Żar młodości (ang. The Young and The Restless, w skrócie Y&R, dosł. „Młodzi i niespokojni”) – amerykańska opera mydlana, której akcja rozgrywa się w Genoa City w stanie Wisconsin (nazwa pochodzi od kurortu wypoczynkowego, w którym corocznie bywali twórcy opery mydlanej William J. Bell i Lee Phillip Bell). Po raz pierwszy serial wyemitowano w stacji CBS 26 marca 1973. Serial ten zastąpił dwie inne opery mydlane – Where the Heart Is oraz Love Is a Many Splendored Thing. 27 września 2012 stacja CBS wyemitowała . odcinek Żaru młodości, a 13 listopada 2024 stacja wyemitowała . odcinek serialu.
W Polsce serial emitowany był w TV Polsat od 2 września 1996 do 31 sierpnia 1999, od poniedziałku do piątku o godz. 10.00 i 00.05. Stacja wyemitowała 780 odcinków z lat 1992–95. 1 września 2008 serial powrócił na antenę Polsatu i był emitowany o godzinie 6 rano. Pokazywano wówczas odcinki z 2001 roku, a jako pierwszy wyemitowano odc. 7091. W piatek, 19 czerwca 2009, stacja zawiesiła emisję bez podania przyczyny ani planowej daty wznowienia emisji. Z zakupionych 780 odcinków (wyprodukowanych w latach 2001-03), Polsat wyemitował 203 odcinki. Lektorami polskiej wersji byli Janusz Kozioł (starsza seria) i Paweł Straszewski (nowsza seria).
Od drugiej połowy 1988 roku produkcja ta zajmuje pierwsze miejsce pod względem oglądalności wśród oper mydlanych z pasma porannego i popołudniowego.
Produkcja i scenariusz Sukces Żaru młodości związany jest z grupą scenarzystów i producentów, którzy, w większości, pozostali niezmienieni od lat 80., wraz z nadzorującym wszystko Williamem J. Bellem, który, wprawdzie zrezygnował z pisania scenariusza w 1998 r. (po 25 latach), ale mimo wszystko pozostawał ściśle związany z serialem jako producent wykonawczy i konsultant aż do swej śmierci w 2005 roku.
Równie istotną kwestią jest obsada głównych ról, która poza kilkoma wyjątkami, nie uległa zmianie od momentu wprowadzenia postaci do serialu. Pozwala to widzom przez lata śledzić nie tylko losy postaci pojawiających się w każdym odcinku, lecz także odtwarzających je aktorów i aktorek.
Historia Scenarzyści osadzili akcję serialu w świecie perfum, w którym rywalizują dwie firmy – Newman Enterprises i Jabot Cosmetics. Żar młodości w pierwszych kilkudziesięciu odcinkach skupiony był wokół rodzin Fosterów i Brooksów.
William i Elizabeth Foster mieli trójkę dzieci: Snappera, Grega i Jill. Stuart i Jennifer Brooksowie – cztery córki: Leslie, Chris, Peggy i Lauralee (zwaną Lorie). Już na wstępie zarysowała się walka klas, gdyż Brooksowie należeli do miejscowej elity, tymczasem Fosterowie – byli biedni. Młodzi aktorzy byli w tamtych latach obiektami drwin ze strony widzów, którzy kpili z serialu nazywając go „The Young and the Chestless”. Natomiast Leslie i Lorie walczyły między sobą o względy Brada Elliotta a później Lance’a Prentissa. Trójkąt ten jednak szybko przerodził się w kwadrat gdy na horyzoncie pojawił się brat Lance’a – Lucas.
Jeden z pierwszych naprawdę długich wątków telenoweli dotyczył rywalizacji pomiędzy Katherine Chancellor (Jeanne Cooper) a Jill Foster (Jess Walton). W 1973 Jill (wówczas grana przez Brendę Dickson) zatrudniła się jako osobista sekretarka Kay i pomagała jej rodzinie płacić rachunki. Kay była silną matroną uwięzioną w nieudanym małżeństwie z Phillipem Chancellorem (Donnelly Rhodes). Jill i Phillip zakochali się w sobie. Akurat gdy Phillip i Kay byli na najlepszej drodze do uzyskania rozwodu, Kay miała wypadek samochodowy (przez lata zastanawiano się czy był on zamierzony). W końcu jednak Phillip, na łożu śmierci, poślubił Jill i zapisał w spadku jej i ich dziecku Phillipowi III całą fortunę. Naturalnie Kay podważała tę decyzję i wygrała sprawę z Jill w sądzie. Rozgoryczona Jill została jędzą; gdy tylko Kay zakochała się w Dereku Thurstonie, Jill natychmiast zaangażowała się w rozdzielenie tych dwojga. Następnie wyszła za mąż za magnata – Johna Abbotta (Jerry Douglas), podczas gdy Kay załamała się i wpadła w alkoholizm oraz w... lifting twarzy. Lata później, po dwóch rozwodach z Johnem oraz po tragicznej śmierci syna w wypadku samochodowym wróciła do sądu i sędzia przyznał jej prawo do połowy majątku Chancellorów. Rozpoczęła się kolejna bitwa między dwiema kobietami gdy drugi syn Jill – Billy zaczął umawiać się na randki z wnuczką Kay – Mackenzie. W 2003 Jill odkryła szokującą prawdę, że Katherine „Kay” Chancellor jest jej rodzoną matką i w porę powiedziała Billy’emu i Mackenzie, że nie powinni konsumować swojego związku. W 2004 ojciec Jill – Arthur (David Hedison) na krótko odwiedził Genoa City i stał się kolejnym powodem spięć między matką i córką, jako że Kay znów zaczęła zmagać się ze swą słabością do alkoholu.
Chociaż Lorie Brooks była kimś więcej niż tylko złą dziewczyną, która dręczyła niewinną siostrę Leslie, została zwyciężczynią w walce o prawo do opieki nad dzieckiem Leslie, pokonała też jej psychotyczną macochę – Vanessę, która posunęła się do samobójstwa, by wrobić Lorie w morderstwo. Lorie zachowywała się i reagowała zgodnie ze swoją neurotyczną naturą; można rzec, że była dzieckiem w kobiecym ciele. Niegrzeczna i współczująca zarazem, była wzorem dla wielu kolejnych postaci kobiecych w Żarze. Większość rodziny Fosterów i Brooksów doczekało się kilku odtwórców do lat 80. Wtedy Bell zdecydował się rozszerzyć jeden odcinek do godziny. Wielu aktorów w tym czasie zrezygnowało ze swych ról, gdyż twierdzili, że nie wytrzymają pracy na planie godzinnych odcinków. Bell powiedział sobie, że zaczeka jeszcze na odejście jednej osoby z obsady a następnie zreorganizuje cały serial. Gdy Jaime Lyn Bauer zrezygnowała w 1982, Bell wykorzystał szansę, aby wyrzucić ze scenariusza wszystkich członków rodziny Brooksów i Fosterów z wyjątkiem Jill. Stopniowo akcja zaczęła skupiać się na rodzinach Williamsów, Newmanów i Abbottów oraz i na ich imponujących firmach: Newman Enterprises i Jabot Cosmetics. Rodzina Williamsów nie wytrzymała długo w serialu jednak dwie pozostałe rodziny na stałe wpisały się w Żar młodości. Y&R jest jedynym serialem w historii, w którym wyeliminowano całą oryginalną obsadę i praktycznie stworzono serial od nowa.
W tym samym czasie, gdy Bell usuwał postacie z lat 70., do Genoa City przybył Eric Braeden jako złowrogi magnat Victor Newman, który był niesamowicie zazdrosny o swą żonę Julię (Meg Bennett). Bell zobaczył to „coś” w grze Braedena i ponieważ nie było wtedy wielu silnych, męskich postaci, wywindował go do statusu gwiazdy serialu. Niedługo potem. Victor udał się do klubu ze striptizem i spotkał zuchwałą i niewinną Nikki Reed (graną przez Melody Thomas Scott). Nikki była częścią wielu podrzędnych epizodów (zabicie ojca–gwałciciela, zarażenie chorobą weneryczną przez Paula Williamsa, dołączenie do sekty). W końcu wyszła za Victora na urządzonym z przepychem ślubie w 1984, ale ich związek pełen miłości i nienawiści cierpiał wielokrotnie przez rozwody i romanse. Zamieszany w tę sytuację był każdy od Abbottów przez ślepą farmerkę z Kansas aż do ginekologów. Po ponad dekadzie bez siebie połączyli się znów w 1998. W 2002 roku ponownie wzięli ślub, w miejscu gdzie pierwszy raz składali przysięgę małżeńską. Obecnie nie są już razem.
Żar młodości jest jedną z niewielu telenoweli, które zwycięsko zintegrowały czarnoskórych aktorów z pozostałą obsadą. W połowie lat 80. napisano wątek młodego murzyna mającego obalić szefa mafii, ale postaci tych pozbyto się po kilku latach. Introdukcja rodziny Wintersów i sióstr Barber na początku lat 90. udała się całkiem dobrze dzięki licznym dialogom i sytuacjom integrującym nowe postaci z resztą obsady. Nowe postacie zostały wymyślone tuż po tym jak Pokolenia (Generations) zostały ostro skrytykowane za obsadzenie wszystkich ról przez czarnoskórych Amerykanów. Seriale z ugruntowaną pozycją tak jak Żar młodości były natomiast często krytykowane za nieporuszanie problemów mniejszości (np. siostry Barber były związane z jedynymi dwoma czarnoskórymi mężczyznami w serialu; pokojówka Abbottów, Mamie Johnson grana przez Margeurite Ray i Veronikę Redd. Inna postać (Nathan Hastings) została przez scenarzystów rozwiedziona z jedną z sióstr Barber – Olivią, zanim zmarła wskutek postrzału i zmarła w 1996].
Krytycy nie byli jednak zachwyceni serialem, nawet gdy zatrudniono więcej afroamerykanów, gdyż postaci przez nich odtwarzane „mieszały się we własnym sosie”. W przypadku bliźniaków Winters: Neila (Kristoff St. John) i Malcolma (Shemar Moore) oraz sióstr Barber: Olivii (Tonya Lee Williams) i Drucilli (Victoria Rowell), akcja polegała zazwyczaj na odbijaniu sobie nawzajem partnerów prowadząc do niekończącego się czworokąta miłości pomiędzy czwórką postaci. Późniejsze wątki udowodniły, że ten wybór polegający na przypuszczeniu, że związki międzyrasowe byłyby zbyt kontrowersyjne były w istocie słuszne. Romans Neila Wintersa i Victorii Newman pod koniec lat 90. został wycięty przez decydentów CBS, którzy zaczęli otrzymywać wrogie listy od telewidzów z Południa Stanów Zjednoczonych. W 2004 romans pomiędzy Phyllis Abbott (Michelle Stafford) a chemikiem Damonem Porterem (Keith Hamilton Cobb) został napisany pomimo obaw, że międzyrasowe związki wywołają burzę podobną do tej sprzed kilku lat.
Podczas gdy inne seriale w latach 80. i 90. poruszały różnorakie tematy socjalne, Żar młodości konsekwentnie ich unikał. Aborcja, bezdomność czy AIDS stanowiły jedynie sposób na wzbogacenie fabuły, w żadnym razie nie skupiano się na sposobach radzenia sobie z tymi problemami lub unikania ich. Na przykład w latach 80., gdy Ashley Abbott (Eileen Davidson) usunęła dziecko Victora, każdy widz szukający prawdziwej historii na temat plusów i minusów tego rozwiązania był rozczarowany. Ashley posunęła się do aborcji ze względu na śmiertelnie chorą wtedy żonę Victora – Nikki. Kobieta nie chciała jej zadawać dodatkowego bólu. Gdy Victor poznał prawdę nieomal rozerwał ją na strzępy, wywołał u niej załamanie nerwowe a następnie zamknął w zakładzie dla obłąkanych. Ostatecznie skończyło się na tym, że Ashley poślubiła swego psychiatrę.
Jedynym gorącym tematem, którego Żar młodości nie mógł przełknąć był wątek homoseksualny. W latach siedemdziesiątych samotna Kay Chancellor zaprzyjaźniła się z otyłą i nieszczęśliwą gospodynią domową – Joann Curtis. Kay zdecydowała się przyjąć ją pod swój dach i pomóc jej podnieść swą samoocenę. Syn Kay Brock zastanawiał się, co też obie kobiety robią całymi dniami razem, gdy Kay zaprosiła przyjaciółkę na wakacje na Hawajach. Natychmiast notowania serialu dramatycznie spadły. Gdy Bell pozbył się postaci Joann i jej związku z Kay Żar wrócił na swą pozycję sprzed tego nieakceptowanego wątku.