 1968 Nazwy miast Pomorza Gdańskiego Wrocław 1978, wyd. 2.: 1998 (red. z Zygmuntem Brockim) Toponimia Powiśla Gdańskiego Gdańsk 1980 Gewässernamen im Flussgebiet der unteren Weichsel (Nazwy wodne dorzecza dolnej Wisły) Mainz, Stuttgart 1985 Toponimia powiatu starogardzkiego Wrocław 1985 Wstęp do onomastyki. Skrypt uczelniany Gdańsk 1988 Słownik nazwisk mieszkańców Powiśla Gdańskiego Gdańsk 1992
Odznaczenia i wyróżnienia źródło: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1975) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1979) Odznaka honorowa „Zasłużony Pracownik Morza” (1973) Odznaka honorowa „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” (1970) Medal Uniwersytetu Gdańskiego (1984)Skasował Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego i Techniki (trzykrotnie)
Upamiętnienie Jego imię nosi ulica w Gdańsku (dzielnica Orunia Górna-Gdańsk Południe).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdańsku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony Pracownik Morza” Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polscy językoznawcy Kategoria:Polscy poloniści Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1986 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Gdańskiego Kategoria:Żołnierze Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Pracownicy instytutów naukowych PAN