thumb|240px|Grób prawnika Leona Błaszkowskiego na Cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Leon Błaszkowski (ur. 9 kwietnia 1857, zm. 26 kwietnia 1935) – polski prawnik, sędzia Sądu Najwyższego.
Życiorys Po I wojnie światowej był pierwszym w niepodległej Polsce prezesem Sądu Okręgowego w Warszawie, później został sędzią Sądu Najwyższego. Działał w polskim Kościele ewangelicko-reformowanym; był radcą Konsystorza Ewangelicko-Reformowanego w Królestwie Polskim, prezesem Kolegium Kościelnego zboru warszawskiego ewangelicko-reformowanego (1915–1919), prezesem Synodu Kościoła Ewangelicko-Reformowanego.
Był żonaty z Miladą z Krostów. Miał czworo dzieci (synów Leona Józefa, 1890–1962, prawnika i Henryka, 1893–1966, inżyniera mechanika kolejnictwa, oraz córki Helenę, zamężną Zakrzewską, 1895–1974 i Zofię, 1895–1982; obie córki były chemiczkami i fizyczkami). Leon Błaszkowski został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie (kwatera B-1-5) śp. Leon Błaszkowski.
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 2 maja 1923 „w uznaniu zasług, położonych dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu organizacji sądownictwa”
Przypisy
Bibliografia Jadwiga i Eugeniusz Szulcowie, Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie. Zmarli i ich rodziny, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1989
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Kategoria:Prezesi sądów okręgowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Sędziowie Sądu Najwyższego II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1857 Kategoria:Zmarli w 1935