Józef Stefan Rybicki (ur. 1 sierpnia 1898 we Lwowie, zm. 26 lipca 1974 w Rabce) – polski architekt i wykładowca akademicki.
Życiorys thumb|left|240px|Dom Śląski w Krakowie Urodził się w rodzinie Mieczysława i Wandy z domu Warchałowskiej. Uczęszczał do I Szkoły Realnej we Lwowie. W latach 1916–1918 służył w armii austriackiej, później walczył w Wojsku Polskim podczas obrony Lwowa oraz w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1925 ukończył studia na Wydziale Architektonicznym Politechniki Lwowskieji pracował w przedsiębiorstwie budowlanym we Lwowie. W latach 1929–1931 pracował w Wydziale Robót Publicznych Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach. W 1931 zaprojektował siedzibę krakowskiego oddziału Towarzystwa Obrony Kresów Zachodnich (tzw. Dom Śląski). W latach 1932–1934 pracował w Brześciu nad Bugiem, w kierownictwie budownictwa Dowództwa Okręgu Korpusu IX, gdzie zaprojektował koszary i Dom Harcerza. W 1935 objął posadę kierownika oddziału Architektury i Biura Planowania Regionalnego w Zarządzie Miejskim we Lwowie, a następnie w latach 1936–1938 był organizatorem Biura Regionalnego Planu Zabudowania przy Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie.
Po wybuchu II wojny światowej nadal pracował w Zarządzie Miejskim we Lwowie. W czasie okupacji niemieckiej był zatrudniony w prywatnych przedsiębiorstwach budowlanych. Od 1944 uczył w średniej szkole technicznej zorganizowanej przez władze sowieckie.
W 1945 wyjechał z transportem przesiedleńczym do Wrocławia, gdzie do 1950 kierował Wrocławską Dyrekcją Odbudowy i był dyrektorem Urzędu Budownictwa Miejskiego, wykładał też na Politechnice Wrocławskiej. W 1948 opracował studium koncepcyjne usytuowania Nowej Huty, a w latach 1950–1953 był naczelnym inżynierem budowy kombinatu Nowa Huta. Od 1953 związał się z Gdańskiem. Był wykładowcą na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej, kierownikiem oraz dziekanem Katedry Budownictwa Miejskiego. W 1967 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W 1968 przeszedł na emeryturę.
Należał do Związku Architektów na Śląsku (przed 1934), Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP), Oddział Lwów (przed 1939), ZO SARP (1937–1938), Oddział Wybrzeże (po 1947), Prezes ZO SARP (1954–1956). Rzeczoznawca urbanistyczny Związku Miast Polskich (przed 1939).thumb|240px|Grób prof. Józefa Rybickiego na cmentarzu Srebrzysko Był żonaty, miał dwoje dzieci: syna i córkę.
Zmarł w Rabce, pochowany na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon IX, kwatera profesorów-3-34).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1948) Złota Odznaka SARP (1958)
Źródło:.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Gdańskiej Kategoria:Zmarli w 1974