Bajronizm – termin użyty po raz pierwszy przez XIX-wieczną krytykę literacką na określenie kilku charakterystycznych cech wczesnej twórczości angielskiego poety, George’a Gordona Byrona.
Pojęcie to odnosi się głównie do literatury i związane jest ze stworzonym przez G.G. Byrona modelem bohatera romantycznego.
Bajronizm cechuje: bunt przeciwko przyjętym wzorcom kulturowo-społecznym – bohater to buntownik, charakterystyczny w literaturze romantycznej samotność, skłócenie z otoczeniem – wyalienowanie indywidualizm, okazywany na wszelkich możliwych płaszczyznach rozdarcie wewnętrzne, wieczne cierpienie dwuznaczność moralna skłonność do zemsty
W Polsce model bohatera bajronicznego powielali Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki i inni literaci.
Zobacz też werteryzm bohater bajroniczny
Linki zewnętrzne Kolekcja na temat bajronizmu w bibliotece Polona
Kategoria:Literatura romantyzmu Kategoria:Prądy literackie