Zespoły hiper IgM – grupa pierwotnych zaburzeń odporności charakteryzujących się podwyższonym lub normalnym poziomem immunoglobuliny M (IgM) i znacznym niedoborem immunoglobulin G (IgG), A (IgA) i E (IgE) w surowicy.
Podłożem powstawania zespołów hiper IgM jest zablokowanie zjawiska zdolności przełączania klas immunoglobulin innych niż IgM, co prowadzi do zwiększonej podatności na infekcje.
Zaobserwowano także znacząco częstsze występowanie zaburzeń o charakterze autoimmunizacyjnym i predyspozycję do zachorowania na chłoniaki.
Objawy Do najczęstszych stanów klinicznych w przebiegu zespołów hiper IgM należą: zakażenie lub zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci (PCP), często pojawia się już w wieku niemowlęcym (80%). Zapalenia płuc wywołane innymi patogenami są o wiele rzadsze (20%). zapalenie zatok zapalenie ucha środkowego nawracająca lub przewlekła biegunka sepsa zakażenia OUN wirusowe zapalenie wątroby neutropenia
Etiologia i patofizjologia U podłoża wystąpienia zespołów hiper IgM są różne wady genetyczne, których zdecydowana większość jest dziedziczona jako cecha recesywna sprzężona z chromosomem X, a zdecydowana większość chorych jest płci męskiej. indukowany aktywacją niedobór deaminazy cytydyny (AID) niedobór CD40 niedobór ligandu CD40 (CD40L) niedobory glikozylazy uracyl-DNA (UNG)
Limfocyty B początkowo wytwarzają immunoglobulinę M, zanim dojdzie do przełączania klas w wyniku ekspozycji na rozpoznany antygen. W warunkach fizjologicznych w limfocytach B skutecznie zachodzi przełączanie klas i produkcja w razie potrzeby innych klas przeciwciał, by przeciwdziałać zagrażających organizmowi patogenom. U chorych z zespołami hiper IgM limfocyty B wytwarzają przeciwciała IgM, a ponieważ nie mogą przełączyć się na inne przeciwciało powoduje to nadprodukcję przeciwciał IgM i niedostateczną produkcję IgA, IgG i IgE.
Typy zespołu hiper IgM Opisano pięć typów zespołu hiper IgM: zespół hiper IgM typu 1 – dziedziczenie sprzężone z chromosomem X, wywołany mutacjami genu CD40LG, najczęściej występujący typZespół hiper IgM typu 1 w bazie Online Mendelian Inheritance in Man zespół hiper IgM typu 2 – dziedziczenie autosomalne recesywne, wywołany mutacjami genu AICDAZespół hiper IgM typu 2 w bazie Online Mendelian Inheritance in Man zespół hiper IgM typu 3 – dziedziczenie autosomalne recesywne, wywołany mutacjami genu CD40, klinicznie podobny do typu 2Zespół hiper IgM typu 3 w bazie Online Mendelian Inheritance in Man zespół hiper IgM typu 4 – nie znaleziono defektu genetycznego zespół hiper IgM typu 5 – wywołany mutacjami genu UNGZespół hiper IgM typu 5 w bazie Online Mendelian Inheritance in Man
Rzadkie zaburzenie genetyczne, dysplazja ektodermalna sprzężona z chromosomem X wiąże się z także z niedoborem odporności i z podwyższonym poziomem IgM (z powodu niezdolności komórek B do przełączania klas immunoglobulin). To zaburzenie jest czasami określane jako zespół hiper IgM typu 6.
Przypisy
Kategoria:Niedobory odporności