– potrawa kuchni japońskiej, pochodząca z Portugalii.
Historia Tempura została wprowadzona do Japonii przez portugalskich misjonarzy jezuickich w XVI wieku.
Na temat pochodzenia wyrazu tempura są różne opinie, ale najczęściej mają one związek z postem. Słownictwo docierające do Japonii z Zachodu było często źle rozumiane (jak np. ciasto kasutera) z powodu braku wzajemnej znajomości języków lub przeinaczane, upraszczane fonetycznie ze względu na specyfikę języka japońskiego. Jedna z teorii znajduje źródło w powiedzeniu w języku łacińskim „ad tempora quadragesimae” („w czasach Wielkiego Postu”). Inna – mówi o słowach w języku portugalskim, dotyczących liturgicznie bezmięsnych posiłków.
Jedną z potraw konsumowanych przez docierających do Japonii portugalskich misjonarzy, żeglarzy i kupców były „peixinhos da horta”, czyli „małe rybki z ogrodu”. Były to panierowane i smażone w głębokim tłuszczu strąki zielonej fasoli, spożywane podczas Wielkiego Postu, razem z rybami i innymi warzywami. Stąd łacińskie słowo „tempora” z „ad tempora quadragesimae”, przeszło do japońskiego jako tempura.
Przyrządzanie Do jej przygotowania wykorzystuje się rzadkie ciasto składające się z jajka, wody i pszennej mąki. W cieście możemy obtoczyć m.in.: ryby, krewetki (głównie), kalmary, małże, grzyby (np. shiitake, enoki-take), warzywa (yasai-tempura). Obtoczone składniki smaży się krótko (4–5 min.) na głębokim oleju.
Do tempury nie używa się japońskiej bułki tartej (panko). Potrawy z panko nazywa się furai (np. ebi furai).
Po wyjęciu z tłuszczu układa się składniki na papierowych serwetkach, aby go odsączyć. Tempurę podaje się w różny sposób: samą, ułożoną w miseczce na ryżu (tendon), jako tempura-miso-rāmen, z dodatkiem surowych warzyw (np. daikon) i sosem do maczania (tentsuyu)Tentsuyu → sos ten różni się w zależności od pory roku i składników, ogólnie składa się z: trzech części dashi, jednej części mirinu i jednej części sosu sojowego (shōyu). W przypadku składników o silnym zapachu lub smaku zamiast mirinu można użyć sake i cukru lub mniej lub więcej shōyu. W przypadku tempury tentsuyu jest powszechnie podawany ze startą białą rzodkwią daikon..
Jednym z rodzajów tempury jest kakiage. Składniki potrawy są krojone w kawałki, mieszane i smażone w wiązkach.
Galeria
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Kordzińska-Nawrocka, Iwona: Japońska sztuka kulinarna, Warszawa 2008, str. 211-225, Barber, Kimiko: Kuchnia japońska, Poznań 2004,
Hosking, Richard: A Dictionary of Japanese Food, Tuttle Publishing, Doi, Masaru: Cook Japanese, Kodansha International Ltd., Tokyo, New York & San Francisco,
Linki zewnętrzne Przepis na tempurę (Strona polska w Japonii) Przepis (newsweek.pl)
Kategoria:Kuchnia japońska Kategoria:Potrawy z ryb i owoców morza Kategoria:Potrawy z grzybami