Epidot – pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu. Nazwa pochodzi od greckiego epidosis = dodatek, ponieważ przez długi czas był uważany za odmianę turmalinu i po wyodrębnieniu konieczne było uzupełnienie klasyfikacji.
Właściwości Tworzy kryształy słupkowe, tabliczkowe, igiełkowe. Często z poprzecznymi zbrużdzeniami. Wykształca ponad 200 różnych postaci. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, włóknistych. Dobrze wykształcone kryształy spotykane są w druzach i szczelinach skalnych, gdzie tworzą szczotki krystaliczne. Jest kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej.
Odmiany Allanit – brunatnoczarny lub czarny z domieszkami ceru, lantanu, itru, toru i uranu. Piemontyt – czerwonobrunatny, fioletowobrunatny lub czerwony z domieszką manganu. Pistacyt – żółtozielony (pistacjowozielony) bogaty w żelazo. Puszkinit – ciemnozielony z domieszką sodu i litu. Tawmawit – czerwonozielony z domieszką chromu.
Występowanie Występuje w druzach pegmatytów oraz w zmienionych granitach, granodiorytach i diorytach, gdzie stanowi produkt przeobrażeń hydrotermalnych.
Miejsca występowania: Austria – okolice Salzburga w Alpach (kryształy ciemnozielone o długości do 40 cm); Rosja – Ural (kryształy do 20 cm), USA – okolice Jeziora Górnego, Kalifornia, Massachusetts (kryształy do 15 cm); Meksyk, Brazylia – Minas Gerais, Mozambik, Francja, Włochy, Szwajcaria, Czechy, Norwegia, Finlandia.
W Polsce występuje na Dolnym Śląsku wśród granitów i pegmatytów okolic Strzegomia, Strzelina oraz w Tatrach.
Zastosowanie
kryształy epidotu znajdują zastosowanie w jubilerstwie – szlif fasetkowy ma znaczenie naukowe – wskaźnik warunków i charakteru metamorfizmu kamień wysoko ceniony i poszukiwany przez kolekcjonerów
Bibliografia
Kategoria:Krzemiany grupowe