mały|Mirosław Bulzacki (drugi od lewej) podczas premiery książki o Janie Domarskim (2025) Mirosław Andrzej Bulzacki (ur. 23 października 1951 w Łodzi) – polski piłkarz grający na pozycji obrońcy, a także trener. Reprezentant Polski.
Życiorys Dzieciństwo i młodość spędził w łódzkiej dzielnicy Bałut. Jego rodzicami byli Zygmunt i Halina. Uczył się w Szkole Podstawowej nr 7 w Łodzi. Gdy miał 10 lat, rodzice zapisali go do sekcji pływackiej klubu Start Łódź. Ukończył wieczorowo technikum samochodowe w Łodzi. W 1964 wziął udział w turnieju halowym organizowanym przez ŁKS Łódź, po którym został przyjęty do tego klubu. Od 1968 był powoływany regularnie do reprezentacji Łodzi. W 1969 dotarł do finału Pucharu im. dr. Jerzego Michałowicza.
31 maja 1972 zadebiutował w seniorskiej drużynie ŁKS-u, zastępując kontuzjowanego Bolesława Szadkowskiego. Wywalczył następnie miejsce w pierwszym składzie, grając od początku w kolejnych spotkaniach. W sezonie 1972/1973 dalej występował w pierwszym składzie; pierwszą bramkę zodbył w 30 września w wyjazdowym spotkaniu przeciwko Wiśle Kraków. Łącznie w lidze zdobył strzelił 3 gole. 7 grudnia 1975 w przegranym 0:3 meczu 1/8 finału Pucharu Polski ze Stoczniowcem Gdańsk otrzymał czerwoną kartkę, a następnie został ukarany przez PZPN za niesportowe zachowanie karą dyskwalifikacji na osiem meczów ligowych.
W 1984 wyjechał do VfL Herzlake. Pół roku później dzięki pomocy Andrzeja Grajewskiego został zawodnikiem TV Wehningen 1891.
W 1969 został powołany do reprezentacji Polski juniorów. Rozegrał w jej barwach 10 oficjalnych spotkań międzypaństwowych. Na skutek kontuzji Jerzego Gorgonia i Zbigniewa Guta został powołany do reprezentacji Polski razem z Krzysztofem Rześnym W pierwszej reprezentacji zadebiutował w spotkaniu przeciwko reprezentacji Jugosławii. Jego dobry występ spowodował, że stał się podstawowym obrońcą kadry, grając w parze z Jerzym Gorgoniem lub Henrykiem Wieczorkiem. W kolejnym meczu przeciwko Bułgarii w Warnie wszedł na boisko, zmieniając Jerzego Gorgonia. Uczestniczył w meczu z reprezentacją Anglii w 1973 na stadionie Wembley.
Dobre występy w klubie i reprezentacji skutkowały przyznaniem mu nowo utworzonej przez tygodnik „Piłka Nożna” nagrody odkrycie roku. Podczas przygotowań do mundialu zagrał tylko w meczu przygotowawczym z amatorską drużyną z Murrhardt. W 1974 był w kadrze na mistrzostwa świata, po który wystąpił w turnieju o Puchar XXX-lecia PRL jako reprezentant drużyny Warszawy.
W latach 1974–1979 studiował na Wydziale Trenerskim Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Po zakończeniu kariery został trenerem piłkarskim. Trenował drużynę juniorów młodszych oraz drużynę seniorów w niemieckim klubie TV Wehingen 1891. Zajął się także pracą z trudną młodzieżą, organizując wyjazdy i kolonie. Od 1996 do 1999 pracował w Pogoni Zduńska Wola i Unii Skierniewice. Objął później funkcję jednego z trenerów Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Łodzi.
Przystąpił do Platformy Obywatelskiej. Bez powodzenia kandydował z listy tej partii w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 z okręgu łódzkiego.
Kariera reprezentacyjna lp. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał1. 13 maja 1973 Warszawa 2–2 towarzyski 90'2. 16 maja 1973 Wrocław 2–0 towarzyski 90'3. 6 czerwca 1973 Chorzów 2–0 elim. MŚ 1974 90'4. 1 sierpnia 1973 Toronto 3–1 towarzyski 90'5. 3 sierpnia 1973 Chicago 1–0 towarzyski 90'6. 5 sierpnia 1973 Los Angeles 1–0 towarzyski 90'7. 8 sierpnia 1973 Monterrey 2–1 towarzyski 90'8. 10 sierpnia 1973 San Francisco 4–0 towarzyski 90'9. 12 sierpnia 1973 New Britain 0–1 towarzyski 90'10. 19 sierpnia 1973 Warna 2–0 towarzyski od 37'11. 26 września 1973 Chorzów 3–0 elim. MŚ 1974 90'12. 10 października 1973 Rotterdam 1–1 towarzyski 90'13. 17 października 1973 Londyn 1–1 elim. MŚ 1974 90'14. 21 października 1973 Dublin 0–1 towarzyski 90'15. 17 kwietnia 1974 Liège 1–1 towarzyski 90'16. 15 maja 1974 Warszawa 2–0 towarzyski do 46'17. 1 września 1974 Helsinki 2–1 elim. Euro 1976 90'18. 4 września 1974 Warszawa 1–3 towarzyski 90'19. 7 września 1974 Wrocław 0–2 towarzyski od 46'20. 26 marca 1975 Poznań 7–0 towarzyski od 61'21. 10 września 1975 Chorzów 4–1 elim. Euro 1976 90'22. 8 października 1975 Łódź 4–2 towarzyski od 46'23. 15 października 1975 Amsterdam 0–3 elim. Euro 1976 90'
Przypisy
Bibliografia . [dostęp 2022-09-12].
Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Piłkarze ŁKS Łódź Kategoria:Piłkarze Startu Łódź Kategoria:Piłkarze Arki Nowa Sól Kategoria:Politycy Platformy Obywatelskiej Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1974 Kategoria:Urodzeni w 1951