Michał Sołowow (ur. 11 lipca 1962 w Kielcach) – polski przedsiębiorca, inwestor i kierowca rajdowy, największy polski przemysłowiec i inwestor prywatny za granicą, działający m.in. w sektorze chemicznym, podłóg drewnianych, płytek i ceramiki sanitarnej, nowoczesnych technologii, biotechnologii i energetyki. Jego grupa przemysłowa jest największym producentem polistyrenu spienialnego (EPS) w Europie, drugim co do wielkości producentem płytek ceramicznych i największym na świecie wytwórcą desek podłogowych.
Od 2005 w pierwszej dziesiątce, a od 2018 na 1. miejscu listy najbogatszych Polaków magazynu Forbes Polska, najbogatszy Polak w globalnym rankingu miliarderów amerykańskiej edycji Forbes od 2021 roku.
Wykształcenie Ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Hanki Sawickiej w Kielcach, a następnie studia na Politechnice Świętokrzyskiej.
Działalność W 1988 roku, wykorzystując oszczędności z pracy na Zachodzie, został współzałożycielem kieleckiej firmy budowlanej Mitex, która stała się jedną z większych przedsiębiorstw budowlanych na rynku regionalnym po przemianach ustrojowych w Polsce. Usiłował następnie wykupić akcje dużego przedsiębiorstwa budowlanego Exbud, aby połączyć obie spółki, jednak na skutek konfliktu personalnego z jego prezesem Witoldem Zaraską zamiar ten nie powiódł się, a Exbud został sprzedany szwedzkiej Skanska. Sołowow później wycofał się z branży budowlanej, a Mitex po wprowadzeniu na giełdę w 1999 roku został sprzedany w 2002 roku francuskiej grupie Eiffage.
W 1993 założył pierwszą w Polsce sieć supermarketów budowlanych Nomi, którą w 1999 sprzedał brytyjskiemu koncernowi Kingfisher.
W latach 90. XX w. Sołowow inwestował w różne spółki na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, dążąc do zwiększenia ich wartości i sprzedaży akcji. Po wykupieniu 24% akcji spółki chemicznej Dwory Oświęcim, zainteresował się branżą chemiczną i zbudował koncern chemiczny Synthos, produkujący m.in. kauczuk syntetyczny, dokupując spółki w Czechach i Holandii. Nie udało mu się jednak kupić Zakładów Azotowych Puławy ani Ciechu.
Drugim istotnym polem działalności Sołowowa stała się ceramika budowlana i łazienkowa, skupiona wokół spółki akcyjnej Cersanit i połączonej z nią następnie spółki Opoczno. Cersanit (noszący przejściowo nazwę Rovese) przejął także marki zagraniczne Meissen Keramik, Mei i Pilkington’s oraz posiada zakłady produkcyjne w Rosji, Rumunii, Niemczech i na Ukrainie. Kontroluje również sieć sklepów z wyposażeniem mieszkań Komfort i producenta podłóg drewnianych Barlinek.
Sołowow w 1996 założył dużą spółkę deweloperską Echo Investment z siedzibą w Kielcach, która stała się największym inwestorem na rynku biurowym, mieszkaniowym i centrów handlowych w Polsce. Spółkę tę sprzedał w 2015 roku grupie kapitałowej PIMCO-Oaktree-Griffin Real Estate.
W październiku 2019, Synthos Green Energy S.A., spółka z Grupy Synthos, zawarła umowę z amerykańsko-japońską GE Hitachi Nuclear Energy o współpracy w zakresie potencjalnej budowy elektrowni jądrowej w Polsce w oparciu o technologię małych reaktorów modułowych (SMR – small modular reactors) typu BWRX-300. Jest to pierwsza tego typu umowa zawarta przez polskie prywatne przedsiębiorstwo.
Jego grupa przemysłowa skupia 15 spółek, o łącznych przychodach ok. 10 mld zł i zatrudnieniu ok. 16 000 pracowników. Wszystkie spółki właścicielskie zarejestrowane są w Polsce.
Jest właścicielem lub znaczącym udziałowcem m.in. następujących spółek:
produkcyjnych: Synthos (branża chemiczna), Cersanit (ceramika sanitarna i płytki ceramiczne)W maju 2008 roku nastąpiła fuzja Cersanitu z innym notowanym na GPW producentem płytek ceramicznych – spółką Opoczno., Barlinek (producent deski podłogowej), handlowych: Sklepy Komfort (sieć sklepów specjalistycznych), North Food (sieć restauracji rybnych North Fish w Polsce i Wielkiej Brytanii, oraz sieci John Burg i Veggie Hub w Polsce), Komfort Łazienki, Homla (elementy dekoracyjne i wyposażenia wnętrz), Nexterio (internetowy sklep z wyposażeniem wnętrz oraz sklepy stacjonarne), Eatyx (hiperżywność – wysokokaloryczne przekąski, posiłki oraz suplementy diety); technologii zeroemisyjnych oraz OZE: Synthos Green Energy (część Grupy Synthos, odpowiedzialna za nowe projekty energetyczne – morską energetykę wiatrową oraz energetykę jądrową); Corab (dystrybutor sprzętu i producent konstrukcji do instalacji fotowoltaicznych), WP Systems (serwisowanie elektrowni wiatrowych), Ekovoltis (spółka obrotu energią elektryczną z OZE); technologicznych i biotechnologicznych: New Era Materials (materiały kompozytowe z żywic epoksydowych), 3DGence (producent drukarek 3D), GeniCore (producent pieców do wytwarzania kompozytów), Molecure (badania nad związkami chemicznymi o przeznaczeniu w produkcji leków stosowanych w leczeniu chorób zapalnych i nowotworowych), ExploRNA Therapeutics (technologie modyfikacji mRNA), Hemolens Diagnostics (technologie nieinwazyjnej koronarografii), Tikrow (internetowa platforma pracy czasowej), leasingowych: GETCAR (zarządzanie flotą samochodową).
Sołowow działał także w mediach będąc m.in. przejściowo właścicielem „Przekroju”, „Życia Warszawy” oraz regionalnych gazet „Echo Dnia” i „Słowo Ludu” oraz kieleckiej rozgłośni radiowej – Radio Tak (obecnie oddział RMF Maxx).
Jego majątkiem zarządzają fundusze private equity – m.in. Magellan i Columbus, inwestując m.in. w instrumenty finansowe o potencjalnie dużej stopie zwrotu, tj. kontrakty terminowe, waluty czy surowce.
Razem z córką, Karoliną Sołowow, założył Fundację „Fabryki Marzeń” oferującą stypendia dla zdolnych uczniów oraz pomagającą ubogim rodzinom w renowacji domów i mieszkań. Karolina Sołowow jest Przewodniczącą Rady Fundacji.
Rankingi biznesowe W 2010 po raz pierwszy pojawił się w rankingu światowych miliarderów magazynu Forbes zajmując 973. miejsce z majątkiem szacowanym na 1 mld dolarów (czwarty Polak za Janem Kulczykiem, Zygmuntem Solorzem-Żakiem i Leszkiem Czarneckim).
W marcu 2021 zajął 494. miejsce z majątkiem szacowanym na 3,9 mld USD. Była to najwyższa pozycja spośród Polaków znajdujących się na tej liście. W 2024 roku uplasował się na 420. miejscu z majątkiem wycenionym na 6,9 mld USD, najwyżej wśród polskich miliarderów obecnych na liście (przed Tomaszem Biernackim, Jerzym Starakiem, Pawłem Marchewką, Zygmuntem Solorzem, Dominiką Kulczyk, Zbigniewem Juroszkiem z rodziną i Sebastianem Kulczykiem).
Od 2021 utrzymuje najwyższą pozycję w tym rankingu spośród polskich miliarderów.
Pozycja Michała Sołowowa w rankingu Forbes "World’s Billionaires List"" (rok/majątek/miejsce w rankingu):
2015 – 2,0 mld USD 2016 – 1,8 mld USD 2017 – 2,7 mld USD 2018 – 3,2 mld USD 2019 – 3,2 mld USD 2020 – 3,7 mld USD 2021 – 4,0 mld USD (494) 2022 – 6,2 mld USD 2023 – 6,2 mld USD 2024 – 6,9 mld USD (420)
Obecny na liście "100 najbogatszych Polaków" Forbes Polska od jej pierwszej edycji w 2005 roku, kiedy zajął 7. miejsce z majątkiem 1,8 mld zł. Od tego czasu zawsze plasował się w pierwszej dziesiątce, a od 2018 zajmuje pierwsze miejsce w tym rankingu.
Pozycja Michała Sołowowa w rankingu Forbes Polska "Lista 100 Najbogatszych Polaków" (rok/majątek/miejsce w rankingu):
2005 – 1,800 mld zł (7) 2018 – 11,410 mld zł (1) 2019 – 13,300 mld zł (1) 2020 – 15,600 mld zł (1) 2021 – 15,509 mld zł (1) 2022 – 27,306 mld zł (1) 2023 – 27,250 mld zł (1) 2024 – 28,109 mld zł (1)
W 2018 zajął 1. miejsce z majątkiem szacowanym na 10,8 mld zł na liście najbogatszych Polaków, publikowanej co roku przez tygodnik „Wprost”.
Nagrody i odznaczenia 2014 – „Człowiek rynku kapitałowego z okazji 25-lecia przemian ustrojowych” nagroda dla najlepszego przedsiębiorcy, konkurs redakcji gazety „Parkiet” oraz CFA Society Poland, 2014 – Odznaka Honorowa Województwa Świętokrzyskiego, 2015 – Perła Honorowa Polskiej Gospodarki (w kategorii gospodarka) redakcji Polish Market. 2015 – „Medal z okazji jubileuszu 25-lecia Krajowej Izby Gospodarczej., 2019 – „Człowiek Roku” redakcji portalu Money.pl, 2021 – Medal „Zasłużony dla Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach”.
Kariera sportowa thumb|Michał Sołowow jadący Fordem Fiestą RS WRC podczas Rajdu Szwecji 2014, w którym zajął 17. miejsce w klasyfikacji generalnej Trzykrotny wicemistrz Europy (2008, 2009 i 2012), dwukrotny wicemistrz Polski (2006 i 2010), dwukrotny II wicemistrz Europy (2006 i 2010), dwukrotny II wicemistrz Polski (2004 i 2005) w rajdach samochodowych. Karierę kierowcy rajdowego zawiesił w 2015 roku, by następnie wznowić ją w 2020 roku.
Pierwsze starty w KJS-ach Sołowow rozpoczął już jako siedemnastolatek. Jednakże brak niezbędnych funduszy na zakup samochodu rajdowego uniemożliwił mu ich kontynuację. Do sportu powrócił więc dopiero w 2001, sponsorowany przez własne firmy, kiedy za kierownicą prywatnego Mitsubishi Lancer Evo VI wystartował w cyklu Pucharu PZM, a następnie już w mistrzostwach Polski.
W pierwszych latach startów Sołowow nie odniósł znaczących sukcesów. W latach 2002 i 2003 dwukrotnie plasował się na czwartym miejscu klasyfikacji generalnej gr. N.
W sezonie 2004 za kierownicą Mitsubishi Lancer Evo VII zdobył tytuł drugiego wicemistrza Polski w klasyfikacji generalnej. Mistrzostwa Europy zakończył na czwartej pozycji.
Kolejny rok nie należał do udanych. Mimo zapowiedzi walki o mistrzostwo Polski Sołowow za kierownicą Mitsubishi Lancer Evo VIII MR zdołał jedynie obronić wcześniej zdobyty tytuł drugiego wicemistrza Polski. Do rywalizacji w mistrzostwach Europy kielczanin zakupił Renault Clio S1600, jednakże nie osiągnął znaczącego sukcesu.
W sezonie 2006 Sołowow kontynuował starty w mistrzostwach Polski i Europy. Krajową rywalizację zakończył zdobywając tytuł wicemistrza Polski w klasyfikacji generalnej; mistrzostwa Europy zakończył zaś na trzeciej pozycji.
W sezonie 2007 za kierownicą Fiata Grande Punto S2000 walczył o tytuł mistrza Polski i mistrza Europy. Trapiona awariami samochodu załoga, zajęła w obu rywalizacjach miejsca poza pierwszą piątką.
W sezonie 2008 Sołowow kontynuował starty w barwach Cersanit Rally Team w mistrzostwach Polski i Europy, tym razem samochodem Peugeot 207 S2000, zdobywając ostatecznie tytuł wicemistrza Europy. Rok później powtórzył ten wynik.
W sezonie 2010, startując Fordem Fiestą S2000, wywalczył tytuł wicemistrza w mistrzostwach Polski oraz tytuł II wicemistrza Rajdowych Mistrzostw Europy.
W sezonie 2012, startując Fordem Fiestą RRC, wywalczył trzeci tytuł wicemistrza w Rajdowych Mistrzostwach Europy. W 2015 roku zakończył karierę rajdową.
Zgromadzone tytuły: 2004: II wicemistrz Polski, II wicemistrz Polski (grupa N) 2005: II wicemistrz Polski, II wicemistrz Polski (grupa N) 2006: wicemistrz Polski, wicemistrz Polski (grupa N) 2008: wicemistrz Europy, mistrz Europy Strefy Centralnej (klasa S2000), mistrz Polski (klasa S2000) 2009: wicemistrz Europy, mistrz Europy Strefy Centralnej (klasa S2000) 2010: mistrz Europy Strefy Centralnej (klasa S2000), wicemistrz Polski, mistrz Polski (klasa S2000) 2011: mistrz Europy Strefy Centralnej (klasa S2000), II wicemistrz Polski, mistrz Polski (klasa S2/R4).
Starty w rajdach WRC
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Sylwetka na stronie Wprost Fundacja „Fabryki Marzeń”
Kategoria:Absolwenci IV Liceum Ogólnokształcącego w Kielcach Kategoria:Absolwenci Politechniki Świętokrzyskiej Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XX wieku Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XXI wieku Kategoria:Polscy rajdowcy Kategoria:Sportowcy związani z Kielcami Kategoria:Polscy miliarderzy Kategoria:Laureaci Nagrody Miasta Kielce Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Województwa Świętokrzyskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Kielcach Kategoria:Urodzeni w 1962