Stanisław Andrzej Terlecki (ur. 13 listopada 1955 w Warszawie, zm. 28 grudnia 2017 w Łodzi) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika lub pomocnika.
Życiorys Wczesne lata Urodził się w Warszawie jako najmłodsze z trojga dzieci Teresy i Teofila Terleckich. Jego starszy brat Jerzy zginął tragicznie jako kilkuletni chłopiec, a starsza siostra Anna wyjechała do Australii. Jego rodzice pochodzili z Kresów. Po wojnie rodzina Terleckich osiedliła się w Piastowie. Babcia ze strony matki nazywała się Wiktoria Chamier-Gliszczyńska. Jego dziadek ze strony ojca, Józef, był oficerem w armii austro-węgierskiej.
Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Łódzkim.
Kariera Był wychowankiem szkółki Warszawskiego OZPN (Młodzieżowy Ośrodek Piłkarski), a jego pierwszym klubem była Stal-FSO Warszawa.
W 1973 przeszedł do drużyny zza miedzy, Gwardii. Po dwóch latach opuścił Warszawę i przeniósł się do Łódzkiego Klubu Sportowego. W łódzkim zespole grał w I lidze do 1980. W sumie w reprezentacji w latach 1976–1980 rozegrał 29 spotkań. Strzelił w nich 7 goli. Trzy kolejne zdobył w meczach, które nie były uznane za oficjalne (w 1979 z Czechosłowacją i w 1980 z Irakiem – 2).
Uważany za osobę bezkompromisową zarówno na boisku, jak i poza nim, co utrudniło mu karierę, a w latach osiemdziesiątych XX w. ostatecznie ją złamało. Nigdy nie zagrał w MŚ w piłce nożnej. Przed rozgrywanymi w Argentynie został kontuzjowany, a dwa lata później został odsunięty od reprezentacji po słynnej aferze na Okęciu – wtedy też wstawił się za Józefem Młynarczykiem, który miał nie pojechać na zgrupowanie do Włoch, i do kadry już nie wrócił. W 1980 był członkiem komitetu strajkowego na Uniwersytecie Łódzkim. W 1981, niechciany w Polsce, wyjechał do USA, gdzie występował w zespołach Golden Bay Earthquakes oraz New York Cosmos. Już po trzydziestce wrócił do kraju i ŁKS-u. W 1988 został zawodnikiem stołecznej Legii Warszawa, z którą zdobył dwa krajowe puchary. W 1990 ponownie wrócił do ŁKS, tym razem na 4 mecze. W następnym sezonie widniał w kadrze Polonii Warszawa, gdzie w meczu z Borutą Zgierz jedyny raz zagrał w zespole ze swoim synem Maciejem. Następnie występował (amatorsko) w drużynie „ADA bis KP Bielany Warszawa”, która w sezonie 2005/2006 grała w warszawskiej klasie A.
W 1999 krótko był trenerem w Gwardii. Pod koniec lat 90. został prezesem i trenerem GLKS Nadarzyn. Od 2015 przez dwa i pół roku prowadził zajęcia piłkarskie z dziećmi w ramach umowy z Miejskim Ośrodkiem Sportu i Rekreacji w Łodzi.
W 2006 napisał autobiografię Pele, Boniek i ja opowiadającą o swoim życiu i historiach, w których uczestniczył.
Działalność polityczna Bez powodzenia kandydował do Sejmu w 1993 z listy Kongresu Liberalno-Demokratycznego, w 1997 i 2007 z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego i w 2001 z listy Ligi Polskich Rodzin oraz do sejmiku województwa mazowieckiego w 2006 z listy Wspólnoty Samorządowej Województwa Mazowieckiego. W wyborach samorządowych w 1994 uzyskał mandat radnego gminy Warszawa-Centrum z ramienia komitetu Unia Wolności i Samorządności.
Zmarł 28 grudnia 2017 w Łodzi w wieku 62 lat. 5 stycznia 2018 został pochowany na cmentarzu Wolskim w Warszawie aleja 2, rząd 4, grób 17.
Mecze i gole w reprezentacjiLp.DataMiastoPrzeciwnikAkcjaWynikGrałRozgrywki1. 16.10.1976 Porto 2:0 75' el. MŚ 19782. 31.10.1976 Warszawa 5:0 90' el. MŚ 19783. 13.04.1977 Budapeszt 1:2 72' towarzyski4. 24.04.1977 Dublin 0:0 90' towarzyski5. 15.05.1977 Limassol 3:1 66' el. MŚ 19786. 29.05.1977 Buenos Aires 1:3 57' towarzyski7. 12.06.1977 La Paz 2:1 90' towarzyski8. 19.06.1977 São Paulo 1:3 45' towarzyski9. 24.08.1977 Wiedeń 1:2 90' towarzyski10. 07.09.1977 Wołgograd 1:4 90' towarzyski11. 26.04.1978 Warszawa 1:0 31' towarzyski12. 30.08.1978 Helsinki 1:0 45' towarzyski13. 15.11.1978 Wrocław 2:0 90' el. ME 198014. 02.05.1979 Chorzów 2:0 45' el. ME 198015. 19.08.1979 Słupsk 5:0 90' towarzyski16. 27.08.1979 Warszawa 3:0 78' towarzyski17. 12.09.1979 Lozanna 2:0 90' el. ME 198018. 26.09.1979 Chorzów 1:1 90' el. ME 198019. 10.10.1979 Kraków 2:0 53' el. ME 198020. 17.10.1979 Amsterdam 1:1 90' el. ME 198021. 13.05.1980 Frankfurt 1:3 90' towarzyski22. 28.05.1980 Poznań 1:0 45' towarzyski23. 22.06.1980 Warszawa 3:0 90' towarzyski24. 29.06.1980 São Paulo 1:1 90' towarzyski25. 02.07.1980 Santa Cruz 1:0 48' towarzyski26. 09.07.1980 Bogota 4:1 90' towarzyski27. 24.09.1980 Chorzów 1:1 4' towarzyski28. 12.10.1980 Buenos Aires 1:2 71' towarzyski29. 19.11.1980 Kraków 5:1 66' towarzyski
Życie prywatne Miał czworo dzieci – synów Stanisława, Macieja (również piłkarze) oraz Tomasza i córkę Annę Marię.
mały|Grób Stanisława Terleckiego na cmentarzu Wolskim w Warszawie
Przypisy
Bibliografia Andrzej Gowarzewski oraz Zbigniew Mucha i Bożena Lidia Szmel: Legia najlepsza jest... Prawie 100 lat prawdziwej historii, Katowice 2013, s. 356.
Stanisław Terlecki i Rafał Nahorny: Pele, Boniek i ja, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2006.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej Kategoria:Politycy Kongresu Liberalno-Demokratycznego Kategoria:Politycy Ligi Polskich Rodzin Kategoria:Politycy Polskiego Stronnictwa Ludowego Kategoria:Politycy Unii Wolności Kategoria:Piłkarze Gwardii Warszawa Kategoria:Piłkarze ŁKS Łódź Kategoria:Piłkarze Legii Warszawa Kategoria:Piłkarze San Jose Earthquakes (1974–1988) Kategoria:Piłkarze New York Cosmos Kategoria:Piłkarze Pittsburgh Spirit Kategoria:Piłkarze Polonii Warszawa Kategoria:Piłkarze Poloneza Warszawa Kategoria:Radni Warszawy Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Zmarli w 2017 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Wolskim w Warszawie Kategoria:Reprezentanci Polski U-21 w piłce nożnej Kategoria:Reprezentanci Polski U-23 w piłce nożnej