Dobre występy w klubie i reprezentacji skutkowały przyznaniem mu nowo utworzonej przez tygodnik „Piłka Nożna” nagrody odkrycie roku. Podczas przygotowań do mundialu zagrał tylko w meczu przygotowawczym z amatorską drużyną z Murrhardt. W 1974 był w kadrze na mistrzostwa świata, po który wystąpił w turnieju o Puchar XXX-lecia PRL jako reprezentant drużyny Warszawy.
W latach 1974–1979 studiował na Wydziale Trenerskim Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Po zakończeniu kariery został trenerem piłkarskim. Trenował drużynę juniorów młodszych oraz drużynę seniorów w niemieckim klubie TV Wehingen 1891. Zajął się także pracą z trudną młodzieżą, organizując wyjazdy i kolonie. Od 1996 do 1999 pracował w Pogoni Zduńska Wola i Unii Skierniewice. Objął później funkcję jednego z trenerów Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Łodzi.
Przystąpił do Platformy Obywatelskiej. Bez powodzenia kandydował z listy tej partii w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 z okręgu łódzkiego.