Stanisław Bieliński (ur. 1842 w Bernie) – doktor praw, adwokat, polityk.
Życiorys Urodził się w 1842 w Bernie. Studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim w latach 1861-1865.
Po wybuchu powstania styczniowego 1863 służył w kawalerii i był komisarzem policji narodowej dzielnicy II we Lwowie. W marcu 1863 udawał się do oddziału Leona Czechowskiego i został aresztowany. Po odzyskaniu wolności przystąpił do oddziału Jana Żalplachty Zapałowicza i brał udział w bitwach pod Tyszowcami i bitwie pod Tuczępami. Potem służył pod rozkazami gen. Józefa Wysockiego i uczestniczył w bitwie pod Radziwiłowem.
31 lipca 1865 uzyskał absolutorium na Uniwersytecie Lwowskim. 24 marca 1868 otrzymał stopień doktora obojga praw na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od około 1872 jako doktor praw był adwokatem krajowym w Sanoku, od około 1873 do około 1877 przy tamtejszym C. K. Sądzie Powiatowym w okręgu przemyskiego C. K. Sądu Obwodowego. Został dyrektorem Towarzystwa Zaliczkowego w Sanoku (zatwierdzonego 24 września 1872 i założonego z dniem 1 stycznia 1872). Był wybierany członkiem Rady c. k. powiatu sanockiego z grupy większych posiadłości: w kadencji około 1870-1874 (wówczas był członkiem wydziału powiatowego), następnie był członkiem Rady w kadencji w latach 1874-1877 oraz w latach około 1877-1881. W 1875 został wybrany do Rady Miejskiej w Sanoku. 19 kwietnia 1877 został wybrany dyrektorem Towarzystwa Zaliczkowego w Sanoku (zarejestrowanego 6 sierpnia 1877). Został wybrany posłem na Sejm Krajowy Galicji IV kadencji (1877-1882) w IV kurii w okręgu Sanok-Rymanów-Bukowsko. W okresie pełnienia mandatu posła był zastępcą członka C. K. Wydziału Krajowego we Lwowie. Był syndykiem Wydziału Krajowego.
W październiku 1877 został przeniesiony z Sanoka do Lwowa z dniem 1 listopada 1877. Na posiedzeniu Rady Miejskiej w Sanoku 8 listopada 1877 przyjęto jego rezygnację z mandatu. Na początku stycznia 1878 został wpisany na listę adwokatów we Lwowie. Od tego czasu do około 1893 był w składzie Izby Adwokackiej i Senatu Dyscyplinarnego w obrębie C. K. Sądu Krajowego we Lwowie, w tym od około 1882 także członkiem wydziału Izby Adwokatów. Następnie, od około 1893 do 1914 pozostawał wyłącznie adwokatem w obrębie C. K. Sądu Krajowego we Lwowie. Był członkiem oddziału lwowskiego C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego (około 1897/1898 także oddziału kałuskiego). 26 lutego 1914 otrzymał tytuł członka honorowego Związku Adwokatów Polskich we Lwowie, którego był założycielem i aktywnym członkiem
Według niektórych źródeł weteran powstania styczniowego dr Stanisław Junosza Bieliński zmarł 21 kwietnia 1893 został pochowany w kwaterze uczestników zrywu z 1863 na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie (rząd XVI).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkowie Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego Kategoria:Członkowie Rady Powiatowej Sanockiej (autonomia galicyjska) Kategoria:Członkowie Wydziałów Powiatowych Galicji Kategoria:Galicyjscy adwokaci Kategoria:Ludzie urodzeni w Bernie Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Politycy związani z Sanokiem Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji IV kadencji Kategoria:Radni Sanoka (autonomia galicyjska) Kategoria:Urodzeni w 1842 Kategoria:Urzędnicy związani z Sanokiem (zabór austriacki)